سازمان مدیریت بحران کشور با بیان اینکه ۶۹ نفر در جریان سیلابهای اخیر جانشان را از دست دادهاند، اعلام کرد تهران با ۳۲ کشته در صدر استانهای حادثهدیده قرار دارد.
به گزارش جوان، براساس آخرین آمارها در جریان سیلابهای اخیر ۶۹ نفر جان باختهاند، ۴۵ نفر ناپدید و ۴۱ نفر مصدوم شدهاند. بیشترین قربانیان سیلاب هم در تهران با ۳۲ کشته، ۲۳ مفقودی و ۱۵ مصدوم ثبت شده است. بیشترین خسارت هم به منطقه امامزاده داوود و فیروزکوه در استان تهران وارد شده است. پس از استان تهران، هفت کشته در استان خراسان رضوی ثبت شده است که شش نفر از آنها اتباع کشور عراق بودند. همچنین سه تبعه دیگر عراقی هم مفقود و سه نفر هم مصدوم شدند. در استان مازندران هم شش نفر در جریان سیلاب کشته و ۱۲ نفر هم ناپدید و چهار نفر هم مصدوم شدند. در هر کدام از استانهای سیستان و بلوچستان، یزد و لرستان پنج نفر جانشان را از دست دادهاند. در استانهای کرمان و مرکزی هم در مجموع شش نفر جان باختهاند. از ابتدای مردادماه سیل مناطقی از ۲۴ استان کشور را تحت تأثیر خود قرار داده که در حال حاضر عملیات امدادرسانی در ۱۵ استان ادامه دارد.
وقوع فاجعه با چشمان باز
سازمان هواشناسی در تحلیلی از وضعیت بارانهای سیلابی اعلام کرد که ۳۰درصد بارشهای یکسال زاهدان در مدت چند ساعت بارید و رکورد ۶۰ ساله بارشهای تابستان در زاهدان شکسته شد. با این حال جانهایی که در جریان سیلاب از دست میرود، غیرقابل جبران است، در حالی که با تعیین حدود بستر رودخانهها و جلوگیری از ساخت و ساز و حضور مردم در آن میتوان از فاجعه جلوگیری کرد.
تعرض به حریم رودها
جالبتر اینکه چنین قانونی از سال ۱۳۶۱ در کشور وجود دارد و آییننامه آن هم موجود است. هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۱/۸/۱۳۷۹ بنا به پیشنهاد شماره ۱۰۰/۳۱/۴۸۵۵۶ مورخ ۳/۸/۱۳۷۹ وزارت نیرو و به استناد ماده (۵۱) قانون توزیع عادلانه آب ـ مصوب ۱۳۶۱ ـ آییننامه مربوط به بستر و حریم رودخانهها، انهار، مسیلها، مردابها، برکههای طبیعی و شبکههای آبرسانی، آبیاری و زهکشی را تصویب کرد که در ماده ۲ این قانون شرکتهای آب منطقهای مکلف شدند با توجه به امکانات، حد بستر و حریم رودخانهها، انهار، مسیل ها، مردابها و برکههای طبیعی موجود در حوزه فعالیت خود را با برنامهریزی مشخص و با اعزام کارشناس یا کارشناسان ذیصلاح طبق مقررات این آییننامه تعیین کنند.
عدم درک از قوانین طبیعت
محمد درویش، رئیس کمیته محیطزیست سلامت اجتماعی یونسکو به ایرنا گفت: چیزی که نگرانی ایجاد میکند این است که ما به حریم سیلابی رودخانهها احترام نمیگذاریم، در بستر سیلابی رودخانهها کشت و کار و ساخت و ساز میکنیم و بعد با خسارت مواجه میشویم. این خسارتها نه ناشی از ماهیت سیل که ناشی از عدم درک ما از قوانین حاکم بر طبیعت است. این طرح از زمان برنامه پنج ساله چهارم توسعه بر زمین مانده و از آن زمان تاکنون هنوز ۶۰درصد این حریم هم تعیین نشده است. وزارت نیرو علت کندی کار را کمبود منابع مالی اعلام میکند، در حالی که پول لازم برای اجرای این طرح حدود ۸۰۰ میلیارد تومان است که تقریباً کمتر از یکصدم پولی است که برای سد بختیاری در استان لرستان هزینه شده است.
نابخردی نعمت را نقمت کرد
درویش تأکید کرد: سیل از قدیم در فرهنگ ایران به نعمت معروف بود، اما ما با نابخردی این نعمت را به نقمت تبدیل کردیم، در واقع ماهیت طبیعی سیلابها این است که در زمین نفوذ میکنند، برای این کار نیازی به کمک دستی نیست، انسانها فقط به قوانین طبیعت احترام بگذارند کافی است. ما کشوری هستیم که آبخوانهای بسیار زیادی داریم، زمانی عبدالناصر رئیسجمهور وقت مصر گفته بود که اگر در مصر هم مانند ایران آبخوانهای درشتدانه بود ما هرگز سد اسوان را نمیساختیم. در واقع مصر شبیه جلگه خوزستان است که به دلیل آبرفتهای ریزدانه امکان حفر چاه و آبخوان در آن وجود ندارد، اما بیشتر مناطق ایران در استانهای کرمان، یزد، اصفهان و هرمزگان مستعد نفوذ آب در آبخوانها هستند و این سیلها به ارتقای این ماجرا کمک میکند. ما فقط باید تلاش کنیم پوششهای گیاهی را حفظ کنیم که حفظ آن باعث میشود ضریب هرزآب کاهش یابد و به این ترتیب تابآوری حفظ شود.
