علی صوفی، فعال سیاسی با سابقه اصلاحطلب معتقد است که اگر تمامی موانع پیشروی اصلاحطلبان نیز برداشته شود، آنها نخواهند توانست در انتخابات آتی موفقیتی کسب کنند، چرا که اعتماد و همراهی مردم را از دست دادهاند.
صوفی، دبیر کل حزب پیشرو اصلاحات، عملکرد بد مجلس و دولت را در ناامیدی مردم از اصلاحات مؤثر میداند: «از سال ۹۶ به بعد جامعه ایران دستخوش تغییرات اساسی شده است و مردم بهنوعی به یأس، دلمردگی و دوری از جریانات سیاسی مبتلا شدهاند و این امر به خاطر عملکرد بدی است که از مجموعه نظام سیاسی بهویژه از منتخبان خود در مجلس و دولت دیدهاند».
تلاش اصلاح طلبان این است طی این سالها که به خاطر عملکرد دولت و مجلس برآمده از اصلاحات، در سقوط به چاه «کاهش سرمایه اجتماعی» بودهاند، کل نظام سیاسی کشور را هم با خود همراه کنند. از همین رو است که صوفی هم از عملکرد بد «مجموعه نظام سیاسی» میگوید، گرچه حداقل آنقدر منصف است که بر مجلس و دولت تأکید ویژه کند.
صوفی با بیان اینکه میان اصلاحطلبی و اصلاحطلبان تفاوت وجود دارد، تصریح دارد که اصلاحطلبان دیگر در جایگاه نمایندگی جنبش اصلاحطلبی نیستند: «اصلاحطلبی یک جنبش است، اما اصلاحطلبانی که این جنبش را نمایندگی میکردند و مردم آنها را قبول داشتند الان در آن جایگاه نیستند. اصلاحطلبی یک تفکر و جنبش است که راه خودش را ادامه میدهد، ممکن است که اشخاص عوض شوند، ولی این راه ادامه پیدا کند.»
او با بیان اینکه در انتخابات مجلس سال ۹۴ کسانی را درلیست گذاشتیم که خود اصلاحطلبان هم آنها را نمیشناختند، میگوید: «در واقع ناکارآمدی لیست باعث شد که مردم از منتخبان خود گریزان شوند یا عدم تعهد منتخبان نسبت به آنچه به مردم وعده داده بودند، باعث شد که مردم ناامید، مأیوس و گریزان شوند. اگر آن منتخبان به اصول خود و آنچه وعده داده بودند، پایبند بودند و اگر در جایگاه نمایندگی متحد میشدند و در ادامه اگر در جایگاه ریاست جمهوری، آقای روحانی به وعدههای خود عمل میکرد، طبعاً مردم اگر نارساییهایی هم وجود داشت، از چشم اصلاحطلبان یا منتخبانشان نمیدیدند، ولی مردم دیدند که این منتخبان اساساً برگشتهاند و کلاً ازآنچه وعده داده بودند، رویگردان شدند؛ بنابراین این ناکارآمدی باعث شد که مردم از اصلاحطلبان گریزان شوند.»
معلوم نیست وقتی افرادی که در لیست گذاشته شدند، تا این حد ناشناس بودند، چگونه ارزیابی و انتخاب شدهاند!
او تصویب قانون منع به کارگیری بازنشستگان را یکی از کارهای نادرست مجلس دهم – با اکثریت اصلاحطلب- میداند: «اصلاحطلبان در مجلس بودند، ولی اصلاحطلبانه عمل نمیکردند و کارهایی میکردند که بهتر بود نمیکردند، مانند تصویب قانون منع بهکارگیری بازنشستگان یا امثال اینها که فکر میکردند کارهایی مفید است، اما نهتنها مفید نبود بلکه مضر بود.»
وی در مورد دولت روحانی هم میگوید: «از طرف دیگر دولت روحانی بهطوری عمل کرد که مشکلات مردم تشدید و باعث شد که مردم بسیار سریع از دولت روی بگردانند. کجا سراغ دارید که یک دولت چهار ماه بعد از روی کار آمدن، محبوبیتش تا این حد پایین بیاید. مردمی که ۲۴ میلیون به آقای روحانی رأی داده بودند که حتی ۴ میلیون بیشتر از دوره قبل بود، کلاً روی بگردانند و به خیابانها آمدند. دولت در شهریور کارش را شروع کرد و مردم دیماه به خیابانها آمدند و علیه دولت شعار دادند، حتی کلاً گرایشهای سیاسی را کنار گذاشتند یا قبل از آنهمه شعار سیاسی بود، اما بعداً تغییر کرد. یک قشر جدید پابرهنگان وارد صحنه شدند و شعارشان هم تماماً معیشتی شد؛ بنابراین این دولت وجهه و اعتبار خود را کاملاً از دست داد.»
