تیم ملی کشتی آزاد ایــران نخستین روز رقابتهای قهرمانی آسیا در اولانباتور مغولستان را با کسب سه مدال به پایان رساند. شاگردان پژمان درستکار در پایان اولین روز موفق شدند سه مدال طلا به دست آورند تا گام بلندی برای دفاع از عنوان قهرمانی ایران در کشتی آزاد آسیا بردارند.
هرچند قدرت ایران در کشتی آزاد برای تمام رقبای آسیایی دیکته شده محسوب میشود. با این حال پیشرفت روزافزون کشورهای قاره کهن در کشتی باعث شده حالا به جایی برسیم که نمیتوان از پیش ایران را قهرمان کشتی آزاد آسیا نامید. حالا هم کشورهای آسیای میانه میخواهند خودی نشان دهند، هم کشورهایی مثل هند که در این چند سال پیشرفت فوقالعادهای داشتهاند و حتی در بعضی اوزان برای ما دردسرساز هم میشوند و هم کشورهایی مثل ژاپن که همیشه رقیب سرسختی بودهاند. طبیعی است که رقابت با این حریفان برای کسب عنوان قهرمانی سختتر از هر زمانی باشد.
حالا دیگر نمیتوان تنها به نامها و لقبها دلخوش کرد برای قهرمانی در آسیا و حتی در کشتی آزاد. آنچه دیروز در مغولستان روی داد، نشان از آن داشت که اگر برنامه نداشته باشیم خیلی زود باید با قهرمانی کشتی در قاره کهن وداع کنیم. اتفاقی که حتی تصورش هم سخت است، اما حقیقتی است که اگر جدی انگاشته نشود رخ خواهد داد. با این حال هنوز کشتی آزاد ایران است که حرف اول را در قاره کهن میزند.
رقابتهای کشتی فرنگی نشان داد شاگردان درستکار برای رسیدن به قهرمانی فقط نباید به کسب مدال طلا دلخوش باشند، بلکه باید برای مدال آوری در تمام اوزان تلاش کنند. فرنگیکاران ایران در حالی نایبقهرمان شدند که چهار مدال طلا داشتند، در حالی که قزاقستان با دو مدال طلا قهرمان شد، اما آنها در ۹ وزن مدال گرفتند و شاگردان محمد بنا در هفت وزن. همین مسئله به پژمان درستکار و مردانش یادآور میشد که باید برای تکرار قهرمانی در هیچ وزنی حذف شده نداشته باشند.
با این اوصاف دیروز رقابتهای پنج وزن اول در حالی آغاز شد که ایران با رضا مؤمنی در ۵۷، رحمان عموزاده در ۶۵، محمدمهدی یگانهجعفری ۷۰، علی سوادکوهی ۷۹ و محمدحسین محمدیان در ۹۷ کیلوگرم امید زیادی داشت تا در هر پنج وزن روی سکو برود، اما رضا مؤمنی خیلی زود از گردونه رقابتها کنار رفت تا اولین شوک به تیم کشورمان وارد شود و جالب اینکه مؤمنی به حریف مغول باخت و کشتیگیر مغول به حریف هندی تا ثابت شود دیگر هیچ کشتیگیری در آسیا زنگ تفریح نیست.
در ۶۵ رحمان عموزاده، اما ثابت کرد که بیهوده نیست لقب «بیرحم» به او دادهاند. او با کشتیهای حساب شده و پرقدرت به فینال رسید و در فینال هم با حساب ۳ بر یک باجرانگ پونیا دارنده مدال برنز المپیک و نقره جهان از هند را شکست داد و گردنآویز خوشرنگ طلا را به گردن آویخت.
محمدمهدی یگانهجعفری، اما ناآماده نشان داد، اینقدر ناآماده که هم به راحتی به کشتیگیر ژاپنی باخت و هم در شانس مجد به کشتیگیر قزاقستانی تا دستش به مدال نرسد. او شانس آورد که در کشتی اول استراحت داشت، والا شاید حتی به کشتی شانس مجدد هم نمیرسید. نماینده ۷۰ کیلوگرم ایران با افت فاحش بدنی در هر دو کشتی نشان داد که راه زیادی برای رسیدن دوباره به دوبنده تیم ملی در پیش دارد.
در وزن ۷۹ کیلوگرم علی سوادکوهی کشتیهای سختی داشت. او ۸ بر ۶ حریف مغول را برد و بعد از آن ۳ بر صفر ژاپن را شکست داد، اما کار دشوارش در فینال بود. سوادکوهی در حالی که ۸ بر صفر از بالیان گوراو هندی پیش بود در نهایت با تساوی ۹-۹ فینال را به پایان برد و فقط به دلیل امتیاز درشتتر نسبت به حریف به مدال طلای آسیا دست یافت. این کشتی ثابت کرد که هندیها بهطور حتم اصلیترین رقیب کشتی ایران در سالهای پیشرو خواهند بود.
در وزن ۹۷ کیلوگرم، محمدحسین محمدیان همه را ضربهفنی کرد. او دور اول با نتیجه ۱۰ بر صفر ضیامحمد صفراف از ترکمنستان را از پیشرو برداشت. وی در دور بعد و در مرحله نیمهنهایی با نتیجه ۱۰ بر صفر از سد ساتیوارت کادیان دارنده مدال نقره آسیا از هند گذشت و به دیدار فینال راه یافت. محمدیان در دیدار پایانی به مصاف باتزول اولزیسایخان از مغولستان رفت و او را نیز ۱۱ بر صفر برد و طلای سوم ایران را کسب کرد.
