ماموریت دشوار سازمان‌های فرهنگی در دفاع از حجاب و عفاف

ثبت روزی در تقویم به نام حجاب و عفاف، تلاشی برای حفظ عفاف و بسط پاکدامنی در جامعه است. خانواده، اولین کانونی است که حجاب و عفاف از آن آغاز و در ادامه با رویکردی که نسبت به آموزش و پروش حجاب و عفاف در مدارس وجود دارد، برای ترویج آن تلاش می‌شود. دانشگاه‌ها کانون‌های بعدی هستند که انگاره‌های حجاب و عفاف در آن به تبلور می‌رسد، از همین رو بخش مهمی از ساختار‌های فرهنگی که برای تبیین حجاب و عفاف جامعه مد نظر قرار می‌گیرد، از مجرای همین سازمان مهم فرهنگی بروز پیدا می‌کند.

ساختار‌های فرهنگی رویکرد‌های دیربازده هستند که ثمره آن در گذر زمان بروز پیدا می‌کند، از همین رو عملکرد درست یا نادرست سازمان‌های فرهنگی در اجرای ماموریت‌های خود می‌تواند پیامد‌های مثبت یا منفی برای جامعه به همراه داشته باشد؛ از همین رو تفاوت نگاه به مقوله حجاب و عفاف در مدارس و دانشگاه‌های دولتی با مدارس و دانشگاه‌های غیر دولتی می‌تواند بخشی از همان پیامد‌های مثبت یا منفی برای جامعه باشد، چرا که در نهایت فارغ التحصیلان همین نهاد‌ها هستند که بخش مهمی از بدنه اجتماعی را شکل خواهند داد.

کانون مدافعان
کانون دیگر برای بسط حجاب و عفاف مساجد هستند. این کانون مهم در جامعه ما پیشنه‌ای دیرینه دارد و به دلیل تلاشی که برای حفظ و بسط عفاف در آن صورت گرفته، توانسته ارتباط خود با بدنه اجتماعی را حفظ کند، از همین رو بخش مهمی از مروجان فرهنگی حجاب و عفاف از کانون‌های مساجد به جامعه راه پیدا می‌کنند.
تلاش برای سیاسی کردن عفاف و حجاب
حجاب و عفاف بر خلاف آن چه تلاش می‌شود با نگاه سیاسی مورد توجه قرار گیرد، مقوله‌ای انسانی است که همه ادیان آسمانی آن را مورد توجه قرار داده اند و فرستادگان الهی، پیروان خود را به صیانت از آن دعوت کرده اند. نگاه سیاسی به مقوله عفاف و حجاب، از مجرای همین سازمان‌های فرهنگی به جامعه نشت پیدا کرد، آن هم وقتی که اداره سازمان‌های فرهنگی به دولت‌های اصلاح طلب سپرده شد. بسیاری از کسانی که به دنبال ساختارشکنی در عفاف جامعه بودند از اقبالی که این دولت‌ها به نگاه آن‌ها داشتند استفاده کردند و محتوا‌های آموزشی را در قالب «آزادی» در جامعه ترویج دادند. در این دولت‌ها وزات فرهنگ و ارشاد اسلامی، علوم و آموزش و پروش که ماموریت‌های فرهنگی جامعه را دنبال می‌کنند در تبیین سیاست‌های خود بیش از هر چیز بر «نگاه آزاد» تاکید کردند و جامعه را در مسیر در دو قطبی قرار دادند و تا آن جا پیش رفتند که روسای دولت هایشان به نقد ماموریت‌های نهاد‌هایی مثل پلیس در برخورد با ناهنجاری‌های اجتماعی پرداختند.

تاثیر تهاجم فرهنگی
تهاجم و شبیخون فرهنگی، موضوعات دیگری بوده و هستند که از سوی رسانه‌های معاند برای ترویج برهنگی در جامعه دنبال شده و جمعیت زیادی را هم با خود همراه کرده است. این اتفاق در طول چند دهه گذشته روی داده و با گسترش فناوری‌های نوین و امکان دسترسی آسان نسل نوجوان و جوان به موضوعات مطرح شده تلاش می‌کند سیاست‌های خود را در این باره دنبال کند. همه کسانی که موافق ترویج بی حجابی هستند و به ترویج مصادیق مطرح شده از مجرای رسانه‌های معاند اقبال نشان می‌دهند در صورتی که قدم به جهان مورد اقبالشان (غرب) بگذارند باید که در قبال همان ساختار قانونی رفتار کنند، اما در جامعه خودشان به مقابله با ساختار قانونی اقدام می‌کنند.