«۹۵درصد اقتصاد ایران دست دلالان است و دلالان یعنی مافیا. نمیتوان دست دلالان را با بگیر و ببند، قطع و کنترل کرد بلکه باید به چرخه شفافیت تن بدهیم. باید هر پولی توسط هر کسی وارد چرخه پولی کشور میشود، منشأ آن معلوم باشد که ماحصل چه زحمت و فعل اقتصادی است و به کجا میرود و مسیر و مقصد پول معلوم باشد.»
محمدعلی وکیلی، فعال سیاسی اصلاحطلب در گفتگو با فارس، درمورد برخی قضاوتهای زودهنگام درباره دولت سیزدهم اظهار داشت: این ۱۵۰ روز برای مقایسه با هشت سال زود است و درست نیست، اما اگر بخواهم این ۱۵۰ روز را به عنوان یک بخش کوچک در مقایسه با دولت پیشین مقایسه کنم و با مقیاس آدمهای انتخابی از سوی رئیسی و آدمهای دولت قبل، مقایسهای صورت دهم، باید بگویم که دولت آقای رئیسی مشکل در مسئلهشناسی دارد. مشکل در راهکار و جواب نیست.
وی تصریح کرد: دولتمردان روحانی مسئله را درست تشخیص داده بودند، اما مشکلشان در جواب و راهکار بود، چون دستشان میلرزید. از سایه خودشان میترسیدند. اعتماد به نفس پایینی داشتند و در فضای اعتماد حاکمیت نبودند.
در دولت رئیسی کار مردم در کارتابلها نمیماند
وی ادامه داد: دولت آقای رئیسی به عقیده بنده مشکلی در بیان ندارد و وزیر درست و خوب دستور میدهد و کار مردم در کارتابلها نمیماند و آرشیو و بایگانی نمیشود، اما اشکالی که متوجه آنهاست، مسئلهشناسی است؛ اینکه این دوستان مسائل را جابهجا متوجه میشوند. اهم و مهم را تشخیص درست نمیدهند. فرعی و اصلی جابهجا میشود و به جای اینکه به دنبال مسائل کلیدی حل اقتصاد کشور بروند، به دنبال مسائل روبنایی میروند.
نباید مدیریت کشور، مسئلهمحور شود
وکیلی با بیان اینکه آقای رئیسی باید دقت کند که این مدیریت کوچه و بازاری نشود، عنوان کرد: اینکه سر هر صحنهای حاضر باشند، خوب است، اما نباید مدیریت کشور، مسئلهمحور شود. مدیریت کشور باید مدیریت راهبردی باشد. مسائل نباید سوار بر دولت شود. نباید مسئله جزو مسائل اصلی دولت شود بلکه دولت باید مسئله را مدیریت کند نه اینکه مسئله دولت را مدیریت کند.
آقای رئیسی باید به شدت به فکر ادراک عمومی جامعه باشد
عضو هیئت رئیسه مجلس دهم با تأکید بر اینکه آقای رئیسی باید به شدت به فکر ادراک عمومی جامعه باشد، تصریح کرد: ادراک عمومی جامعه نسبت به آقای رئیسی مثبت است و با اتکا به ادراک مثبت جامعه، توانست رئیسجمهور شود، اما صیانت از ادراک مثبت عمومی جامعه کار بسیار سختی است و یکی از پاشنههای آشیل ادراک عمومی جامعه، شعاع قدرت است.
وکیلی گفت: اگر ادراک عمومی نسبت به آقای روحانی منفی شد، به خاطر شعاع قدرتی بود که برخاسته از دفترش بود. هسته روحانی محفلی بود و جامعه را نمیدیدند و به محفل محصور بودند. آقای رئیسی صداقت و سلامت نفس مثالزدنیای دارد، اما باید به شدت مواظب باشد که گرفتار شعاع قدرت یا خدای نکرده قربانی آن نشود. مردم باید باور کنند که آقای رئیسی با احدی رودربایستی ندارد و خط قرمزش مردم و وعدههایی است که به مردم داده است و این وقتی باور میشود که ببینند آقای رئیسی با احدی تعارف ندارد.
تحقق دولت الکترونیک میتواند مبارزه با فساد را جایگزین مبارزه با فاسد کند
سخنگوی ستاد انتخاباتی حسن روحانی در سال ۹۶، با بیان اینکه یکی از ضعفهای فاحش روحانی این بود که دولت الکترونیک را نادیده گرفت، گفت: دولت آقای رئیسی که حساسیت مبارزه با فساد را دارد، بداند که تحقق دولت الکترونیک میتواند مبارزه با فساد را جایگزین مبارزه با فاسد کند.
وکیلی افزود: الان که دولت با قوه قضائیه، مجلس، نهادها، ستادها و بنیادها همجریان و همخط هستند و بهانهای نیست که نخواهیم و نتوانیم دولت الکترونیک را محقق کنیم و اجازه ندهیم اتاقها در خانههای شیشهای در رؤیت مردم باشد. باید منشأ، گردش و مسیر پول در کشور مشخص باشد. چطور میشود یک عده بدون اینکه دست به سیاه و سفید بزنند در ویلاهای شمال و کیش زندگیشان صرف عیاشی میشود و پولهای فراوان و وحشتناک در زندگی دارند. اگر اراده کنند، مسکن و سکه و دلار را گران میکنند و هر اتفاقی که اراده کنند در این کشور میافتد.
۹۵درصد اقتصاد ایران دست دلالان است
وی افزود: من قبلاً هم به آقای رئیسی گفتم که شما، قوه قضائیه، مجلس، احزاب، رسانهها و همه بر ۵درصد اقتصاد کشور حکومت میکنید. ۹۵درصد اقتصاد ایران دست دلالان است و دلالان یعنی مافیا. اگر تولید رونق نمیگیرد به علت چکمه سنگین اقتصاد ۹۵درصدی مافیاست.
وکیلی اظهار داشت: نمیتوان دست دلالان را با بگیر و ببند، قطع و کنترل کرد بلکه باید به چرخه شفافیت تن بدهیم. نخست اینکه تمام روزنههای گمرکات ایران به شبکه و مانیتورینگ متمرکز وصل شوند و نظامات اقتصادی کشور تحت سیطره صندوقهای مکانیزه باشند، به این معنا که حوزه خدمات کلاً مکانیزه شود. فروشگاهی در کشور وجود نداشته باشد مگر اینکه به صندوق مکانیزه وصل باشد و اینها همه به نظامات مالی کشور وصل باشد. باید هر پولی توسط هر کسی وارد چرخه پولی کشور میشود، منشأ آن معلوم باشد که ماحصل چه زحمت و فعل اقتصادی است و به کجا میرود و مسیر و مقصد پول معلوم باشد.
