انتخابات افغانستان پس از چند ماه کش و قوس بالاخره به نتیجه رسید و کمیسیون مستقل انتخابات، که وابسته به سازمان ملل است رسماً اعلام کرد حامد کرزای رئیس جمهور جدید افغانستان است. این اتفاق نادر پس از آن رخ داد که عبداللهعبدالله رقیب جدی کرزای که به هر شکلی انتخابات را به دور دوم کشانده بود به این علت که شروطش مورد توافق دولت و کمیسیون مستقل انتخابات قرار نگرفته است، در دور دوم شرکت نخواهد کرد.
صرف نظر از اینکه چرا عبدالله شرطی همچون برکناری مقامات ارشد کمیسیون انتخابات افغانستان یا تعلیق وظایف سه وزیر کرزای را مطرح کرد، این سؤال مطرح میشود که چرا انتخابات از ابتدا به این سمت و سو هدایت شد و کدام جریان بیشترین نقش را در این موضوع داشته و چه اهدافی را دنبال میکردند.
نباید فراموش کرد که افغانستان در حالی کلید دومین دور انتخابات را استارت زد که هنوز بخش وسیعی از خاک این کشور تحت سلطه طالبان و القاعده قرار دارد که این سلطه را به مرزهای پاکستان نیز کشانده است. در نقطه مقابل این پدیده نیز نیروهای خارجی به رهبری آمریکا وجود دارند که به دنبال قدرتیابی بیشتر برای اجرای عملیاتهای وسیعتری هستند اما این امر نیازمند مشروعیتی است که حضورشان را توجیه کند.
از سویی به نظر میآید آمریکا در حال تجربه شکستی است که طالبان و القاعده آن را در افغانستان به واشنگتن تحمیل میکنند و واشنگتن به این دلیل که دچار شکستی دیگر شبیه به آنچه در ویتنام پیش آمد، نشود در تلاش است تا راهبرد جدیدی را در این منطقه تعریف کند. از این رو نیازمند دولتی ضعیف است که خود آن را تعیین و روی کار آورده باشد.
از این رو میتوان به این نتیجه رسید که آمریکا از ابتدای انتخابات که 29 مرداد برگزار شد به دنبال مدیریت آن بود تا از طریق یک بازیگردانی سیاسی، کرزای را در فضایی قرار دهد که هم خود را در جایگاه ریاست جمهوری افغانستان ببیند، همانگونه که دور پیش چنین اتفاقی افتاد و هم رئیس جمهور را متکی به سیاستهای آمریکا و وامدار آن فرض کند.
مدیریت چنین سیاستی تاکنون در افغانستان جواب داده است که نه تنها نتیجه دلخواه آمریکاست بلکه دیگر عوامل غرب نیز بر آن مهر تأیید زدهاند، به گونهای که بانکیون، دبیر کل سازمان ملل در اولین ساعات حضور خود در کابل، انتخاب کرزای را به عنوان رئیس جمهور تبریک گفت. گوردون براون نخستوزیر انگلیس نیز تصمیم عبدالله را از کنارهگیری از انتخابات تصمیمی درست دانست و آن را عامل تداوم دستیابی به دموکراسی در این کشور خواند.
اوباما نیز کمکم خود را آماده میکند تصمیماتش را در افغانستان عملی کند. در همین راستا دیوید اکسلرود، مشاور ارشد رئیس جمهور آمریکا در امور سیاسی گفت که اوباما با دولت کرزای وارد معامله سیاسی خواهد شد. در واقع این معامله پیشتر و در جریان «مدیریت انتخاباتی» شکل گرفت که نیروهای آمریکایی و ناتو دستکم تا چند سال آینده از خاک افغانستان خارج نشوند، به گونهای که پس از اعلام ریاست جمهوری کرزای نیویورک تایمز نوشت کاخ سفید با دولت ضعیف کرزای امیدی به خروج از افغانستان ندارد.
