میگویند پشتوانه فوتبال هستند. اهمیتدادن به آنها باعث میشود تا آینده فوتبال تضمین شود. حرف بر سر تیم زیر ۲۳ سالهها یا همان تیم امید است که سالها حمایت از آنها فقط در حد حرف باقیمانده است.
آنها که سالهای ابتدایی دهه ۷۰ را به یاد دارند، حتماً به خاطر میآورند که مسابقات جامجهانی جوانان جهان پخش مستقیم میشد؛ مسابقاتی که با حضور ستارههایی، چون لوئیز فیگو، ژائو پینتو از پرتغال، لیونل مسی از آرژانتین و بسیاری از چهرههایی که سالهای بعد ستارههای فوتبال جهان شدند، در حد جامجهانی بالا بود.
آن سالها ما هم تیم جوانان و امید داشتیم، اتفاقاً ستاره هم کم نداشت، اما هر بار که تا مرز موفقیت پیش رفتیم، شکست خوردیم و سرخورده برگشتیم. واقعیت این است که فوتبال پایه را هیچ وقت جدی نگرفتیم، چه آن روزها که به واسطه دیدن مسابقات جوانان جهان اسیر احساسات شده بودیم و چه بعدها که کلاً همهچیز را در حد شعار و حرف پایین آوردیم و دیگر چیز زیادی از موفقیت نصیب تیمهای ردههای سنی فوتبالمان نشد و فقط دلخوش کردیم به موفقیتهای مقطعی و زودگذر.
باید بپذیریم که آینده فوتبال را جوانان آن میسازند و اگر به این تیمها بها دهیم آن وقت است که میتوانیم نتیجه لازم را هم بگیریم. یادمان نرود که نفرات همین تیم امید حتی میتوانند به صورت مستقیم راهی تیمملی شوند و جای ستارههای ملیپوش را بگیرند. یادمان نرود آنها میتوانند تیمملی دوم ما باشند، البته به شرط دیدهشدن بهتر و برنامهریزی کاملتر. ستارههای آن سالهای جوانان جهان بعدها ستارههای فوتبال جهان شدند. اینگونه نبود که ستارههای جوان ایران ناپدید شوند، آنها هم به تیمملی راه یافتند و ستاره شدند، اما میان این دو تفاوت از زمین تا آسمان است. ستارههای جوان فوتبال جهان از همان مقطع جوانی دیده و بها داده میشوند، اما آنچه در فوتبال ایران رخ میدهد، داستانی کاملاً معکوس است.
اینجا چهرهشدن در ردههای پایه از نوجوانان گرفته تا جوانان و امید چندان ارزشی ندارد و یک بازیکن زمانی دیده میشود که راه به تیمهای بزرگسال پیدا کند. آن وقت است که اهمیت پیدا میکند و میشود بزرگ و الا درخشش در فوتبال پایه چندان تأثیری در روند رشد او ندارد.
امیدهای فوتبال ایران حالا با مهدی مهدویکیا قدم در راهی تازه گذاشتهاند. مهدویکیا خوب میداند بیتفاوتی نسبت به این تیم یعنی چه. او خود نیز جزو همان تیم طلایی سالهای ابتدای دهه ۷۰ بود که در اوج ناکام ماند، چراکه موفقیتشان چندان اهمیت نداشت، اما مهدویکیا دقیقاً از همان تیم مهدویکیا و موشک فوتبال ایران شد. او و شاگردانش راه سختی را پیش رو دارند، راهی که اگر با حمایت و پشتیبانی درست مسئولان فوتبال کشور همراه باشد، میتوان امید داشت که شاگردان مهدویکیا را در جامجهانی بعدی در قالب تیمملی فوتبال ایران دید.
