افراد فاقد بیمه بیمه میشوند؟ اما آیا بیمه این افراد برای سالهای آینده پایدار است؟ خبر وزیر بهداشت درباره بیمهشدن جمعیت ۶ تا ۹ میلیون نفری فاقد هر گونه حمایت بیمهای در نگاه نخست شاید خبری خوش به نظر برسد، اما این خبر احتمالاً همین جمعیت فاقد بیمه را به یاد جشن بیمه همگانی سلامت در سال ۹۳ میاندازد!
جشنی که به مناسبت بیمه شدن ۸ میلیون ایرانی فاقد بیمه در دولت تدبیر و امید برگزار شد، اما امروز دوباره همان جمعیت فاقد هر گونه پوشش بیمهای هستند! چراکه دولت دوازدهم دیگر خود را ملزم به پرداخت اعتبار لازم برای بیمه ماندن این جمعیت ندانست. افراد فاقد پوشش بیمهای کشور که به قول مسئولان دولت وقت از حاشیهنشینان و افراد نیازمند جامعه بودند، پس از آنکه مدتی طعم پوشش بیمهای را چشیدند به یک باره از چتر حمایتی بیمه خارج شدند و دفترچههای بیمه سلامت ایرانیان که در دست آنها بود به یکباره بیاعتبار شد. حالا هم همین نگرانی وجود دارد. اعتبار در نظر گرفته شده برای پوشش بیمهای افراد فاقد بیمه از سوی مجلس شورای اسلامی اعتبار پایداری نیست و بودجه این کار به صورت سالانه تأمین میشود. بدین معنا که امسال ردیف بودجهای برای بیمه افراد فاقد بیمه در نظر گرفته شدهاست، اما ممکن است سال آینده دولت و مجلس برای ادامهدار بودن این بیمه بودجهای در نظر نگیرند. بر این اساس است که قول وزیر برای بیمهشدن افراد فاقد بیمه ممکن است عملی شود، اما مهمتر از این بیمهشدن، ماندگاری این پوشش بیمهای است و اینکه آیا افراد بیمه شده از سوی دولت در سالهای بعد و در دولتهای بعدی هم از پوشش بیمهای برخوردار خواهند بود؟
این سؤال با احتمال حذف ارز دارویی و انتقال به آن جدیتر و حتی حیاتیتر هم خواهد شد! چراکه هر چند هنوز ماجرای حذف ارز ترجیحی دارو و انتقال آن به بیمهها در هالهای از ابهام است و نهایی نشدهاست، اما وجود جمعیتی بالغ بر ۹ میلیون نفر که تحت حمایت هیچ بیمهای قرار ندارند، بدین معناست که این گروه عملاً از یارانه دارو سهمی نخواهند داشت. پس اگر حذف ارز ترجیحی دارو محقق شود، با رشد ۲۵ تا ۵۳۰ درصدی در قیمت داروها، این افراد در صورت بیماری زیر بار هزینههای کمر شکن دارو و درمان خواهند شکست. گروهی که چیزی نزدیک به ۱۰ درصد از جمعیت جامعه را به خود اختصاص میدهند و اغلبشان هم از اقشار ضعیف جامعه محسوب میشوند. این مسئله عدالت اجتماعی و به خصوص عدالت در سلامت را با چالشهای جدیتری مواجه میسازد.
بنابراین اگر چه بیمه شدن افراد فاقد هر گونه پوشش بیمهای از سوی دولت گامی مثبت و رو به جلو محسوب میشود، اما این مسئله پیش از اجرایی شدن نیازمند تأمین اعتباری پایدار در بودجه سنواتی است تا تجربه دولتهای قبلی در اینباره برای مردم تکرار نشود و با عدم تخصیص بودجه برای بیمهماندن جمعیت بیمه شده در سالهای آینده دچار عقبگرد نشویم!
