حجتالاسلام سیدمحمود دعایی، یار دیرین امام (ره) و مدیر مسئول روزنامه اطلاعات در سن ۸۱ سالگی درگذشت. کاربران شبکههای اجتماعی با سلائق مختلف سیاسی در توئیتهایی از ویژگیهای او و خاطراتشان با ایشان نوشتند. عمده کاربران به خضوع آقای دعایی و سادهزیستی او اشاره داشتند. در ادامه بخشهایی از واکنشهای کاربران مرور شده است.
هادی خانیکی:
شنیدن خبر تلخ درگذشت سیدمحمود دعایی صبری سنگین میخواهد. دعایی در دگرگونیهای ایام، همیشه «پل» بود نه «دیوار»؛ «حلقه وصل» بود نه «ابزار فصل.» میان رفتار فروتنانه و گفتار نرمخویانهاش، فاصلهای نبود. نماد حرمت نهادن به خردمندان، دلجویی از راندهشدگان و بازسازی همبستگی ملی بود.
حسن رشوند:
امروز مردی دعوت حق را لبیک گفت که حضورش در برخی جمعهای سیاسی انتقادهایی را در بر داشت، اما همه آنهایی که مرحوم دعایی را میشناختند، میدانستند رفتار سیاسی او همچون زندگی شخصی و سلوک فردیاش پاک و بیآلایش و کاملاً متفاوت با سیاسیونی بود که متناسب با شرایط رنگ عوض میکنند. روحش شاد.
محمدصادق عبداللهی:
خدا رحمت کند آقای دعایی را. تلاش داشتند دنیا جای لطیفتری باشد. کارشان که داشتم، زنگ میزدم دفترشان، کلی با لهجه کرمانی شوخی میکردند. یکبار دعوتشان کردیم مرکز پژوهشها، گفتند: امام به بنیصدر گفته بود کتابهایتان را طوری بنویسید که مردم بفهمند، شما هم طوری حرف بزنید که مردم بفهمند.
عبدالله گنجی:
خدا رحمت کند مرحوم دعایی را مردی که الگویی از سادهزیستی و تواضع و بدون ریا بود. با امام در عراق گام به گام همراه بود و همانند امام انتظار فرج از نیمه خرداد کشید. رضوان خدا بر او باد.
محمدجواد اخوان:
در چند جلسهای که توفیق زیارت مرحوم سید محمود دعایی را یافتم، صمیمیت و تواضع را در این پیشکسوت رسانه انقلاب اسلامی برجسته دیدم. خدایش بیامرزد و با شهدای نهضت و ۱۵ خرداد محشورشفرماید.
سیدعطاالله مهاجرانی:
سرور عزیزمان، مرحوم حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمود دعایى، مصداقى از روانى روشن و مصفا بود. به تعبیر جلالالدین محمد بلخى، خانهاى روشن بود، روشن است آن خانه گویى آن کیست؟ ما غلام خانههاى روشنیم. با صفاى حضورش، با طنین خوش صداى گرمش، هرجا که بود فضا باز و معطر و دلنشین مىشد...
دانیال معمار:
آنقدر سادهزیست بود که هیچوقت مسئول دفتر نداشت. بیش از ۴۰ سال هر وقت کسی به دفترش در روزنامه اطلاعات زنگ میزد، خودش جواب میداد.
امین توکلی:
از حسینه امام خمینی (ره) برمیگشتیم، چون بچهها کوچک بودن یک پیکان جلوتر ایستاد و سید اصرار کرد تا ما را برساند... این اولین آشنای من و آقای دعایی بود تا اینکه مقدر شد قریب یکسال با ایشان ارتباط مستمر داشته باشم. تواضع، سادهزیستی، مهربانی از جمله ویژگیهای برجسته این عاشق امام بود. خدایش رحمت کند.
علی شکوری:
خبر درگذشت انسان نازنین و بیریا، حجت الاسلاموالمسلمین سیدمحمود دعایی موجب تأسف و تأثر بسیار شد. او از خوبان بود و در حیات ارزشمندش به انصاف، اعتدال، نیکخواهی و پاسداشت فضیلت مشهور. خدایش رحمت کند. به خانواده و همه دوستان و علاقهمندانش تسلیت میگویم. رحمت خداوند بر او باد.
حسامالدین آشنا:
استاد سیدمحمود دعایی از تبار معدود زاهدانی بود که از کوچه رندی به سلامت گذر کردهاند. او یکی از نمودهای اعتدال اسلامی و سازگاری ایرانی بود. زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند، عیب میجمله چو گفتی، هنرش نیز بگو، نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند
حمیدرضا دهقان:
درباره آنکه رخت سفر بسته و از بین ما رفته است، کتابها میتوان نوشت و خواهند نوشت، اما من به یک جمله قناعت میکنم: آنکه بر با نام و نشان و بینام و نشان این مردم نماز میگزارد، دیگر رفته است... در سالروز رحلت مراد... رحمت و رضوان خدا بر او باد.
