خبری عجیب در رسانهها منتشر شده که بیشتر شبیه سناریوهای مهیج فیلمهای سینمایی است. سناریوهایی با محوریت زندگی یک محکوم به اعدام، باریک شدن فاصله میان زندگی و مرگ به اندازه یک تار مو، با تعلیق و رگههای پررنگی از هراس و امید که با ضرباهنگی حرفهای تماشاگر را تا پایان فیلم میخکوب روبهروی پرده سینما یا صفحه تلویزیون مینشاند با این تفاوت که در اینگونه فیلمها اگرچه التهاب به اوج خود میرسد، اما تماشاگر در گوشه ذهن خود میداند و میتواند حدس بزند ضدقهرمان ـ قهرمان فیلم در نهایت نجات خواهد یافت.
اما خبر این بود؛ مردی که به خاطر قتل محکوم به اعدام شده بود و خانواده اولیای دم نیز تحت هیچ عنوانی حاضر به رضایت نبودند در دوره زندان در کنکور کارشناسی ارشد شرکت میکند و با رتبه ۴۱ در رشته مهندسی عمران سازه دانشگاه خواجه نصیر قبول میشود. با این همه شیرینی قبولی در این آزمون قرار نیست دوام چندانی داشته باشد، چون مرد محکوم به اعدام، درست ۲۴ ساعت بعد از قبولی برای اجرای حکم به قرنطینه برده میشود و این یعنی او فقط صبح روز فردا را میتواند قالب زمینی خود تجربه کند.
با این حال فردای روز بعد مثل یک معجزه، اجرای حکم قصاص به تعویق میافتد و اعلام میشود خانواده مقتول مشروط به پرداخت دیهجهت انجام امور نیکوکاری ـ محکوم به مرگ را بخشیدهاند.
خبر را که میخوانید ممکن است بسته به تجربه زیستیتان عبارت یا جملهای در ذهنتان بدرخشد. خبر را که میخوانم این تکه از کلام روحانگیز حافظ در من بیدار میشود: هین مشو نومید، چون واقف نهای از سِرّ غیب/ باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور.
این روزها بسیاری از ما ممکن است در زندگیمان گرفتار بازیهای پیچ در پیچ و تودرتویی باشیم که علیالظاهر هیچ دست گرهگشا یا راهکاری برای حل آن نمیتوان یافت. با این همه هم آموزههای دینی ما و هم مرور ماجراهای عبرتانگیزی که در همسایگی چشم و گوش ما میگذرد، نشان میدهد دست غیب و نهان، هرگز بسته نیست و به قول معروف بازی تا دقیقه ۹۰ و حتی گاهی بیشتر از آن در وقتهای اضافه ادامه دارد.
این روزها این بشارت الهی قلب همه ما را میتواند گرم نگه دارد: «وَ قَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ یُنْفِقُ کَیْفَ یَشَاءُ / یهود گفتند: دست خدا بسته است! به واسطه این گفتار دست آنها بسته شده و به لعن خدا گرفتار گردیدند، بلکه دو دست خدا گشاده است و هرگونه بخواهد انفاق میکند.»
