مدعیان قدرتمند در تورنمنتی به نام لیگملتها گردهم آمدند تا برای هم شاخو شانه بکشند و بر سر تصاحب مقام قهرمانی بجنگند. ایران یکی از چهار تیم آسیایی در مسابقات ۲۰۲۲ بود و در نهایت نیز ضمن کسب بهترین عملکرد در بین تیمهای قاره، مقام هفتم رقابتها را از آن خود کرد. شاگردان بهروز عطایی در مجموع مرحله گروهی و حذفی ۱۳ بازی انجام دادند و حاصلش هفت پیروزی و شش شکست بوده است. در دیدارهایی که انگیزه، حس مسئولیتپذیری و عرق به پیراهن ملی حرف اول را میزد، تیم کشورمان حتی در رنکینگ FIVB نیز صعود کرد و مقام هشتم فدراسیون جهانی به والیبال ایران تعلق گرفت.
شرایط تیمملی در این دوره با گذشته متفاوت بود. بارزترین نکتهای که توجه همگان را به خود جلب کرد، موضوع سپردن سکان هدایت تیم به کادر تمام ایرانی بود. در یک دهه گذشته والیبال ملی ما به لطف حضور ولاسکو در ایران، ایجاد تغییر و تحولات اساسی و تزریق نیروهای جوان کاملاً دگرگون شد. با اینکه تا قبل از آن قهرمانی در آسیا نهایت آرزویمان محسوب میشد، اما در دهه ۹۰ به جمع قدرتهای والیبال دنیا اضافه شدیم. در حالی که قبلاً با چهار مربی خارجی در لیگ ملتها و قبل از آن لیگ جهانی شرکت میکردیم، این بار به مربی وطنی اعتماد شد. فدراسیون والیبال برخلاف بسیاری دیگر از فدراسیونها هم ریسک میدان دادن به مربی ایرانی را پذیرفت و همچون گذشته از پوستاندازی و فرصت دادن به جوانان آیندهدار حمایت کرد.
اعتماد به جوانان با درخشش در لیگ ملتها به بار نشست. در ترکیب تیم اعزامی چند ملیپوش باتجربه حضور داشتند از جمله میلاد عبادیپور که برای اولین بار مسئولیت سنگین کاپیتانی را بر عهده داشت و به خوبی نیز از پس مدیریت تیم در زمین برآمد، اما نکته بارزی که تحسین همگان را برانگیخت، استفاده از بازیکنان کمتجربه در این رویداد مهم بود. در جمع ملیپوشان بودند بازیکنانی که برای نخستینبار حضور در مسابقات برونمرزی را تجربه میکردند. امیرحسین اسفندیار یکی از بازیکنان کلیدیمان بود، امین اسماعیلنژاد، دومین بازیکن امتیازآور مسابقات شد و تکتک شاگردان عطایی انتظارات را برآورده کردند.
همهمان از تماشای حضور مقتدرانه کادر ایرانی در این دوره لیگ ملتها لذت بردیم. اگر یک دهه پیش برای قرار گرفتن در مسیر جهانی شدن و پییشرفت از دانش مربیان خارجی استفاده کردیم، حالا به جایی رسیدهایم که با خیال راحت میتوانیم از بین مربیان بادانش داخلی بهترین گزینه را انتخاب و سکان هدایت تیمملی را به او بسپاریم. باید از داورزنی ممنون باشیم که به رغم مخالفتها و انتقادهای زیاد پای حرفش ایستاد و دست از حمایت از عطایی برنداشت. سرمربی نیز با انتخاب بهترینها تیمی باانگیزه و سرشار از استعداد را راهی لیگ ملتها کرد. اگر چه در هفته اول رقابتها نتایج به دست آمده چنگی به دل نمیزد، اما اعضای تیم هرگز از صعود و کسب موفقیت ناامید نشدند. اینگونه بود که رفتهرفته قدرت واقعی ایران عیان شد، هماهنگی تیم به اوج خود رسید و نشان دادیم توانایی شکست هر رقیبی را داریم.
کار با غلبه بر چین آغاز شد، به هلند باختیم، استرالیا را بردیم و بلافاصله مقابل ژاپن تن به شکست دادیم. همین موضوع انتقادهای زیادی را به دنبال داشت، ولی کادرفنی با بهترین ریکاوری ذهنی و فیزیکی توانست امید و انگیزه را به تیم تزریق کند و اجازه ندهد موضعگیریهای بیرونی اردو را تحت تأثیر قرار دهد. هفته دوم را با شکست برابر بلغارستان شروع کردیم، ولی پیروزی قاطع و غرورآفرین مقابل امریکا خون تازهای در رگهای تیم تزریق کرد. با اینکه مغلوب برزیل قدرتمند شدیم، ولی در ادامه موفق به شکست کانادا شدیم. نتایج هفته سوم ایرانیها را به وجد آورد، گذشتن از سد لهستان مدعی و میزبان جای هیچ انتقادی را باقی نگذاشت و از همان موقع امیدها به صعود افزایش یافت. باخت به ایتالیا در اثر کمتجربگی رخ داد و پیروزی بر اسلونی و صربستان، ایران را به جمع هشت تیم برتر لیگ ملتها فرستاد. در یکچهارم نهایی باز هم با لهستان زخمخورده بازی کردیم و به رغم تلاش زیادی که انجام دادیم، باخت ۳ بر ۲ را پذیرفتیم. اینکه لهستانیها برای صعود به نیمهنهایی مقابل ایران به آب و آتش زدند هم نشان از قدرت تیم کشورمان دارد.
والیبال سالهاست به یکی از رشتههای موفق و مدالآور بدل شده و درخشش این رشته در سطح بینالملل علاقه مردم به والیبال را دوچندان کرده است. حفظ این جایگاه و ادامه دادن به مسیر پیشرفت خواستهای است که مدیران فدراسیون توجه زیادی به آن دارند. نکته مهم در این مدیریت اهمیت دادن به بحث پشتوانهسازی و استفاده از نیروهای جوان است. در یک دهه اخیر تیمملی در هر رویدادی از چند جوان مستعد و آیندهدار رونمایی میکند و آنها نیز با عملکرد درخشان خود را به تیمملی تحمیل کردهاند. باید با همین فرمان پیش برویم و دست از تلاش نکشیم. به هیچوجه نباید حریفان را دستکم بگیریم یا به موقعیت فعلیمان قانع شویم بلکه باید به فکر ارتقادادن جایگاهمان در بین تیمهای برتر جهان باشیم، ضمن اینکه ماه آینده رقابتهای قهرمانی جهان را نیز در پیش داریم. این مسابقات ارزش و اعتبار بالایی دارد و همه مدعیان با قدرت حضور خواهند داشت، حتی برای موفقیت در مسابقات جهانی بهترین نفراتشان را به همراه میآورند. در فرصت باقیمانده باید حمایتها از تیمملی و کادرفنی بیشتر شود. با شناختی که از تیم عطایی پیدا کردیم، انتظار میرود در آخرین ماه از تابستان باز هم بازیهای درخشانی از تیمملی والیبال شاهد باشیم.
