چند سالی بود که به دلیل شیوع کرونا، بساط برپایی اردوهای خارجی تقریباً برچیده شده بود و تیمها برای آمادهسازی قبل از فصل به اردوهای داخلی اکتفا میکردند، اما با کمرنگ شدن این اپیدمی، بار دیگر فیل آقایان یاد هندوستان کرده و برگزاری اردوهای خارجی گزینه اولی است که برای آمادهسازی پیشفصل به ذهنشان خطور میکند.
برگزاری اردوهای خارجی و دیدارهای تدارکاتی قبل از شروع هر فصل و همچنین در تعطیلات بین دو نیمفصل اتفاق مرسومی است که در تمام کشورهای دنیا میتوان مشاهده کرد، اما تفاوت عمده این روند مرسوم در دنیا با فوتبال ایران در دستدرازی به جیب بیتالمال توسط تیمهایی است که عمدتاً دولتی هستند و البته عدم انتخاب درستی که به دلالبازیها در این زمینه برمیگردد. تیمهای کوچک و بزرگ دنیا اگر کمپی را در خارج از مرزهای خود برای برپایی اردوهای تدارکاتی برمیگزینند در گام نخست تمام جوانب آن را بررسی میکنند که شرایط کمپ با شرایط بازیکنان و فصلی که قرار است لیگ را در آن آغاز کنند همخوانی داشته باشد. از سوی دیگر، هزینه این اردوها را یا عمدتاً اسپانسرهای آنها متقبل میشوند یا از جیب خود باشگاه میرود، نه جیب مردم!
خروج ارز از کشور و بجا ماندن هزینههای هنگفت در شرایط بغرنج اقتصادی امروز هیچ توجیه منطقی و حتی فنی ندارد، خصوصاً که عکسهای ارسالی از این اردوها همواره نشانگر انتخابهایی بدتر از بد بوده است. با این وجود در شرایطی که شورای برونمرزی در بسیاری از مواقع با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی نابسامان کشور و هزینههای هنگفت، مانع از اعزام تیمهای ورزشی به مسابقات مختلف میشود، تیمهای باشگاهی فوتبال به سادگی هرچه تمامتر برای برپایی اردوهایی که عمدتاً تفریحی است تا برای آمادهسازی، موفق به دریافت مجوز خروج از کشور میشوند. استقلال و فولاد، نخستین تیمهایی هستند که ساز برپایی اردوهای خارجی را کوک کردهاند و برنامههای خود را نیز برای سپری کردن دوران آمادهسازی در ترکیه ریختهاند، بیآنکه توجهی به هزینه بالای برپایی این اردوها داشته باشند. اردوهایی که با هزینههایی بسیار مقرون بهصرفهتر میتوان در کردان یا دیگر شهرهایی که به لحاظ امکانات شرایط مناسبی دارند برگزار کرد.
اگرچه نمیتوان از اهمالکاری مسئولان طی این سالها در خصوص مهیا کردن فضاهای مناسب جهت برپایی اردوهای تمرینی در شهرهای مختلف ایران چشمپوشی کرد، اما نمیتوان این مهم را هم نادیده گرفت که شهرهایی هم هستند که طی سالهای اخیر توانستهاند در این زمینه پیشرفتی چشمگیر داشته باشند. برای نمونه کردان که طی چند سال اخیر یکی از انتخابهای تیمهای ورزشی بوده، به واسطه همین توجهات کمپهای مناسبی را برپا کرده که میتواند ضمن کاهش فاحش هزینه برپایی اردوهای پیشفصل از خروج ارز نیز جلوگیری کند یا کوهسار البرز با هزارو ۰۰۲ متر ارتفاع از سطح دریا، با این وجود اردوهای خارجی هم فال است و هم تماشا!
در کنار این مسئله، حق دلالیهایی که در این زمینه رد و بدل میشود نیز بهانه خوبی است برای بستن چمدان برای برپایی اردوهای خارجی! اردوهایی که اگر با در نظر گرفتن تمامی جوانب در شرایط مناسبی برگزار شود و بازدهی خوبی داشته باشد، بهرغم هزینههای هنگفت بجا مانده از آن میتوان به شکلی توجیهش کرد، اما آمار نشان میدهد کمتر باشگاهی نتیجه قابل قبولی از برپایی اردوهای برونمرزی گرفته است. اردوهایی که بعد از جابهجایی مربیان و بازیکنان، تحفه نان و آبداری برای دلالهاست.
البته استقلال و فولاد تنها تیمهایی نیستند که برای سپری کردن دوران آمادهسازی خود عزم سفر و خروج از کشور کردهاند و طی روزهای آتی بیشک نام باشگاههای بسیاری را در این راستا خواهیم شنید. اما نکته جالب در این خصوص اظهارنظر سرخپوشان است که مدعی شدهاند به دلیل عدم یافتن اسپانسر مناسب، قید اردوی خارجی را زدهاند. هرچند این تیم هنوز برای برپایی اردوی خارجی زمان دارد. در نهایت تمام اینها در حالی اتفاق میافتد که وزارت ورزش اعلام کرده برپایی اردوی خارجی ممنوع است.
