در حوزه پاسداشت آزادی بیان و انجمن باید گفت آزادی تشکیل احزاب و انجمنهای مختلف، آزادی منتقدان، آزادی فعالیت رسانهها و مطبوعات منتقد و تنوع رسانهها در کشور همگی گویای پذیرش و احترام به آزادی بیان و انجمن در کشور است که پیش از انقلاب، فاقد سابقه بوده است، ضمن اینکه امروزه به سبب گسترش فضای مجازی در کشور، آزادی بیان عجیبی در کشور ایجاد شده است و هر کسی به راحتی میتواند دیدگاههای خود را در این فضا منتشر و حتی انواع و اقسام انتقاد را مطرح کند. اهمیت این موضوع وقتی بیشتر درک میشود که بدانیم رضا شاه پهلوی حتی به نزدیکترین افراد خود که کوچکترین انتقاداتی از برنامههای وی داشتند، رحم نکرد و همگی آنها را عزل یا اعدام کرد. جالب آنکه عمده آنها از مهمترین طرفداران رضا شاه بودند، به عنوان مثال، علیاکبر داور، وزیر عدلیه و کسی بود که نظام قضایی ایران را در دوره رضا شاه تغییر داد و پایهگذار دادگستری نوین ایران بود، اما، چون در قضیهای مغضوب رضا شاه واقع شد، عزل شد و از شدت ترس از برخورد رضا شاه با وی، خودکشی کرد.
دستیابی به دانشهای راهبردی از نکات دیگری است که انقلاب اسلامی به عنوان یک ظرفیت درونزا به آن توجه ویژه دارد. در اقتصاد بینالملل، کشورها را به سه دسته تقسیم میکنند؛ کارآفرینان (کشورهایی که میتوانند مزیت بیافرینند)، کارخانهداران و تولیدکنندگان مواد اولیه. نکته مهم در این میان این است که بیشترین ارزش افزودهای که در نتیجه فعالیتهای اقتصادی در سراسر دنیا حاصل میشود، نصیب کشورهای کارآفرین میشود، یعنی عملاً بخش اعظم ثروت دنیا در اختیار کشورهای کارآفرین قرار میگیرد و آنها عبارتند از کشورهای گروه ۷ که اکنون در ترکیب با کارخانهداران، گروه ۲۰ را تشکیل دادهاند، بنابراین اگر در سابق با لشکرکشی و حضور مستقیم در کشورها به استثمار کشورها میپرداختند، اکنون از طریق ترتیبات حاکم بر اقتصاد جهانی، به استثمار کشورها میپردازند و تداوم حیات آنها نیز به این صورت است که این سیستم همچنان با این روال به کار خود ادامه دهد. حال سؤال این است که اگر کشوری بخواهد در زمره کشورهای کارآفرین قرار بگیرد، باید چه کند؟ کارآفرینی مسئلهای است که در حوزه فنی مهندسی متبلور میشود، مانند فناوری هستهای، فناوری نانو و صنعت هوافضا، بنابراین کشورهایی که از ترتیبات حاکم بر نظم کنونی حاکم بر نظام بینالملل سود میبرند، در مسیر حرکت سایر کشورهایی که از یک سو در جرگه آنان قرار ندارند و از سوی دیگر برای دستیابی به این فناوریها تلاش میکنند، مانع ایجاد میکنند، زیرا در صورتی که کشورهای دیگر بتوانند به جرگه کشورهای کارآفرین بپیوندند، از توان لازم برای بهرهبرداری از منابع اولیه خود و تبدیل آنها به کالاهای مورد نیاز برخوردار میشوند، ضمن اینکه همین امر سبب میشود این کشورها بتوانند نیازهای بازار داخلی خود را نیز تأمین کنند، بنابراین با پیشرفت سایر کشورها در حوزههای فنی مهندسی، از دو جهت منافع کشورهای استعمارگر تهدید میشود:
۱- دیگر نمیتوانند مانند سابق به راحتی و با قیمت ارزان به مواد اولیه لازم برای تولید کالا دست یابند.
۲- نمیتوانند بازار مصرف کشورها را در اختیار بگیرند.
از این جهت دستیابی کشورهای مستقل به فناوریهای نوین بسیار حائز اهمیت است، بنابراین این فناوریها برای جمهوری اسلامی ایران یک ظرفیت درونزاست و میتوانند در تقویت ساخت درونی قدرت برای جمهوری اسلامی ایران مؤثر باشند و میتوانند موجبات تحکیم هرچه بیشتر استقلال نظام اسلامی در تمامی ابعاد شوند.
به این نکته هم باید توجه کرد که جمهوری اسلامی با خیز برداشتن در دستیابی به این دانشها عملاً به حیطهای وارد شده است که تا پیش از این در انحصار تعداد معدودی از کشورها قرار داشت. اهمیت این فناوریها به گونهای است که چنانچه در سالهای آتی در مقیاس کارخانهای بهکارگیری شوند، میتوانند کشور را از وابستگی به درآمدهای نفتی نجات دهند. اهمیت دستاوردهای بنیادین و معنوی انقلاب اسلامی به هیچوجه کمتر از دستاوردهای مادی و ملموس آن نیست. مجموع این دستاوردها از یک سو به انسانیتر شدن شرایط زندگی در کشور کمک کرده و از سوی دیگر، درجه اعتمادبهنفس، خودباوری و حتی خودشکوفایی ملی در ایران را ارتقا داده است. بر این اساس، اگر امروز در حوزههای دفاعی و علمی، جوانان این مرزوبوم، مرزهای دانش را جابهجا کردهاند، این در سایه خودباوری و اعتمادبهنفسی است که موتور محرکه آن انقلاب اسلامی است.
