حضور در مسابقات مهم بینالمللی علاوه بر آنکه باعث آمادگی بیشتر ورزشکاران میشود به سبب ارتباطی که بین آنها و سایر ورزشکاران و مربیان برقرار میشود باعث افزایش سطح فنی و حرفهای ورزشکاران نیز خواهد شد. حالا تصور کنید که به هر بهانهای اعزام ورزشکاران به مسابقات مختلف و رویارویی آنها با رقبای جهانی دچار اختلال شود. طبیعی است که این مسئله هم به لحاظ جسمی و هم به لحاظ روحی ضربات جبرانناپذیری به ورزشکار وارد میکند. کشورمان ایران سالهاست که با تحریمهای ظالمانهای دست و پنجه نرم میکند، تحریمهایی که میدان ورزش هم از آنها بینصیب نمانده است. یک روز به جهت عدم تأمین امکانات مناسب برای رشتههای گوناگون و روز دیگر جلوگیری از حضور ورزشکاران ایران در میادین و مسابقات بینالمللی که این دومی اخیراً رنگ و بویی جدی به خود گرفته است.
چنین شرایطی برای ورزشکاران ایران در حالی رخ میدهد که معمولاً این اعزامها با مشکل چندانی روبهرو نمیشد و شاید بتوان عنوان کرد که تنها اعزام تیمها و ورزشکاران به امریکا در برخی موارد با شیطنتهای طرف مقابل با مشکل روبهرو میشد. امروز، اما شاهد آن هستیم که برخی دیگر از کشورها هم با کارشکنی در صدور ویزا برای ورزشکاران ایران پا جای پای امریکاییها گذاشتهاند و سعی در بایکوت ورزش ایران با سیاست تحریمها و شعارهای عوامفریبانه دارند.
در چنین شرایطی به نظر میرسد مسئولان ورزش کشور برای جلوگیری از گسترش این قبیل اقدامات باید تمهیداتی بیندیشند و اجازه ندهند کار بیش از این جلو برود. هماهنگی میان وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و وزارت امور خارجه در این مسئله میتواند برای ورزش ایران چارهساز باشد و این موضوع را قبل از اینکه به کشورهای بیشتر برسد، تمام کند.
در همین چند وقت اخیر شاهد اعزام نشدن کشتیگیران به مسابقات جهانی پیشکسوتان، عدم اعزام نمایندگان گلف به مسابقات جهانی در فرانسه و عدم اعزام داور تیراندازی با کمان به ایتالیا بودهایم. این اتفاق برای تیم کشتی آزاد زیر ۲۳ سال اعزامی به اسپانیا هم در شرف وقوع است، آن هم در حالی که ویزای تیم کشتی فرنگی زیر ۲۳ سال در دقیقه ۹۰ صادر شد یا ویزای تیم ملی تیراندازی برای حضور در مسابقات جهانی مصر هم خیلی دیر به دستشان رسید. تمامی موارد یاد شده بار دیگر این موضوع را ثابت میکند که نهادهای ذیربط بهخصوص آنها که نامشان برده شد باید با اقداماتشان جلوی این اتفاق غیر ورزشی و صرفاً سیاسی را بگیرند نه اینکه تنها نظاره گر باشند و تمام تقصیرها را به گردن طرفهای مقابل بیندازند.
