بدون هیچ شکی ورزش برای مردمانی که پهلوانی و مروت با گوشت و خونشان عجین بوده است، در بعد زمان و مکان نمیگنجد. صحبت از مردم ایران است، مردمی که قبل از صنعت ورزش و ورزش حرفهای، به تبعیت از مولای متقیان گود زورخانه را میشناختند و راهو رسم پهلوانی و مروت را بلد بودند. حالا در پایان قرن ورزش ایران چهره جدیدی به خود گرفته حتی در کشتی، ورزشی که از ابتدای دهه سیام شمسی روند روبهرشد به خود گرفت، المپیک را تجربه کرد، گام به جام جهانی گذاشت و کمکم با چهره هایی، چون تختی و موحد و ستارههای فوتبالش سرآمد قاره کهن شد، با انبوهی از افتخارات و عناوین و مدالها. انقلاب که شد خیلیها تصور میکردند باید ورزش را فراموش کرد، اما وقتی معمار انقلاب اسلامی فرمود: «من ورزشکار نیستم، ولی ورزشکاران را دوست دارم»، آنوقت ورق برگشت و شد آنچه که امروز بعد از ۴۳ سال از انقلاب ۵۷ ایران، شاهد آن هستیم. ورزشی که حالا بانوانش با عفاف و حجاب روی سکوهای جهانی گام میگذارند، درست برخلاف تمام آن سالهایی که شاید به ظاهر آزادتر بودند. حالا جامجهانی عادت فوتبال شده و کشتی چه در آزاد و چه در فرنگی در جهان آقایی میکند. حالا ایران در رشتههای رزمی، والیبال، تیراندازی، وزنهبرداری، بسکتبال و رشتههای نوظهور سرآمد آسیاست و تنه به تنه رقبای جهانی میزند، ورزشی که با وجود تمام تحریمها و تنگناها و کمبودها صدای بلند و رسای مردم مظلوم ایران و منطقه شد؛ ورزشی که در اوج تحریمها قدرتهای بزرگ جهانی را به ایران کشاند و شکست داد. حالا باید جلوی نام آقا تختی ماندگار و تمامنشدنی، نامهای دیگری را هم اضافه کرد، نامهایی مثل حسن یزدانی، علی دایی، جواد فروغی، زهرا نعمتی، ساره جوانمردی و قهرمانان جوان آینده را. حالا و در آستانه قرن جدید آسمان ورزش ایران ستارهباران است.
