سرویس جامعه جوان آنلاین: در این مطالعه مشخص شد افرادی که داروهای خواب آوری، چون "زولپیدم" و "تمازپام" مصرف میکنند در مقایسه با افرادی که از چنین داروهایی استفاده نمیکنند، چهار برابر بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از حوادث و بیماریهای ناشی از این داروها بوده اند. حتی افرادی که کمتر از دو قرص خوابآور در ماه مصرف کرده بودند، سه برابر بیشتر از افراد دیگر با خطر مرگ زودرس روبرو بودهاند.
اگر از داروهای خواب آور با تجویز پزشک یا بدون نسخه استفاده میکنید یا به فکر استفاده از آنها هستید، پیش از انجام این کار لازم است از نکات و احتیاطهایی در این باره اطلاع داشته باشید؟
دکتر "جینگ وانگ"، استادیار مراقبتهای ویژه و پزشکی خواب در نیویورک در مصاحبه با شبکه خبری "سی ان ان" به پرسشهایی در این رابطه پاسخ داده است.
* وقتی بیمار با علائم بی خوابی یا یک اختلال دیگر خواب به پزشک مراجعه میکند و برای رفع مشکل خواب کمک لازم دارد، آیا برای تسکین فوری قرص خواب تجویز میشود؟
نه قطعا. واقعا تلاش میکنیم که این کار را نکنیم. وقتی بیمار با مشکل بی خوابی مراجعه میکند سابقه پزشکی و الگوی خواب او مورد بررسی قرار میگیرد. بسیار مهم است که فرد اطلاعات شخصی خود را به اشتراک بگذارد تا بتوانیم منشاء بی خوابی را شناسایی کنیم. آیا مشکل رفتاری است یا از بیماری ناشی میشود؟
از آنها میپرسم: برنامه روزانه شما چطور است؟ عصرها چه فعالیتی دارید؟ تا فشارهای جسمی و روحی آنها مشخص شود. آیا شخص همیشه در محل کار و خانه در حال کار کردن با تجهیزات الکترونیکی است؟
ویتامینهایی که کمبودشان عامل بی خوابی است
چند توصیه برای داشتن خواب شبانه بهتر
سپس در مورد نحوه آماده شدن بیمار برای خواب صحبت میکنیم: آیا زمان خواب منظمی دارید؟. اغلب، بی خوابی با کارهایی که ما در واکنش به ناتوانی در خوابیدن انجام میدهیم، تداوم مییابد. افراد به روشهایی رو میآورند که ممکن است مفید نباشد به طور مثال با گوشی خود را سرگرم میکنند یا به ایمیلها و پیامهای کاری خود پاسخ میدهند یا در حالی برای خواب اقدام میکنند که تلویزیون روشن است. هر دوی اینها فرد را در معرض نور آبی قرار میدهد و سیگنالی را به مغز میفرستد تا بیدار بماند.
* چه زمانی ممکن است مصرف داروی خواب آور توصیه شود؟
اولین رویکرد ما این است که بیماران را با روشی از رفتار درمانی شناختی به نام CBTI آشنا کنیم که مخصوص بی خوابی است. در این روش به بیماران در مورد رفتارهای خواب سالم، مانند برنامه منظم خواب و بیداری، دور نگه داشتن تجهیزات الکترونیکی و نورهای آبی از اتاق خواب، انجام کارهای آرامش بخش قبل از خواب و ... آموزش داده میشود. همه چیز در مورد ارتباطی است که مغز ما با محیط خواب ایجاد میکند و اینکه چگونه رفتارها یا فعالیتهای ما بر آن تاثیر میگذارد.
اگر بیماری باشد که به وضوح با بی خوابی حاد دست و پنجه نرم میکند و یک عامل قابل شناسایی یا تغییر در زندگی او وجود دارد، ممکن است در مورد مصرف کوتاه مدت داروهای خواب آور برای چند هفته یا یک ماه یا بیشتر و با معاینات منظم تصمیم گیری شود. ما انتظارات روشنی در مورد استفاده موقت و کوتاه مدت از این داروها داریم، زیرا نمیخواهیم فقط یک داروی خواب آور تجویز کنیم بلکه در واقع میخواهیم با رفع عاملی که باعث بی خوابی میشود، به روشی سالمتر، مشکل را ریشه یابی کنیم.
* چرا استفاده طولانی مدت از داروهای خواب آور توصیه نمیشود؟
این بستگی دارد، زیرا بدن افراد واکنشهای متفاوتی دارد و ممکن است به طرق مختلف، عکس العمل خود را نشان دهد. برخی از این داروها میتوانند اعتیادآور باشند، بنابراین فرد احساس میکند که بدون مصرف آنها نمیتواند بخوابد. همچنین اگر با مواد الکلی یا داروهای مسکن خاص ترکیب شوند، میتوانند خطرناک باشند. برخی از آنها باعث خواب آلودگی در طول روز شده و میتوانند در رانندگی و سایر فعالیتهای حرکتی اختلال ایجاد کنند.
* مصرف بدون نسخه داروهای خواب آور مشکلی دارد؟
هر دارویی یک شمشیر دولبه است: اثربخشیهای خود را دارد، اما همیشه ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. یکی از توصیههای گفته شده به بیماران این است که سعی کنند از مصرف داروهای خواب بدون نسخه خودداری کنند. این داروها میتوانند عوارض جانبی پیش بینی نشدهای مانند بیش فعالی به جای خواب آلودگی داشته باشند.
