بیهوده نیست که جام حذفی را جامشگفتیها مینامند، نه فقط در ایران که اگر به رقابتهای حذفی تمام کشورهای دنیا نگاه کنید با نام تیمهایی روبهرو میشوید که میآیند و قدرتهای بزرگی را کلهپا میکنند که حتی در مخیله خودشان هم نمیگنجد. جام حذفی جام شگفتیهاست، اما.... بیهوده نیست که جام حذفی را جامشگفتیها مینامند، نه فقط در ایران که اگر به رقابتهای حذفی تمام کشورهای دنیا نگاه کنید با نام تیمهایی روبهرو میشوید که میآیند و قدرتهای بزرگی را کلهپا میکنند که حتی در مخیله خودشان هم نمیگنجد. جام حذفی جام شگفتیهاست، اما....
اما اینجا گویا ما عادت کردهایم که یا استقلال جام را بالای سر ببرد یا پرسپولیس، حالا اگر این وسط گهگاهی سپاهان یا فولاد یا حتی تراکتور هم خودی نشان دادند ایرادی ندارد، اما بقیه نه، حتی اگر لیگ برتریهایی، چون نساجی مازندران و آلومینیوم اراک باشند. آنچه دوشنبه شب در ورزشگاه آزادی رخ داد و حکم به حذف استقلال داد، این بود که آبیها شب قبل از آن دیده بودند آلومینیوم در ورزشگاه آزادی چه بلایی سر پرسپولیس آورد، پس طبیعی بود که استقلال گوشی دستش بیاید و بداند که دستکم گرفتن حریف بسیار خطرناک است، والا نه نساجی مازندران تیم کمی بود و نه آلومینیوم که ثابت کرده خوب میداند چگونه باید پرسپولیس را ببرد.
نساجی تیمی بود که همین چند هفته قبل استقلال را متوقف کرده بود. بنابراین فرهاد مجیدی با علم به اینکه مقابل چه تیمی بازی دارد پیش از بازی عنوان کرد این مسابقه را جدی میگیرد و با قدرت تمام در آن حاضر میشود. اما برخلاف این حرفها ترکیب استقلال وجابهجایی نفرات در داخل زمین و اصرار به استفاده از برخی بازیکنانی که از آمادگی ذهنی و بدنی دور بودند، نشان از آن داشت که مجیدی بهرغم حرفهای قبلی یا بازی را جدی نگرفته یا حریف را دستکم گرفته است. استقلال این فرصت را داشت تا با آمادگی ذهنی بیشتر گام به این مسابقه بگذارد، اما فرهاد مجیدی این فرصت را از آبیها گرفت.
در اینکه داوری مسابقه ایراد و اشتباهات تأثیرگذاری داشت، جای هیچ شکی نیست، اما فراموش نکنیم که استقلال در چند بازی اخیر آن تیم شاداب، سرحال و نتیجهگیر نبوده است. آبیها در دربی چندان خوب نبودند، مقابل پیکان شانس آوردند که شکست نخوردند و در برابر نساجی هم تیمی پراشتباه و سردرگم نشان دادند. همه اینها واقعیتهایی است که در هیاهوی اشتباهات داوری نادیده گرفته میشود. در عوض نساجی خوب میدانست که قرار است چه کاری انجام دهد. شاگردان ساکت الهامی میدانستند هر چقدر بتوانند گلزنی استقلال را به عقب بیندازند آنها مقابل هوادارانشان عصبیتر و ضربهپذیرتر میشوند و از عهده این کار به خوبی هم برآمدند.
فرهاد مجیدی عصبانی است؛ حق هم دارد، او استقلال را تا اینجا خوب بالا آورده و درست موقع چیدن محصول با چالش روبهرو شده است. مجیدی خوب میداند که روزهالی سختی پیشروی اوست، رروزهایی که اگر قرار باشد با این روند ادامه پیدا کند، آن وقت شاید او و شاگردانش مجبور باشند قهرمانی تیم دیگری را تماشا کنند. او عصبانی است و میگوید: «اگر گل رمضانی خطا بود مربیگری را کنار میگذارم.»، اما سرمربی جوان استقلال باید حواسش باشد که قبل از اشتباه داوری تصمیمگیری او در خصوص ترکیب تیمش در این مسابقه به استقلال ضربه زد. فرهاد مجیدی این روزها فشار زیادی را تحمل میکند. جالب اینکه در تحمل این فشار خوردکننده کاملاً تنهاست. هیچکدام از اعضای کادر فنی توانایی کمک کردن به او در این روزهای سخت را ندارند و تقریباً همه فقط کنار زمین تماشاگر هستند و داد و بیداد بیهوده سر میدهند.
استقلال دوشنبه شب برای بردن مسابقه راهی میدان نشد! این را میشد از ترکیب تیم و نوع تفکر و ترکیبی که فرهاد مجیدی برای استقلال در نظر گرفته بود متوجه شد. نیمکتنشینی سیدحسین حسینی در این بازی مهم اولین اشتباه مجیدی بود. حسینی در طول فصل نشان داده که کاملاً قابل اعتماد است، تا جایی که اگر در بازی با پیکان نبود شاید اولین شکست استقلال در این فصل رقم میخورد. طبیعی بود، وقتی کار به وقت اضافه کشیده همه توقع داشته باشند که حسینی وارد میدان شود، اما مجیدی این کار را نکرد و بدتر اینکه کسی هم روی نیمکت پیدا نشد تا این مهم را به او تذکر دهد.
ایراد بعدی که میتوان به سرمربی جوان آبیها گرفت، اصرار به استفاده از بازیکنانی بود که فرصتهای بدیهی و زیادی را از دست دادند و در عوض بازیکنی، چون ارسلان مطهری که نوع بازی درگیرانهاش میتوانست خط دفاع نساجی را با چالش جدی روبهرو کند روی نیمکت بود. در مجموع پازل شکل گرفته از سوی استقلال مقابل نساجی چیزی نبود که به کار استقلال بیاید و آبیها در شبی که اشتباهات داوری باز هم تأثیرگذار و زیاد بود، اینقدر خوب نبودند که بتوانند از پس نساجی مازندران بربیایند.
حالا برای استقلال فرصت قهرمانی در لیگ برتر مانده، آبیها به قول خود فرهاد مجیدی تنها یک رقیب جدی دارند و آن هم پرسپولیس است که با اختلاف شش امتیازی پشت سر آنهاست. فرهاد مجیدی میگوید سرخها تنها رقیب او و تیمش برای کسب قهرمانی هستند، اما اگر این اظهارنظرش هم مانند آنچه در مورد نساجی به زبان آورد، باشد آن وقت باید با این جام هم خداحافظی کند. استقلال بازیهای مهمی را پیشرو دارد که از دست دادن امتیاز در آنها میتواند منجر به یک اتفاق بد برای آنها در عین شایستگی شود. امروز خود فرهاد مجیدی بیشتر از بازیکنانش نیازمند آرامش و ریکاوری ذهنی است.