ورزش ایران در سال ۱۴۰۰ رویدادهای زیادی را پشت سر گذاشت. قهرمانان ورزشکار ایران در سالی که گذشت بهرغم تمام مشکلات و محدودیتهایی که باعث میشد نتوانند روند آمادهسازی خود را به درستی طی کنند، هر گاه پا به میدان گذاشتند، از جان مایه گذاشتند و در عین شرایط نابرابر با رقبا برای ایران افتخارآفرینی کردند.
در این میان، آنچه مثل همیشه در ورزش به چشم آمد و متأسفانه به سال ۱۴۰۱ نیز منتقل میشود، مشکلات مدیریتی حاکم بر ورزش کشور است؛ همان پاشنهآشیلی که سالهاست ورزش کشور از آن ضربه میخورد و متأسفانه عزمی برای بهبود شرایط آن دیده نمیشود. اتفاقات فدراسیون فوتبال یک نمونه کوچک از سوءمدیریت حاکم بر ورزش کشور است؛ اتفاقاتی که هر چند منجر به برکناری شهاب الدین عزیزی خادم شد، اما در نهایت کلاف کار فدراسیون را سردرگمتر از قبل کرد تا حالا همه منتظر خرداد ماه و برگزاری مجمع باشند، در حالی که فوتبال رویداد مهمی به نام جام جهانی را در پیش دارد.
در همین فوتبال امسال شاهد حذف تأسفبار سرخابیهای پایتخت از گردونه رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا بودیم؛ حذفی که قرار بود درس عبرت شود، اما نهتنها با خاطیان برخورد نشد، بلکه اوضاع همچنان بر همان روند جریان دارد و گویی هیچ اتفاقی رخ ندادهاست، سوء مدیریت حاکم بر فوتبال این اتفاق را رقم زد و همچنان هم بر مسند کار حضور دارد و حالا حتی طلبکارانه چوب تعلیق را بر سر فوتبال میکوبد. فوتبال با این مدیران گام به سال جدید میگذارد.
در بخشهای دیگر هم اوضاع بهتر از فوتبال نیست. مهمترین آن را باید در نوعی بلاتکلیفی کمیته ملی المپیک جستوجو کرد؛ جایی که برخی افراد برای اینکه میزشان را حفظ کنند، حکم به برگزار نکردن انتخابات ریاست کمیته دادند و کار کشیده شد به پایان تابستان آینده، در حالی که ورزش کشور دو رویداد مهم بازیهای آسیایی و بازیهای همبستگی کشورهای مسلمان را در پیش دارد.
در وزارت ورزش هر چند اوضاع به ظاهر سر و سامان دارد، اما نباید از یاد ببریم فوتبالزدگی، وزارت کار را به جایی رساندهاست که حتی وزیری با سابقه دوومیدانی نیز تنها دغدغه فوتبال را دارد، به نوعی که شبها هم بیخوابی میکشد که نکند ریالی از دریافتهای میلیاردی فوتبالی جماعت کم شود.
ناگفته پیداست در این شرایط تکلیف بقیه رشتهها چیست، آنها که با خون دل و در سختترین شرایط آماده میشوند و خوب میدانند حتی درصدی از وعدهوعیدها هم عملی نخواهد شد. با این اوصاف، ورزش کشور یکسال دیگر را هم پشت سر گذاشت. سال پیشرو سالی به مراتب سختتر از سال ۱۴۰۰ است، سال جام جهانی، سال بازیهای آسیایی و سال کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۴ پاریس برای بسیاری از رشتههای المپیکی، سالی که باید با برنامه و مدیریت وارد آن شد، سالی که اگر مدیریت آموزش قرار باشد با همان سیاستهای گذشته وارد آن شود، بدون تردید سختتر از هر زمان دیگر برای ورزش کشور خواهد بود؛ سالی که امیدواریم ابتدای آن با یک تحول فکری در مدیریت ورزش کشور همراه باشد تا شاهد رشد و ارتقای بیشتر و روز افزون ورزش کشور باشیم.
سال ۱۴۰۱ میتواند سالی موفقیتآمیز برای ورزش ایران باشد، به شرطی که همانطور که طبیعت متحول میشود و همهچیز نو میشود، مدیران ورزش کشور هم با خانهتکانی تفکرات خود برنامه درستی برای پیشرفت ورزش کشور ارائه دهند، کاری کنند که ورزشکاران افتخارآفرین ایران با اطمینان و اقتدار درست مثل تمام سالهای قبل افتخارآفرین باشند و اینبار مدیریت درست ورزش را هم پشت سر خود ببینند.
