شیوا نوروزی
اردن را بردیم، چون باید میبردیم و برای همین است که به غیر از قطبی و اصغر حاجیلو کسی از این پیروزی سرمست نشد. تیم ملی فوتبال ایران بعد از مدتها و پس از آنکه خیالمان از بابت نرسیدن به جام جهانی آفریقای جنوبی راحت شد یک بازی رسمی برگزار کرد تا فکر نکنیم دنیا برای تیم ملی به آخر رسیده. با این همه ملی پوشان کشورمان چندان امیدوار کننده و کوبنده ظاهر نشدند که بتوانند علاقهمندان را با تیم ملی آشتی دهند. تیم ملی فوتبال این روزها اسیر ترکیب و تاکتیکی تکراری است که انگار حتی تعویض سرمربی و آمدن قطبی هم نتوانسته این مشکل را حل کند.
عصر شنبه در حالی که به لطف برنامهریزی AFC در فیفادی در آزادی مقابل اردن به میدان رفته بودیم انتظار داشتیم حداقل چند تغییر اساسی در ترکیب تیم ملی ببینیم اما طبق عادت همیشگی سرمربی تیم ملی فوتبال با همان نفرات قدیمی که متأسفانه بیشتر سوهان اعصاب بودند تا آرامش خاطر، تیم را راهی میدان کرد. با نقش بستن نفراتی چون محمد نصرتی، جواد نکونام، مسعود شجاعی، آندرانیک تیموریان و معدنچی در تصویر تلویزیونی میشد حدس زد که افشین قطبی بهرغم تمامی شعارهایش ثابت کرد جرأت کنار گذاشتن آنها - که فقط در زمین راه میروند - را ندارد که این مسأله در طول بازی البته به جز صحنه گلی که بازیکنان شاغل در لیگ خودمان هم میتوانستند آن را خلق کنند ثابت شد.
آقای گل به خودی همچنان در ترکیب ثابت
محمد نصرتی باید به خاطر گل حساسی که در بازی با بحرین به ثمر رساند و بلیت جام جهانی 2006 آلمان را به دست ایران داد همچنان خدا را شاکر باشد، چرا که بهرغم تمام گل به خودیهای معروفش به تیم ملی، پرسپولیس و تراکتورسازی، حضورش در ترکیب ثابت تیم ملی را جاودانه و بیمه کرد.
نصرتی با آنکه مدتهاست در خط دفاع حرفی برای گفتن ندارد و جز اینکه دروازهبان و سایرین را به دردسر بیندازد کاری نمیکند ولی گویا شخص افشین قطبی علاقه وافری به او دارد و به هیچ عنوان نمیتواند دور اسم او را خط قرمز کشد، چرا که با وجود بازیهای ضعیفش چه در لیگ و چه در تیم ملی همیشه یکجا برای محمد نصرتی خالی میگذارد. به علاوه که سرمربی امیدوار تیم ملی در بازی مقابل ایسلند که حکم بازی دوستانه را برای ما داشت باز هم این جرأت را پیدا نکرد که بازوبند کاپیتانی را به فرهاد مجیدی با تجربه بسپارد و ترجیح داد مدافع پراشتباه تراکتورسازی را کاپیتان معرفی کند. البته جناب قطبی توجه داشته باشد که نصرتی در همین بازی با اردن هم نزدیک بود یک گل به خودی دیگر به افتخاراتش اضافه کند.
سکونشین جزیره پای ثابت تیم ملی
از بازیکنی که دست کم 2 فصل است در حسرت یک بازی 90 دقیقهای باشگاهی باقی مانده چه انتظاری میتوان داشت، اینکه بیاید و در آزادی پا به پای بقیه بدود و احتمالاً موقعیت گل خلق کند؟ هرگز.
هر چند دست آخر سانتری کرد اما خب هر بازیکنی میتوانست آن سانتر را انجام دهد. آندرانیک تیموریان مدتهاست به سکونشین دائمی لیگ برتر انگلیس تبدیل شده و حتی زمزمههای جدایی از فولام را هم سر داده اما به لطف حضور افشین قطبی در رأس کادر فنی تیم ملی فوتبال یک پای ثابت تیم کشورش را تشکیل میدهد، حتی اگر تیم ملی در روزی به غیر از فیفادی بازی داشته باشد. ما این را میدانیم و قطعاً قطبی هم بهتر از ما میداند اما اینکه چرا و به چه دلیل سکاندار تیم ملی خیال کنار گذاشتن آندو، حداقل تا زمانی که به ترکیب ثابت یک تیم باشگاهی برگردد را ندارد مشخص نیست.
در لالیگا عالی، در ایران کمی تا قسمتی افتضاح
بازی جواد نکونام و مسعود شجاعی، دو بازیکن ایرانی شاغل در لالیگا برای همه هموطنان و جامعه فوتبال مایه غرور و سربلندی است. به ویژه آنکه جواد یار همیشگی کاماچو سرمربی اوساسونا است و معمولاً از ابتدا در ترکیب ثابت قرار میگیرد و مسعود در بیشتر اوقات از میانههای بازی به میدان میرود، کاماچو آنقدر به این دو ایرانی احتیاج دارد که برخلاف آندو، محال است به غیر از فیفادی اجازه پیوستن به تیم ملی را به آنها بدهد. اما نمیدانیم چرا نوبت به تیم کشورشان که میرسد از این رو به آن میشوند و انگار که تمام فوتبالشان را در اسپانیا گذاشته باشند در زمین راه میروند. مسعود شجاعی که سعی میکند حرکات کریمی را تقلید کند و ناموفق است و جواد نکونام هم ... خب بهرغم بازی پرانتقادش گل میزند.
قطبی در بازی با اردن میتوانست به جای شجاعی از بازیکنان با انگیزهتری مثل فرهاد مجیدی یا خلعتبری از ابتدا استفاده کند. دو بازیکنی که وقتی در نیمه دوم به بازی میآمدند، روند حرکتی تیم ملی بسیار مطلوتر از نیمه نخست شد. این از شجاعی، اما نکونام با آنکه 90 دقیقه فقط راه رفت اما خوش شانس بود که توانست گل پیروزی بخشمان را به ثمر برساند تا باز هم خیلیها چشمانشان را روی واقعیت ببندند که سانتر انگلیسی کردیم و گل اسپانیایی زدیم. ولی همه میدانیم که واقعیت تیم ملی چیز دیگری است که به طور حتم در دیدار یکشنبه آینده مقابل همین اردن در امان و حتی بازیهای آینده برابر تایلند بیشتر خودنمایی میکند مگر آنکه قطبی در نقشه تاکتیکی تیمش تجدید نظر کند و جرأت استفاده از ستارههای لیگ برتر را در بازیهای آینده داشته باشد.
