پارالمپیکی‌ها به راحتی نادیده گرفته می‌شوند

تبعیض، تبعیض و باز هم تبعیض، چکیده تمام انتقاد‌ها و گلایه‌های ورزشکاران است. مدال‌آوران المپیک از تبعیض بین آن‌ها و فوتبالی‌ها می‌نالند و پارالمپیکی‌ها هم از تبعیضی که بین آن‌ها و ورزشکاران سالم وجود دارد. جالب اینکه آقایان مسئول همه را می‌شنوند، اما به قول معروف کک‌شان هم نمی‌گزد برای انجام کار یا حداقل پاسخگویی برای خالی نبودن عریضه!
بالاخره صبر روح‌الله رستمی، مرد طلایی پاراوزنه‌برداری توکیو هم از این همه بی‌توجهی بسر آمد: «ورزشکاران پارالمپیکی هم برای بالا بردن پرچم ایران زحمت زیادی می‌کشند، اما در کمال ناباوری به راحتی نادیده گرفته می‌شوند. درحالی‌که قرار بود مسئولان سیاسی و ورزشی استان تهران از مدال‌آوران المپیکی و پارالمپیکی تقدیر کنند، اما باز شاهد تبعیض هستیم. از ورزشکاران المپیکی تقدیر شد، اما از ما نه، هیچ حمایتی از سوی استان تهران نشده‌ایم، شرمنده خانواده هستیم. مسئولان ورزش به هیچ‌کدام از قول‌هایی که قبل از حضور ما در پارالمپیک داده‌اند عمل نکردند. از طرفی قرار بود قانون استخدامی در مورد قهرمانان المپیک و پارالمپیک اجرایی شود و بدون حضور در آزمون استخدامی به استخدام ادارات دولتی درآیند، اما این هم عملی نشده است.»