سیمئونه مرد تمام نشدنی اتلتیکومادرید
هنوز مثل روزهای نخست هیجان دارم
برتری مقابل همسایه جدولی در هفته نهم رقابتهای لالیگا، صعود اتلتیکومادرید به رده سوم جدول را در پی داشت. بردی که روخی بلانکو مدیون گریزمان است؛ ستاره فرانسوی که به تازگی در پی توافق اتلتیکو با خوآن لاپورتا، رئیس بارسا با عقد قراردادی چهار ساله، رسماً به جمع سرخپوستها پیوست. توافقی که شیرینی آن ششمین برد این فصل یاران سیمئونه و برتری مقابل اتلتیکو بیلبائو را به دنبال داشت و موفقیتی که فاصله این تیم را با صدرنشین به سه کاهش داد تا رضایت کامل سیمئونه، سرمربی اتلتیکومادرید را به دنبال داشته باشد: «تلاش زیادی که تیم در چنین بازیهای سختی از خود نشان میدهد من را سرشار از حماسه و شور و شوق میکند. ما بعد از بازی برابر سویا که خوب نبودیم با شیوهای که دوست دارم بازی میکنیم و این همان تیمی است که انتظار آن را دارم. از عملکرد شاگردانم رضایت کامل دارم. گل گریزمان روی همکاری و کار تیمی خوبی که از مولینا شروع شد و به گریزمان منتهی شد به ثمر رسید و این همان چیزی است که لازم داریم؛ کار تیمی.»
این بازی میتوانست با حساب دو بر صفر به سود اتلتیکومادرید تمام شود، اما کمک داور ویدئویی گل موراتا را مردود کرد تا نهایتاً نتیجه یک بر صفر به پایان برسد. با این وجود، اما سیمئونه از برتری تیمش برابر اتلتیکو بیلبائو رضایت کامل دارد و صراحتاً میگوید بعد از ۱۱ سال همچنان از شور و هیجان سابق برخوردارم: «وقتی چنین نمایشی را از تیمم میبینم امید و هیجان بیشتری در خود احساس میکنم و از چنان شور و شوقی برخوردار هستم که گویی در روز نخست کاری خود هستم.»
۱۱ سال پیش بود که در پی یک شروع ضعیف در لالیگا (۱۲-۲۰۱۱)، اتلتیکومادرید سکان هدایت خود را به دست دیهگو پابلو سیمئونه گونزالز سپرد. مربی آرژانتینی که شاید کمتر کسی تصور میکرد به اسطوره این باشگاه تبدیل شود. اتلتیکومادرید، اما با سیمئونه روزهای بسیار متفاوتی را تجربه کرد و به یکی از قطبها و قدرتهای اصلی فوتبال اسپانیا تبدیل شد، به طوری که در همان نخستین سال حضور سیمئونه روی نیمکت سرخپوستها این تیم فاتح لیگ اروپا شد. موفقیتی که سال ۲۰۱۸ نیز تکرار شد. کسب عنوان قهرمانی لالیگا بعد از ۱۸ سال در سال ۲۰۱۴- ۲۰۱۳ و همچنین حضور در فینال لیگ قهرمانان در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ و قهرمانی در سوپرجام اروپا آن هم با شکست رئال که به ۱۴ سال بدون برد مقابل این تیم در ۲۴ بازی خاتمه داد، از دیگر موفقیتهای این مرد آرژانتینی با تشکسازان مادریدی است.
آتش تندی که زود خاکستر شد
سقوط آزاد ژابی با لورکوزن
کسب جواز صعود به لیگ قهرمانان هم نتوانست ضامن ادامه حضور جراردو سوانه روی نیکمت شیرها شود و کسب نتایج ضعیف این فصل، خیلی زود نسخه مربی سوئیسی را پیچید و سکان هدایت بایرلورکوزن را به سدت ژابی آلونسو ستاره سابق تیمهای فوتبال بایرنمونیخ، رئال مادرید و لیورپول سپرد. مربی اسپانیایی که در اولین تجربه مربیگری خود در سطح اول فوتبال اروپا نتیجه فوق العادهای کسب کرد و موفق به شکست چهار بر صفر شالکه شد؛ نتیجهای که نگاه رسانهها را به این تیم و سرمربی تازه وارد آن جلب کرد و بسیاری نیز مدعی شدند حالا قطعاً رئال مادرید، بایرن و لیورپول نگاهی جدیتر از قبل به این بایرلورکوزن خواهند داشت. اما آتش تند ژابی زودتر از حد تصور خاکستر شد.
بعد از شروع طوفانی شیرها در بوندسلیگا، ژابی آزمون سختتری را پیشرو داشت. لیگ قهرمانان اروپا که موفقیت در آن میتوانست جای او را روی نیمکت لورکوزن محکم کند، اما مرد اسپانیایی نیمکت شیرها حتی تصورش را هم نمیکرد که ترمز تیمش را یک بازیکن ایرانی بکشد. مهدی طارمی با دو گل، نسخه حریف آلمانی پورتو در لیگ قهرمانان را پیچید و لورکوزن را با شکست پر گل سه بر صفر راهی کرد. باختی که چنان ضربه مهلکی به ژابی و تیمش وارد کرد که سرمربی نتوانست بعد از آن تیمش را جمع و جور کند، به طوری که در بازگشت به رقابتهای بوندسلیگای آلمان نیز شکستی تحقیرآمیز را تجربه کرد. ژابی برخلاف شروع طوفانی که داشت، در دهمین هفته از رقابتهای این فصل بوندسلیگا به شکست پنج بر صفر در خانه اینتراخت فرانکفورت تن داد؛ شکستی تحقیرآمیز که نه تنها این تیم را به قعر جدول و خانه شانزدهم میخ کرد که میتواند شیرها و سرمربی تازه وارد آن را وارد بحرانی جدی کند.
سیمون رولفس مدیر ورزشی تیم بایرلورکوزن در جلسه معارفه ژابی مدعی شده بود یک سال و نیم کار کردن با سِوانه برای شیرها نتایج مثبتی از جمله راهیابی به لیگ قهرمانان اروپا را به دنبال داشت، اما منحرف شدن از مسیر و حذف زودهنگام از رقابتهای حذفی آلمان و حضور در ردههای پایین جدول دلیل خوبی برای تغییر سرمربی بوده. اما حالا نه فقط او که مدیریت باشگاه و هواداران لورکوزن مبهوت نتایج فاجعه باری هستند که هیچ کس نمیداند تا کجا ادامه خواهد داشت. هرچند ژابی در ابتدای کار بد آورد و مهاجمی، چون سردار آزمون را به دلیل مصدومیت از دست داد، اما حتی عدم حضور مهاجم ملیپوش ایران در ترکیب این تیم هم نمیتواند توجیه قانعکنندهای برای نتایج ضعیف اخیر باشد.