در هفته گذشته دبیر شورای اطلاعرسانی دولت اعلام کرد: «اخیراً فرزند یک معاون وزیر برای ادامه تحصیل در یک کشور خارجی ویزا گرفته بود و قصد خروج از کشور داشت که به محض اطلاع رئیسجمهور، دستور صادر شد: اگر فرزند رفت، پدر هم برود!» این خبر با واکنشها و حواشی بسیاری در شبکههای اجتماعی همراه بود. کاربران از دستور آیتالله رئیسی استقبال کردند و آن را اتفاقی نو دانستند. کاربران همچنین تأکید داشتند اقامت فرزند یک مسئول جمهوری اسلامی در خارج از کشور به هیچ عنوان قابل قبول نیست و پیامهای نااعتمادی برای جامعه به همراه دارد. در ادامه بخشهایی از واکنشهای کاربران مرور شده است.
محمد شاکری:
رئیسجمهور دستور داده که اگر فرزند یکی از مسئولان خواست به خارج برود، پدرش هم استعفا کند و از ایران برود، دستور بسیار خوب و ارزشمند آقای رئیسی رو ارج مینهیم.
سیدمصطفی حسینینژاد:
دم آقای رئیسی گرم، شنیدم اخیراً فرزند یکی از مسئولان میخواسته بره خارج از کشور واسه تحصیل، ایشون هم دستور داده اگه فرزندت رفت خودتم برو. خدا حفظش کنه.
محمدرضا آرمون:
اینکه رئیسجمهور گفتن اگه فرزند رفت پدر هم برود یک نقطه امید در رأس هرم نظام است. هر چند خروج مسئولان درجه اول نظام و فرزندانشان به هر دلیل حتی تفریح باید زودتر از اینها ممنوع میشد تا با پست و مقام خود فخرفروشی نکنند و به معنای واقعی کلمه خادم مردم و نظام باشند. #گشت_ارشاد
سیدهآزاده حکیم:
رئیسی که یکی از شعارهای انتخاباتیاش راهاندازی گشت ارشاد مدیران بود، نشان داد به وعدههایش پایبند است؛ چه در قوه قضائیه، چه در دولت، در مبارزه با فساد با کسی شوخی ندارد، از دورانی که اقامت خارج برای فرزندان مسئولان افتخار بود، رسیدیم به «اگر فرزند به کشور خارجی رفت، پدر هم برود.»
احمد روستایی:
«اگر فرزند به خارج رفت، پدر هم برود» تنها یک دستور دولتی نیست بلکه نشانهای از یک رویکرد است که میتواند اعتماد به مسئولان را به جامعه بازگرداند و دولت را به معنای واقعی کلمه مردمی سازد. حضور فرزند مسئول جمهوری اسلامی در کشورهای دیگر، خصوصاً امریکا تیشه بهریشه نظام است.
کیان مهزاد:
آقای رئیسی گفتهاند: «اگر فرزند به خارج رفت، پدر هم برود». این برای شروع خیلی خوب است. گامهای دیگر دستور بازگشت فرزندان برخی از مسئولان و مرحله بعد انتشار لیست مسئولانی است که فرزندانشان در خارج از کشور هستند. اعتماد مردم را اینطور باید ترمیم کرد.
مسعود قالیباف:
وقتی شما ۴۰ ساله با یه کشور در حال جنگی، اصلاً درس خوندن فرزندان مسئولانت، حتی مسئولان درجه ۲، تو اون کشور چه توجیهی داره؟ مگه میشه سرویسهای اون کشور سوار بچهات نشن؟ به نظرم مسئوله باید انتخاب کنه بین این دو. نمیدونم والا. شاید دارم اشتباه میگم.
محمدرضا کردلو:
شما وقتی طبقه ساختی، وقتی فرصت نابرابر برای آموزش، تفریح، درآمد مهیا کردی، نتیجه طبیعیاش این است که فرزند رشد کرده در این محیط، از امکانات طبقهش بهره ببرد و مهاجرت کند. ملامتی بر او نیست. سیستم طبقهسازت را ملامت کن.
عبدالله گنجی:
کسی که اصرار دارد خانوادهاش در غرب زندگی (نه تحصیل سه، چهار ساله) کنند، باید با قانون ورودش به حکومت ممنوع شود. چرا؟ دو معنا دارد۱- ایران برای زندگی در تراز ما نیست و این توهین به ملت و حکومتی است که به او مسئولیت میدهند. ۲- اسب ما زین کرده است، تقی به توقی خورد، اونور آبیم. توهینی وصف ناشدنی.
