کمیسیون ورزشکاران کمیته ملی المپیک هنوز یک ساله نشده، اما همین کمیسیون در عرض چند ماه به اندازه چند فدراسیون و چند رشته حاشیه داشته است. هدف از تشکیل این کمیسیون کمک به ورزش قهرمانی و حل مشکلات مدالآوران و پیشکسوتان این حوزه بود، ولی از همان بدو تشکیل اعضا جوری از خجالت هم درآمدند و به جان هم افتادند که گویی از قدیم دشمن بودند و حالا شرایط برای گرفتن انتقام مهیا شده است. تغییر نماینده کمیسیون ورزشکاران اعزامی به بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی تنها گوشهای از این جنگ داخلی است!
باقریمعتمد، نایبقهرمان المپیک از سوی کمیسیون انتخاب شده بود، اما دیروز خبر رسید به جای او، مصطفی نودهی، ملیپوش کبدی اعزام میشود. جلسهای تشکیل نشده و کسی نمیداند کمیته ملی المپیک بر چه اساسی این تصمیم را گرفته است. از آن مهمتر بالا گرفتن اختلافات در خصوص حضور نمایندگان کمیسیون در مجمع انتخاباتی کمیته است؛ شش عضو این کمیسیون سال گذشته برای انتخابات ششم شهریور با رأیگیری تعیین شدهاند. آنها به همراه ۲۹ فدراسیون المپیکی نقش مهمی در برگزاری انتخابات خواهند داشت. منتها شنیده شده برخی از اعضای کمیسیون خواهان تغییر آن شش نفر هستند، درحالیکه این اتفاق خلاف قانون است و میتواند به لغو انتخابات منجر شود. البته در شرایط فعلی تنها موضوعی که برای اعضای کمیسیون مهم نیست آینده ورزش کشور است. متأسفانه عطش قدرت و صندلی و پست و مقام به شدت تعداد زیادی از مدالآوران ورزش ایران را تحت تأثیر قرار داده تا جایی که ابایی از درگیری لفظی، متلک گفتن و موضعگیری علیه یکدیگر ندارند. چنددستگی در کمیسیون ورزشکاران موج میزند و بیشتر اعضا برای موفق شدن باند و تیم خود تلاش میکنند. قاعدتاً ادامه این روند فقط و فقط به ضرر ورزش خواهد بود. از بین رفتن حرمتها، عیان شدن اختلافات و لابی ها، جنگ قدرت و پیگیری اهداف شخصی واقعیتهای تلخی است که بعد از تشکیل کمیسیون ورزشکاران عیان شد. مطرح شدن احتمال انحلال این کمیسیون اگرچه اتفاق ناامیدکنندهای است، اما اگر واقعبینانه به ماجرا نگاه کنیم، میبینیم تاکنون کمیسیون پرحاشیه ورزشکاران عملکرد مثبتی نداشته است. در صورت ادامه اوضاع فعلی، انحلال کمیسیون ورزشکاران تصمیمی منطقی به نظر میرسد.
