اولین صعود تاریخ فوتبال بانوان به جام ملتهای آسیا به دست دختری رقم خورد که شاید هرگز تصورش را هم نمیکرد یک قهر سرنوشت او را اینگونه تغییر داده و نامش را برای همیشه در فوتبال ایران ماندگار کند. دختری که روزی برای آنکه کمک خرج خانواده پرجمعیت (هفت خواهر و یک برادر) خود باشد به حرفه نجاری رو آورده بود، اما قدرت همان دستان سختکوش سرانجام او را به قهرمان یک ملت
تبدیل کرد؛ قهرمانی که برای فوتبال بانوان ایران تاریخسازی کرد،
اما حتی این قهرمانی هم نتوانست تغییری در زمینههای
مالی برای فوتبال بانوان و حداقل ستارههای مطرح آن ایجاد کند!
بنگلادش با پنج گل خورده مقابل ایران زمین بازی را ترک کرده بود، اما بازی با اردن چالشی جدی بود خصوصاً که میسا جباره، مهاجم ۳۱ ساله باشگاه تونان اویان فرانسه که چهارمین گلزن برتر تاریخ فوتبال ملی است و نامش در فهرست برترین گلزنان ملی بالاتر از ستارگانی، چون رونالدو و دایی قرار دارد و در بازیهای گذشته نیز آمار خیرهکنندهای از خود به جا گذاشته بود به عنوان برگ برنده اردنیها در ترکیب این تیم جای داشت. بازیکنی که مقابل بنگلادش هتتریک کرده بود و برای باز کردن دروازه ایران نقشهها داشت. از آمادگی این مهاجم گلزن اردنی همین بس که در تورنمنت جام عربی موفق به زدن شش گل در چهار بازی شده بود و این یعنی چالشی جدی برای کودایی. گلری که برابر بنگلادش کلینشیت کرده بود، اما ادامه این روند برابر اردن بیشک برایش چالشی جدی بود خصوصاً که این تصور وجود داشت که تساوی مقابل اردن به معنای ناکامی در صعود است. هرچند خیلی زود مشخص شد در این صورت کار به ضربات پنالتی کشیده خواهد شد، اما حتی این تغییر نیز باری مضاعف بر دوش دختری بود که میخواست ثابت کند مریم ایراندوست در اعتماد به او اشتباه نکرده است.
بار سنگین
با نزدیک شدن به دقیقه ۹۰ شرایط برای گلر ایران استرسزاتر میشد. اگرچه او اجازه نداده بود توپی از خط دروازهاش عبور کند و در دوئل با میسا جباره برنده بود، اما تساوی بدون گل یعنی ضربات پنالتی و سنگینتر شدن باری که دختر خوزستانی تیم ملی باید درون چهارچوب دروازه به دوش میکشید. همه داستان ایستادن روی خط دروازه برای مهار ضربات حریف نبود. مسئله رؤیای دیرینه فوتبال زنان ایران بود برای صعود به جام ملتهای آسیا. رؤیایی که محقق شدن آن به چند ضربه بسته بود. ضربات بازیکنان ایران که به تور دروازه اردن بچسبند و ضربات حریف که جای مهار آن به دست دروازهبان ملیپوش ذوبآهن میتوانست تاریخی تازه را برای فوتبال زنان ایران به رشته تحریر درآورد.
محقق شدن یک رؤیا
در ورزشگاه بنیادکار تاشکند همه نگاهها به زهره کودایی بود. دروازهبانی که نه فقط مقابل بنگلادش که برابر اردن نیز تا دقیقه ۹۰ به خوبی از چهارچوب دروازه ایران محافظت کرده و با سیوها و واکنشهای خوبش حسرت رد شدن توپ از خط دروازهاش را به دل مهاجمان حریف به خصوص گلزن برتر اردن گذاشته بود. اما حالا حرف از ضربات پنالتی بود. داستانی که برای دروازهبانان بزرگ دنیا نیز چالشی جدی است. اما کودایی فرصتی برای فکر کردن به این مسائل نداشت. عزم جزم او را میشد از چهرهاش خواند. پشت توپ ایستادن برای بازیکنان حریف کار سادهای نبود وقتی او در قفس توری دروازه ایران ایستاده بود. واقعیتی که سرانجام ناکامی صعود را به دل اردن گذاشت وقتی دختر خوزستانی دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران به زیبایی هرچه تمامتر جهت ضربه دو تن از پنالتیزنهای اردن را به درستی حدس زد و در مهار ضربات آنها همان اندازه موفق بود که در کلینشیتهایش در وقتهای قانونی بازی. مسئلهای که کودایی بعدها نیز در گفتگو به رسانهها بدان اشاره داشت: «میدانستم قرار است توپ را به کجا بزنند و درست به همان سمت پریدم و موفق به مهار هر دو ضربه شدم.» خوشحالی او، اما نه به دلیل ناکام ماندن بازیکنان اردن برابر عزم و اراده او که به دلیل شکسته شدن طلسم صعود فوتبال بانوان ایران به جام ملتهای آسیا بود و خوشحالی که در پی کسب نخستین صعود مهمان خانههای مردم ایران شده و توانسته بود لبخند را بر لبان آنان بنشاند و همین کافی بود تا کودایی قبل از گم شدن در حلقه شادی بازیکنان ایران به واسطه گرفتن آخرین پنالتی اردن که به معنای پایان کار بود با گرفتن سرش به سمت آسمان خدایش را شاکر باشد برای آنکه توانسته بود جواب اعتمادها را به بهترین شکل ممکن بدهد.
قهر سرنوشتساز
همه داستان از یک قهر شروع شد. قهری که سرنوشت فوتبال ایران و دروازهبان ذوبآهن را تغییر داد و نام او را برای همیشه در فوتبال بانوان ایران ماندگار کرد. داستان از جایی شروع شد که زهرا خواجوی، دروازهبان اول تیم ملی فوتبال بانوان و رکورددار کلینشیت در فوتبال ایران در پی دعوت از مریم یکتایی قهر کرد و در اردو حاضر نشد. اما کسی تصورش را هم نمیکرد که نقش اول این داستانها بعد از قهر خواجوی نه مریم یکتایی که زهره کودایی خواهد بود و صعود تاریخی فوتبال زنان ایران به جام ملتهای آسیا قرار است در پس این اتفاق به دستان طلایی او رقم بخورد. آمادگی کودایی در تمرینات مسئلهای نبود که بشود به سادگی از کنار آن گذشت، اما انتخاب او به جای یکتایی هم تصمیم سادهای نبود و شاید به زعم بسیاری یک ریسک بود خصوصاً که بهرغم کلینشیت در مصاف با بنگلادش این تصور وجود داشت که سرمربی تیم ملی فوتبال ایران حفاظت از دروازه تیم ملی را به یکتایی بسپارد، اما باز هم انتخاب مریم ایراندوست، زهره کودایی بود. انتخابی که توانست نخستین صعود فوتبال ایران به جام ملتهای ایران را رقم بزند و حالا او قهرمان اول فوتبال زنان است. دختر لری که شاید هرگز تصورش را هم نمیکرد در سالهای واپسین فوتبال خود نامش برای همیشه در فوتبال زنان ایران به یادگار بماند خصوصاً که مهاجم اردن تلاش فوقالعاده زیادی کرد تا بتواند نقش اول بازی باشد و با تداوم گلزنیهای خود، هم رکورد گلهای ملیاش را اضافه کند و از عدد ۱۲۰ گل فاصله بگیرد و هم اینکه زمینهساز صعود تیم ملی کشورش باشد، اما برابر تلاش او برابر عزم و اراده دروازهبان خوزستانی فوتبال ایران نتیجهای در پی نداشت.
حقی که به حقدار رسید
رسیدن به این موفقیت بیشک حق دختری بود که با وجود تمام سختیها هرگز دست از رؤیاها و آرزوهای خود نکشید. هرچند مسیری که زهره کودایی تا کسب جواز صعود به جام ملتهای آسیا پیمود مملو از پستی و بلندیهای بسیار بود و سنگلاخی، اما سرانجام دلنشینی داشت. گلر موفق تیم ملی فوتبال بانوان ایران که اصالتاً بختیاری است سوم آذر ۱۳۶۸ در باغملک خوزستان متولد شد، از ۱۵ سالگی با توجه به علاقهای که به فوتبال داشت به این ورزش رو آورد و به واسطه استعدادش خیلی زود ملیپوش شد و سالها پیراهن تیم ملی فوتبال ایران را از پایه تا بزرگسالان بر تن کرد آنهم در شرایطی که به دلیل مشکلات بسیار گاه حتی کرایه رفتن به تمرین را هم نداشت، اما مشکلات هرگز او را از دنبال کردن فوتبال منصرف نکرد. حتی وقتی تابستانها برای آنکه دستش در جیب خودش باشد و کمکخرج خانوادهاش، به حرفه نجاری رو آورد؛ حرفهای که بیگمان کمک شایانی برای سختکوشی او بود. سختکوشی و تلاشی که نتیجهای تاریخساز برای او و فوتبال ایران به همراه داشت و پر بیراه نیست اگر گفته شود در پس تمام این اتفاقات حق به حقدار و دختری رسید که سالها برای علاقهاش تلاش و تمرین و کار کرد.
ادعای بیاساسی که رد شد
موفقیت زهره کودایی و فوتبال ایران، اما برای اردنیها گران تمام شد و حسرت صعود به جام ملتهای آسیا را بر دل آنها گذاشت آنهم در حالی که تصور میکردند با داشتن میسا جباره بیشک یکی از بلیتهای جام ملتهای آسیا برای آنها خواهد بود و این دلیل خوبی بود تا نتوانند این ناکامی را هضم کنند به طوری که بعد از بسته شدن پرونده صعود ایران به جام ملتهای هند، اردنیها در اقدامی ناجوانمردانه خواستار بررسی جنسیت گلر ایران شدند. هرچند که در درخواست اردن نامی مطرح نشده بود و این رسانههای داخلی بودند که بی هیچ ابایی نام مدنظر اردنیها را مطرح کردند، اما این داستان خیلی زود با واکنش جدی سرمربی تیم ملی فوتبال زنان مواجه شد و مریم ایراندوست با تأکید بر اینکه مدارک پزشکی پاسخی کوبنده به ادعای بیاساس اردن است پشت گلر کاربلد فوتبال زنان ایران درآمد. حمایتی که البته از سوی فوتبالیستهای مطرحی، چون طارمی، بیرانوند و حتی امیر عابدزاده نیز دیده شد که در این بین عابدزاده با ارسال پیام تبریک تصویری بابت تولد کودایی و ارسال دستکشی به عنوان هدیه به دختر فوتبال ایران نشان داد که هرگز تنها نیست. البته داستان خیلی هم طولانی نشد و ادعای بیاساس اردن توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا و بر اساس مدارک و مستندات رد شد.
تمرکز روی ادامه یک رؤیا
صعود به جام ملتهای آسیا، اما پایان داستان زهره کودایی نبود. گلر کاربلد فوتبال بانوان ایران بعد از مهار پنالتی مصری (آخرین پنالتیزن اردن) عزمش را برای حضوری موفق در جام ملتهای هند جزم کرد. هرچند که حالا کار دروازهبان شناخته شده فوتبال ایران مانند سایر نفرات تیم به مراتب سختتر از قبل است. تیم ملی فوتبال ایران در جام ملتهای فوتبال زنان آسیا که از ۳۰ دی تا ۱۷ بهمن در هند برگزار میشود طبق قرعه در گروه A باید با تیمهای هند، چین و چینتایپه دیدار کند. هند میزبان اگرچه تجربه هشت حضور در جام ملتها را دارد، اما هرگز افتخاری در این تورنمنت کسب نکرده و هرگز موفق به راهیابی به جمع تیمهای برتر هم نشده است. چین، اما پرافتخارترین تیم است با ۱۴ حضور و هشت قهرمانی که بیشک این دوره نیز در پی قهرمانی هستند و ارتقای شمار موفقیتهای خود. چینتایپه هم با تجربه ۱۴ سال حضور در این رقابتها سه قهرمانی متوالی را در کارنامه خود دارد و حالا که پس از ۱۳ سال بار دیگر موفق به حضور در جام ملتها شدهاند میخواهند طلسم ۴۰ ساله خود را شکسته و بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر ببرند. این تیم مرحله مقدماتی را در حالی پشت سر گذاشته که حتی یک مرتبه نیز دروازهاش باز نشده است و بیشک تیم ملی فوتبال زنان ایران به خصوص گلر موفق و کاربلد آن که در راه صعود به این رقابتها نگاهها را به خود جلب کرد کار سختی در این مرحله دارند.
