مستهلک بودن وسایل ورزشی یکی از بزرگترین گلایههای ورزشکاران در رشتههای مختلف است. تمرین کردن و پشتکار داشتن جای خود، اما تلاش ورزشکار به تنهایی پاسخگو نیست اگر شرایط مهیا نباشد، چراکه مهیا بودن امکانات بیشک از جمله عوامل لازم، ضروری و تأثیرگذار در کسب موفقیتهای ورزشی است، مقوله مهمی که در بسیاری از مواقع نادیده گرفته میشود. بیتوجهیهایی که خواسته یا ناخواسته همه بار مسئولیت را بر گردن ورزشکار میگذارد، ورزشکاری که ناچار است برای جبران تمام کاستیها تلاش بیشتری کند اگر هدفش کسب موفقیت و قهرمانی است.
عمده خواسته ورزشکاران، به خصوص آنها که در مسیر قهرمانی گام برمیدارند، همپای دغدغههای مالی، مهیا بودن شرایط و بهروز بودن وسایلی است که میتواند مسیر دستیابی آنها به موفقیت را تا اندازه قابل توجهی هموار کند. مسئله حائز اهمیتی که بارها و بارها در قالب گله از سوی ورزشکاران بازتاب داده شده است. استفاده از کمان قرضی یا شکسته برای کسب سهمیه المپیک، استفاده از تفنگ و اسلحههای قدیمی که دقت و تمرکز تیراندازان را تا اندازه قابل توجهی پایین میآورد و کاهش میدهد، استفاده از پارو و قایقهای فرسودهای که تنها توان ورزشکار را میگیرد و نتیجه خوبی به دنبال ندارد، استفاده از ابزارهای مختلف در دوومیدانی که باعث آسیبدیدگی و ایجاد جراحت برای ورزشکاران میشود و مسائلی از این دست تنها گوشهای از مطالبات و مشکلاتی است که ورزشکاران به دلیل مستهلک بودند وسایل ورزشی با آن دست به گریبانند. مشکلاتی که به ازای گرفتن انرژی و توان آنها بار مثبتی در پی ندارد، اما کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
بیشک بضاعت اندک مالی فدراسیونها میتواند دلیل خوبی باشد برای نادیده گرفتن اینگونه مشکلات، اما لازمه دستیابی به موفقیت و به اهتزاز درآوردن پرچم پرافتخار ایران بر فراز آسیا و دنیا توجه و مهیا کردن زیرساختهای لازم در ورزش است، خصوصاً که پیامد موفقیتهای ورزشی در بسیاری از مواقع نتیجهای به مراتب بیشتر از داستانها و سناریوهای سیاسی دارد و همین مهم دلیل خوبی است برای آنکه با اندکی توجه بیشتر به زیرساختهای لازم و ضروری، ورزش را چنان تجهیز کنیم که با عبور از سدهایی، چون تحریم پیام ایران را به گوش تمام دنیا برساند، اما بیتوجهیها گاه مانع از مخابره شدن صدای ورزشکاران ایران به دنیا میشود.
نمونه این بیتوجهیها و اهمالکاریها استفاده از قایقهایی است که به تازگی به آب انداخته شده و قایقرانان را چنان ذوقزده کرده که گویی روی ابرها هستند و صراحتاً میگویند که با قایقهای جدید انگار در دنیای دیگری پارو میزنند و خود را به طلای بازیهای آسیایی نزدیکتر از هر زمان دیگری میبینند. این عین جملاتی است که نازنین مولایی، بانوی قایقران ایران میگوید که نقره و برنز رقابتهای آسیایی را در کارنامه دارد و حالا تمریناتش را با هدف کسب طلای هانژو دنبال میکند. قایقهایی که قرار بود ملیپوشان قایقرانی ایران را در کسب سهمیه المپیک یاری کنند و عامل حضور پرقدرت آنها در توکیو باشند، اما ماهها بعد از بزرگترین رویداد ورزشی دنیا به آب انداخته شدند تا مسیر دستیابی به موفقیت در بازیهای آسیایی هانژو را هموار کنند. قایقهایی که بیتردید اگر زودتر به دست اعضای تیم ملی قایقرانی ایران میرسیدند، میتوانستند کمک شایانی به نماینده ایران در توکیو کنند، اما ...
این تراژدی، اما تنها شامل حال قایقرانان نمیشود و یکی از مهمترین مطالبه اکثر ورزشکارانی است که بارها و بارها تأکید کردهاند که بهروز بودن وسایل ورزشی تا چه اندازه میتواند آنها را در مسیر کسب موفقیت در رقابتهای بینالمللی یاری کند و مستهلک بودن این وسیلهها تا چه اندازه کار آنها را برای رفتن روی سکو و کسب مدال سخت و دشوار میکند. مسئلهای که توجه به آن گام برداشتن در مسیر توسعه و پیشرفت ورزش کشور است و بیهیچ شک و تردیدی میتواند موفقیتهای چشمگیری را به دنبال داشته باشد و نام ایران را بیش از هر زمانی در دنیا بر سر زبانها بیندازد.
