تیمهای حاضر در لیگ قهرمانان آسیا باید مجوز لازم را برای حضور در این رقابتها اخذ کنند. Club licensing یا همان مجوز حرفهای، قوانینی هستند که کنفدراسیونها برای باشگاههای قاره خود تعیین میکنند و همه آنها ملزم به رعایت این قوانین و فراهم کردن شرایط لازم هستند. در غیر این صورت کنفدراسیون مربوطه طبق ضوابط خود از حضور باشگاههای خاطی و بیتفاوت به قوانین در رقابتهای قارهای جلوگیری میکند.
AFC نیز چند سالی است عزمش را جزم کرده تا با سر و سامان دادن به اوضاع باشگاهها، سطح فوتبال آسیا را بالا ببرد. در این بین در دستورالعمل اعلام شده از سوی مقامات آسیایی روی رعایت چند نکته بسیار تأکید شده و در حقیقت تا زمانی که این موارد رعایت نشوند باشگاهها اجازه حضور در لیگ قهرمانان را پیدا نمیکنند؛ رعایت الزامات حقوقی از جمله معرفی یک ورزشگاه اختصاصی، تسویه حساب با تمامی بازیکنان، مربیان و کارکنان و در یک کلام زیرساختهای پرسنلی، مالی، آکادمی و حقوقی مهمترین مسائلی است که مسئولان آسیا نسبت به آنها سختگیریهای زیادی به خرج میدهند و برای اجرای دقیق این موارد گامی بلند برداشتهاند.
در نگاه اول به موارد ذکر شده به نظر میرسد فقط تیمهای ایرانی هستند که با مشکل جلب رضایت AFC مواجهند، اما اگر دقیقتر بررسی کنید معلوم میشود آسیاییها غیر از زیرساختها و نداشتن بدهی مالی و مالیاتی به اصل مهم «شفافیت مالی و مالکیتی» نیز توجه ویژه دارند. اسامی منتشر شده در خصوص تیمهای عربی حذف شده از لیگ قهرمانان این واقعیت را نشان میدهد. درواقع تیمهای عربی با تکیه بر دلارهای نفتی و مالکان سرمایهداری که دارند نه تنها هرگز طعم مشکلات مالی را نچشیدهاند بلکه ورزشگاههایشان هم آنقدر پیشرفته است که قابلیت برگزاری مسابقات بینالمللی را نیز دارند. ولی همانطور که اشاره شد ابهامات مدیریتی مانع از صدور مجوز برای تعداد زیادی از این تیمها شده است. الاتحاد عربستان، النصر عربستان، الاهلی عربستان، الاهلی امارات، العین امارات و الوحده امارات همگی تیمهای متمول غرب آسیا محسوب میشوند ولی وابستگیهای دولتی و عدم شفافیت در بحث مالکیت و مدیریت آنها برکسی پوشیده نیست. به همین دلیل است که کمیته استیناف کنفدراسیون فوتبال آسیا تقاضای فرجام خواهیشان را نیز رد کرد و همگی آنها از لیگ قهرمانان ۲۰۲۲ کنار گذاشته شدند.
