محمدکاظم انبارلویی دبیر سیاسی حزب مؤتلفه در گفتوگو با «جوان» گفت: حرکتی که بعد از انتخابات دوره دهم ریاستجمهوری پس از اعلام نتیجه پدید آمد که آقای موسوی از آن به عنوان جنبش سبز یاد میکند اکنون به نقطهای رسیده است که رهبران این حرکت باید تکلیف خود را مشخص کنند.وی گفت: جنبش سبز از یک طرف به منافقین و سلطنتطلبها و گروههای معاند نظام وصل است و از طرف دیگر خود را چهرههایی که مدعی پیروی از نظام و اعتقاد به قانون اساسی و مصالح ملی هستند ، معرفی میکنند. طبیعی است که چنین حرکتی همگن نیست و نمیشود این دو را در کنار هم دید و به هر دو جریان اعتقاد داشت. انبارلویی با اشاره به سخنان بوش که گفته است خط مقدم ما در تهران اصلاحطلبان هستند، گفت: این موضع دلیل دیگری بر عدم مشروعیت جنبش موسوم به سبز است و رهبران این جنبش باید تکلیف خود را با افکار عمومی مشخص کنند؛ یا باید ملت را به رسمیت بشناسند و انقلاب را یا اینکه دست در دست امثال بوش، اوباما و منافقین و سلطنتطلبها بر انقلاب و دستاوردهای آن بتازند. سردبیر روزنامه رسالت ادامه داد: ما تاکنون هیچ علامتی از آقایان کروبی، موسوی و خاتمی مبنی بر تبری جستن از حرکتهای افراطی و ساختارشکنانه ندیدهایم. مردم ما متأسف شدند وقتی که در روز قدس که همه ملت شعار مرگ بر اسراییل میگفتند، این جریان شعار مرگ به اسراییل را برنتابیدند و شعار دیگری را انتخاب کردند و در حالی که ملت شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» سرمیدادند آنها شعار «جمهوری ایرانی» را بر زبان میآوردند. انبارلویی گفت: این جریان 13 آبان تکرار شد و الان ریخت سیاسی جنبش موسوم به سبز به گونهای است که حتی طرفداران اصیل آقای خاتمی و موسوی حاضر نیستند به این ریخت نگاه کنند و در کنار منافقین و سلطنتطلبها در این جنبش حضور داشته باشند. عضو مؤتلفه افزود: در دیدار مقام معظم رهبری با نخبگان ایشان فرمودند: من به اینها گفتم حرکتی که شما شروع کردهاید ادارهاش دست شما نیست و نمیتوانید آن را کنترل کنید و اکنون میبینیم که کنترل این جریان در دست ارتش رسانهای غرب است و از طریق ماهواره هدایت میشود. انبارلویی با بیان اینکه نظام قدرت خود را در مهار مدیریت این جریان نشان داده و مسؤولان نظام توانستند به سرعت این جریان را کنترل کنند، گفت: تنها چیزی که مانده بیآبرویی و بیحیثیتی برای رهبران جنبش سبز است. ما معتقدیم اینها یک راه بیشتر ندارند و آن پناه آوردن به آغوش ملت و به رسمیت شناختن رأی اکثریت و پرهیز از همگرایی با دشمن است.