مشخص نیست روزی که یک هواپیما ربا با داشتن اسلحه و جلیقه انفجاری قلابی از گیت هواپیما عبور میکرده مأموران امنیت فرودگاه اهواز مشغول چه کاری بودند. اگر همه تجهیزات همراه او حقیقی بود، مشخص نبود برای مسافران پرواز اهواز به مشهد چه اتفاقی میافتاد. این مرد مدعی است که در اعتراض به وضعیت بد اقتصادی دست به هواپیما ربایی زدهاست.
به گزارش جوان، پرونده روز گذشته در شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران رسیدگی شد. با اعلام رسمیت جلسه از سوی قاضی رحمانی نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت و در قرائت متن کیفرخواست گفت: «متهم ۳۵ساله پیمان نام دارد.
او سال گذشته با یک سلاح قلابی و بستن جلیقه انفجار قلابی قصد ربودن هواپیمای مسافربری اهواز– مشهد را با ۶۳مسافر و ۱۲کادر پرواز را داشت که توسط نیروهای امنیت پرواز حاضر در هواپیما بعد از فرود آمدن هواپیما در فرودگاه اصفهان دستگیر شد. او در اظهارات اولیهاش گفتهاست قصد داشته هواپیما را به طرف کشور عربستان هدایت کند و انگیزه او از این کار تنها اعتراضات اجتماعی بوده است. برای او درخواست اشد مجازات دارم.»
بعد از قرائت کیفرخواست متهم به دستور ریاست دادگاه در جایگاه ایستاد و در شرح ماجرا گفت: «اتهامم را قبول ندارم و قصد هواپیماربایی نداشتم. من فقط معترض اجتماعی هستم و میخواستم با این کار اعتراض اجتماعی کنم، اما حین شروع به این کار دستگیر شدم.»
متهم در شرح ماجرا گفت: «برقکار بودم و با درآمد آن زندگیام را میچرخاندم، اما مخارج زندگی با داشتن همسر و یک فرزند ۵ساله زیاد بود و از پس آن بر نمیآمدم. از طرفی تحصیلاتی نداشتم که بتوانم کار دیگری انجام دهم. حتی سواد خواندن و نوشتن هم نداشتم. این شد که به خاطر فشارهای اجتماعی و اعتراض به وضع موجود نقشه هواپیماربایی به سرم زد. روز حادثه طبق نقشه یک جلیقه انفجار به خودم بستم و یک سلاح قلابی نیز برداشتم. بعد از ورود به فرودگاه وقتی از گیت رد شدم مأموران متوجه جلیقه و سلاحم نشدند حتی افراد رهگذر هم متوجه نشدند فقط پسر پنجسالهام از من سئوال کرد که بابا این صدا برای چیست که به او گفتم به خاطر بطری آبی است که همراهم هست.»
متهم ادامه داد: «بعد از سوار شدن به هواپیما و بلند شدن آن از روی باند، به بهانه رفتن به سرویس بهداشتی از جایم بلند شدم که مهماندار به طرفم آمد. کاغذی که از قبل آماده کردهبودم را نشان دادم که روی آن نوشته شده بود جلیقه انفجار به من وصل است، اما کنترلش دست من نیست و در اختیار شخص دیگری است. روی آن کاغذ نوشته شده بود که به طرف اهواز برگردید. مهماندار بعد از دیدن این کاغذ عکسالعملی نشان نداد و با خونسردی به جهت مخالف راه افتاد. من هم پشت سر او به راه افتادم که او مقابل مردی ایستاد و همان موقع آن کاغذ را به مردی که روی صندلی نشسته بود داد. آن مرد بلافاصله از روی صندلیاش بلند شد و قبل از هر حرکتی روی من اسلحه کشید. در جواب او جلیقهام را باز کردم تا مواد منفجره وصل شده به آن را نشانش دهم که سرنشینان هواپیما ترسیدند و از جایشان بلند شدند. اصلاً مشخص نبود که مواد منفجره قلابی است و منفجره نیست.»
متهم گفت: «مسافران خیلی وحشت کردهبودند، اما با تلاش مهماندار و مأموران امنیت پرواز آرام شدند. آنها از مسافران خواستند روی صندلیهای خودشان بنشینند. خود من هم خیلی ترسیدهبودم و نگران بودم مبادا کسی شلیک کند و جانم در خطر باشد. همان موقع امنیت پرواز با خلبان صحبت کرد و از او خواست هواپیما در نزدیکترین فرودگاه که در اصفهان بود روی زمین بنشیند. بعد از فرود آمدن هواپیما در فرودگاه اصفهان برای اینکه به کسی آسیبی نرسد عکسالعملی نشان ندادم و خودم را تسلیم مأموران کردم.»
در ادامه متهم به سئوالات هیئت قضایی پاسخ داد.
قاضی: «مدعی هستی که معترض اجتماعی بودی. این همه رعب و وحشت برای عدهای مسافر بیگناه درست بود؟»
متهم: «باور کنید فقط میخواستم اعتراض خودم را نشان دهم و قصد آسیب رساندن به کسی را نداشتم وگرنه جلیقه و اسلحه قلابی همراه خودم نمیبردم.»
قاضی: «در اظهارات قبلی مدعی بودی که میخواستی هواپیما را به کشور عربستان ببری. در این باره چه توضیحی داری؟»
متهم: «قبول دارم، اما همه هدفم همانی بود که گفتم. میخواستم با این کار شیوه اعتراض خودم را به مسائل اجتماعی نشان دهم وگرنه نه قصد پناهندگی داشتم و نه اینکه به کسی آسیبی برسد. میخواستم نشان دهم معترض اجتماعی هستم و همه بدانند به این وضعیت اعتراض دارم.»
قاضی: «آن روز همسرت همراهت بود. او چه نقشی داشت؟»
متهم: «او فقط همراهم بود و در هواپیما کنارم نشسته بود. وقتی میخواستم از جایم بلند شوم او سئوال کرد که رفتن به سرویس بهداشتی را بهانه کردم و از جایم بلند شدم. او از نقشه هواپیماربایی اطلاعی نداشت و بیگناه است.»
قاضی: «چطور اطلاعات پرواز را به دست آوردی؟»
متهم: «از طریق آپهای رایگان اطلاعات، اطلاعات پروازها در برخی از آپها موجود است.»
او در آخرین دفاعش گفت: «چون قبل از هواپیماربایی دستگیر شدم اتهامم را قبول ندارم. از ریاست دادگاه درخواست کمک دارم.»
در پایان هیئت قضایی بعد از شنیدن دفاعیات وکیل متهم جهت صدور رأی وارد شور شد.
