حواشی حضور سخنگوی دولت در دانشگاه خواجه نصیر با واکنشهای بسیاری در شبکههای اجتماعی همراه بود. بهادری جهرمی که برای گفتگو با دانشجویان و شنیدن اعتراضاتشان به این دانشگاه رفته بود، با شعارهای تند و بیادبانهای مواجه شد که عملاً اجازه گفتگو را نمیداد. بهادری، اما با صبر با دانشجویان سخن گفت که صبر او مورد تحسین کاربران قرار گرفت. کاربران اذعان داشتند شعارهای تند و بیادبانه دانشجویان همچون «سخنگو برو گمشو» در کنار شعارهای رکیکی که در دانشگاه شریف داده شد به معنای دیکتاتورمأبی، خشونتطلبی و هیجانزدگی آنهاست که راه گفتگو و اعتراض متمدنانه و مدنی را میبندد. در ادامه بخشهایی از واکنشهای کاربران را مرور کردهایم.
علی بهادری جهرمی:
برای شنیدن بیواسطه اعتراض و نظر، به دانشگاه خواجه نصیر رفتم. سلیقه برخی، شعار دادن بهجای گفتگو و هو کردن حتی همکلاسیهای هم نظرشان بود! اما دانشگاه زنده است، چون بدون تعیین خط قرمز در پرسشگری، با صراحت و تضارب آرای قاطبه دانشجویان، دو ساعت گفتوگوی متفاوت رقم خورد.
علی مطهری:
برخی دانشجویان دانشگاه شریف در حوادث اخیر امتحان بدی دادند. گذشته از اعتراضی که حق آنها بود، فحشهای رکیک و ناموسی که در دهم مهر دادند تاکنون در دانشگاه سابقه نداشت و آبروی دانشجو را بردند و اخیراً هم با اصرار بر مختلط شدن غذاخوری مفهوم مقدس آزادی را به آزادی حیوانی تنزل دادند.
احسان صالحی:
مهمترین دستاورد تکرار حضور خویشتندارانه در دانشگاه، شکستن قرق مطلوب ایرانستیزان در حوزه عمومی است، ولو به قیمت توهین شنیدن از جوانی که بر اثر هیجانهای موسمی، به سناریوی «منطقه پرواز ممنوع در افکار عمومی» یعنی «خالی کردن میدان از گفتگو به نفع خشم و نفرت» پهلو داده است.
احسان تقدسی:
خداقوت به سخنگوی دولت بابت تحمل فراوان. مشکل برخی این است که تصور میکنند مشکل طیف اقلیت آشوبگر این است که کسی صدایشان را نمیشنود. اینجور وقتها معلوم میشود آنها هستند که تحمل هیچ صدای منتقد و مخالفی را ندارند.
محمدصادق عبداللهی:
این دانشجو است؟ اینجا دانشگاه است؟ مقام رسمی دولت آمده تا گفتگو کند، شعار میدهند «برو گمشو»! چقدر زشت. چقدر خفتبار. واقعاً باید تأسف خورد. این جنبش دانشجویی میخواهد ایران را به کجا ببرد؟ خرابهای که نه در آن ادب است و نه گوشی برای شنیدن: دیکتاتوری محض! صبر سخنگو ستودنی است.
سیدمصطفی موسوینژاد:
شعار مرگ بر دیکتاتور دادند، اما خودشان دیکتاتورمآبانه نگذاشتند طرف مقابلشان حرف بزند. گفتند مسئولان با ما حرف نمیزنند، مسئول رفته بینشان، میگوید بیایید با هم حرف بزنیم، سؤال بپرسید، گفتگو کنیم، با توهین به مهمانشان شعار «سخنگو برو گمشو» دادند. شرم هم نمیکنند!
کاربری با نام «میرزا مرتضی»:
دانشگاه چاله میدون نیست! محل بحث و گفتوگوست. فرقی نداره با چه تفکری باشی اگه دستت پر باشه تلاش میکنی حرف طرف مقابلو بشنوی اگه خالی باشه جو رو بهم بریزی. مثل اینها شعار میدن سخنگو برو گمشو. چرا گمشه؟ چون تحمل شنیدن حرفش رو ندارن. دمت گرم آقای سخنگو!
آرش یوسفنژاد:
هم حضور نماینده دولت (سخنگو) بین دانشجوها حرکت خوبی بود، هم واکنش هوشمندانهای به توهینها و شلوغ کاریها داشت. به نظرم اون دانشجوها با توهین به کسی که برای گفتگو باهاشون اومده بود فقط ثابت کردن که به سر و صدا و هیجان بیشتر علاقه دارند تا گفتگو و حل مسئله! #دانشگاه_خواجه_نصیر
علی چاهخوزاده:
دیگه گذشت دورهای که دانشگاههای مطرح محل تحصیل نخبگان و فرهیختگان بود، اگر میبینید تو دانشگاه شریف و... فحاشی هست، دعوا میکنن و به شدت سطحی نگر شدند تعجب نکنید، نهایت مطالعه این نسل کتاب قلعه حیواناته و با فلان فیلم و آهنگ مسائل رو تحلیل میکنند.
