سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست از آغاز حفاظت از ۲۱ گونه جانوری در معرض خطر خبر داد. غلامرضا ابدالی، سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست گفت: اصلیترین هدف برای گونههای حیات وحش، حفاظت از گونه در زیستگاه اصلی آن است. وظیفه اصلی سازمان، حفاظت از گونهها در برابر عوامل تخریبهای طبیعی و انسانی است. وی درباره برنامههای دفتر حیاتوحش اظهار کرد: حفاظت از گونههای جانوری در معرض خطر انقراض برای ۲۱ گونه شروع شدهاست. امسال نیز برای ۱۰ گونه برنامه تدوین شده، اما به صورت جدی برای پنجگونه سازمان وارد عمل و برنامه اجرایی شدهاست.
ابدالی ادامه داد: بحث سرشماریها در حیاتوحش نیز دارای اهمیت است. دارایی، پتانسیل، ظرفیت، حداقل جمعیت، مقدار زاد و ولد و قابلیتها و محدودیتهای زیستگاهها را باید بشناسیم، سپس متناسب با این موارد به برنامهریزی بپردازیم. وی افزود: برای پستانداران شاخص دو بار در سال، پرندگان آبزی و غیر آبزی، زیستگاههای قرقاول و خزندگان هم سرشماری انجام میدهیم و براساس سرشماریها، سیاستها و استراتژیهای مرتبط را دنبال میکنیم.
ابدالی به هدف سازمان محیطزیست برای حفاظت از یوزپلنگ آسیایی در زیستگاه اصلی خودش اشاره کرد و گفت: هدف سازمان حفظ و افزایش طعمه یوز ایرانی است. این روش به افزایش تعداد یوز منجر خواهد شد. پلنگ وضعیت جمعیتی بهتری دارد، اما طعمه آن رو به زوال است که باید آنها را افزایش داد تا بتوان پایداری گونه را حفظ کرد.
ابدالی افزود: به علت کاهش تعداد یوز ناچار به تکثیر آن در شرایط اسارت شدیم. اولین تجربه نسبتاً موفقی داشتیم و برای مراحل بعدی بارداری و تکثیر در اسارت یوز امسال و برای سالهای بعد آماده هستیم تا یک روند رو به رشد را تجربه کنیم. وی به وضعیت میشمرغ اشاره کرد و گفت: جمعیت میشمرغ کم است و زیستگاههای محدودی دارد که در بوکان آذربایجان غربی باید به پایش و حفاظت بپردازیم.
سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست با اشاره به گونه گور آسیایی و گوزن زرد توضیح داد: در حال معرفی، شناسایی، پرورش و ساماندهی این گونهها در شرایط تکثیر در اسارت هستیم. وی با توجه به بیماریهای حیاتوحش گفت: اعتبارات خوبی در جهت پیشگیری و مقابله با این بیماریها داریم و اقداماتی نیز انجام شدهاست. ابدالی محیطزیست را موضوعی فرابخشی دانست و گفت: بر اساس اصل ۵۰ قانون اساسی و ابلاغیه مقام معظم رهبری در رابطه با سایر دستگاهها مانند وزارت نیرو، وزارت نفت، وزارت راه و شهرسازی فعالیت همه این دستگاهها بر محیطزیست اثرگذار است.
به گزارش خبرگزاری ایسنا، وی در مورد وضعیت توله خرس سیاه زخمی شده توضیح داد: اصفهان زیستگاه توله خرس سیاه نیست. این توله نابالغ و هنگام مشاهده بسیار زخمی شدهبود. همکاران در استان اصفهان بسیارخوب تیمارگری کردند و او را به وضعیت خوبی رساندند. اولویت اول ما این بود که توله خرس سیاه در استانهایی که زیستگاه اصلی آن است، تیمار شود، اما متأسفانه در استانهای کرمان و سیستان و بلوچستان زیرساختهای لازم وجود ندارد و ما ترجیحاً این توله خرس سیاه را در نیمه اول شهریور به مرکز پردیسان منتقل میکنیم. در حال حاضر در حال آمادهسازی سایت در پردیسان برای پذیرش این توله خرس هستیم. ابدالی ادامه داد: سازمان حفاظت محیطزیست نسبت به سلامت، آینده، پایداری وضعیت و زنده ماندن خرس سیاه حساسیت بیشتری دارد و با تأکید معاون طبیعی و تنوع زیستی سازمان محیطزیست به علت بهروز بودن تجهیزات سازمان و امکان کنترل بیشتر شرایط، این توله خرس را به پردیسان منتقل خواهیم کرد.
سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست درباره وضعیت خرس قهوهای گفت: متأسفانه از سال گذشته تا به امروز ۱۰ قلاده خرس قهوهای تلفات داشتیم. تعارض حیاتوحش با مراکز مسکونی و انسان از عواملی است که باعث این اتفاق میشود. ما مراکز مسکونی و مراکز تجمع انسانی را به دل زیستگاهها بردهایم. وی افزود: عامل دوم عامل خشکسالی است. قطعاً کمبود طعمه نیز تأثیرگذار است. این کمبود طعمه حیاتوحش را مجبور میکند که به مراکز انسانی و طعمهها نزدیک شوند و با منافع انسانی دچار تعارض میشوند. در این شرایط حیاتوحش به دام، مزارع و باغات مردم حمله میکند و خسارات را به وجود میآورد.
سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست ادامه داد: درجه اول باید فرهنگسازی کنیم. ابتدا باید جلوی گسترشها و توسعههای بیضابطه را بگیریم. آموزشهای لازم به مردم داده شود که در مواجهه با حیاتوحش چه باید کرد.
ابدالی در پایان با تأکید بر نظر معاون طبیعی و تنوع زیستی سازمان محیطزیست گفت: در درجه دوم باید خسارات وارد شده به منافع مردم را جبران کنیم تا به فکر انتقام و جبران منافع خود با آسیب و حذف حیاتوحش نیفتند. ما با شرکتهای بیمهای و صندوق ملی محیطزیست جلساتی را برگزار کردهایم که امیدواریم در آینده نزدیک به یک نقطه مشترک برسیم تا بتوانیم با حمایت از این گونههای با ارزش تعارض آنها را با جمعیتهای انسانی و مردم کم کنیم.