یکی از اصلیترین راههای توسعه ورزش قهرمانی توجه به زیرساختها و ورزش همگانی در هر کشور است. اینکه مردم یک کشور به ورزش اهمیت بدهند و آن را در سبد کارهای روزمره خود قرار دهند، نکته مهمی است که میتوان نتیجه آن را در مسابقات مهمی، چون المپیک مشاهده کرد.
نگاهی به کشورهایی که در ردهبندی المپیک رتبههای بالا را از آن خود میکنند، ثابت میکند تقریباً تمامی آنها به لحاظ اهمیت دادن به ورزش همگانی از آماری درخور توجه برخوردارند. با وجود این و با توجه به اهمیت بالای ورزش همگانی در توسعه ورزش قهرمانی، اما در کشور ما این مقوله مهم ورزش همچنان مورد غفلت واقع میشود.
دردآورتر اینکه مقام معظم رهبری همواره به توسعه ورزش همگانی امر کردهاند و این موضوع یکی از دغدغههای همیشگی ایشان بوده و هست، اما آنچه مشاهده میشود غفلت روزافزون مسئولان ورزش کشور از اهمیت به این موضوع و حتی سرسری گرفتن آن است، به گونهای که شاهدیم انجام ورزش همگانی بیشتر جنبه نمایشی به خود گرفته و در کنار کارهای تبلیغاتی و سودده برای رسانهها، عدهای هم به صورت کاملاً غیراصولی چند حرکت و نرمش انجام میدهند که بهطور حتم ضرر و زیان آن بیشتر از منفعتش است.
براساس اطلاعات به دست آمده از مرکز آمار ایران، ۵/۵۳ درصد، یعنی بیش از نیمی از مردم کشور اصلاً ورزش نمیکنند و ۵/۴۶ درصدی هم که مثلاً ورزش میکنند بیشتر به پیادهروی مشغولند تا نرمشهای خاص و مفید، توجه به همین آمار نشان از فاجعهای دارد که اگر فکری به حال آن نشود، نهتنها آینده ورزش قهرمانی کشور با خطر روبهرو میشود، بلکه سلامت آحاد مردم و جامعه نیز با چالشی جدی مواجه خواهد شد. همین حالا جامعه دانشآموزی کشور با معضلی به نام «دانشآموزان چاق» روبهروست، معضلی که چند سالی است تهدید آن از سوی معاونت سلامت آموزش و پرورش فریاد زده میشود، اما باز هم کوچکترین توجهی به این مسئله نمیشود و بهخصوص در دو سال گذشته با شیوع کرونا و تعطیلی مدارس و همان ساعات نصفه و نیمه ورزش آنها، این معضل حالا جدیتر از قبل هم شده است.
چنین آمار و ارقامی امروز لزوم توجه به ورزش همگانی، آن هم به صورت اصولی را بیشتر از قبل یادآور میشود. باید توجه داشت ورزش و حرکات روزانه ورزشی به فرموده مقام معظم رهبری اگر برای نوجوانان و جوانان لازم است برای میانسالان و پا به سن گذاشتهها نیز واجب است، اما در چنین فضایی و با توجه به واقعیتهایی که از ورزش همگانی در کشور دیده میشود باید تأسف خورد بابت اینکه این دغدغه رهبر انقلاب هم مانند بسیاری دیگر از دغدغههای ایشان از سوی مسئولان امر جدی گرفته نمیشود و صرفاً با شعارزدگی و انجام چند برنامه بیمحتوا از سر باز میشود.
توجه به ورزش همگانی نگاهی تخصصی میخواهد، اما واقعیت این است که ورزش همگانی نیز مانند ورزش مدارس صرفاً به عنوان بازی و سرگرمی دیده میشود و سپری شدن اوقات فراغت در حالی که کشورهای صاحبنام و عنواندار در ورزش با توسعه و گسترش همین ورزش همگانی به اهداف خود در ورزش حرفهای و قهرمانی دست پیدا کردهاند، موضوعی که ما فعلاً از آن غافلیم و نگاهی که باید به آن داشته باشیم را نداریم.