سرویس ورزشی جوان آنلاین: کنار رفتن از جام جهانی فوتسال در حالی برای تیم ملی ایران رقم خورد که همه منتظر صعود شاگردان ناظمالشریعه به جمع چهار تیم برتر جهان و دفاع از عنوان سومی دور گذشته بودند. اما تاوان درجا زدن فوتسال ملی را در بدترین زمان ممکن دادیم تا یادمان نرود نباید دست روی دست گذاشت، در باد موفقیتهای گذشته خوابید و نظارهگر پیشرفت چشمگیر رقبای آسیایی بود.
تیم ملی فوتسال با شکست ۳ بر ۲ مقابل قزاقستان وداعی تلخ با جام جهانی ۲۰۲۱ داشت. باخت به حریف آسیایی در یکچهارم نهایی اتفاق افتاد و ملیپوشان فوتسال فرصتی برای جبران نداشتند. اگرچه حسرت صعود به نیمهنهایی به دلمان ماند، اما کامبک قزاقها و برد تاریخی آنها باعث شد ضعفها و پسرفتهای فوتسال ملی در آوردگاهی، چون جام جهانی کاملاً به چشم بیاید تا شاید فدراسیون و کمیته فوتسال به جای توجیه و بهانهتراشی برای جبران مافات و جلوگیری از سقوط هرچه بیشتر به فکر چاره بیفتند.
بردهای شکننده
تیم ملی با ترکیبی از بهترینها، باتجربهها و با تکیه بر دانش مربیان وطنی به لیتوانی رفت و پا به مسابقاتی گذاشت که تمام تیمهای حاضر برای کسب بهترین نتیجه و درخشش به میدان آمده بودند. با شروع بازیها، ضعفهای تیم کشورمان عیان شد. دیدار مقابل صربستان در شرایطی با برد شکننده ۳ بر ۲ به پایان رسید که حملات ضربتی صربها بازی را تا آستانه مساوی شدن پیش برد و در حقیقت ملیپوشان برای حفظ برتری در دو دقیقه پایانی انرژی زیادی صرف کردند. غلبه بر امریکا روحیه تیم را بالا برد، اما دیدار آخر مرحله گروهی با آرژانتین یک بازی استراتژیک بود تا جایی که باخت ۲ بر یک به آلبیسلسته در راستای عدم مواجهه با پاراگوئه انجام شد. در یکهشتم نهایی ازبکستان به عنوان اولین حریف آسیایی سد راهمان شد و باید اذعان کرد که شاگردان ناظمالشریعه به سختی از کامبک ازبکها جلوگیری کردند و برد ۹ بر ۸ را به دست آوردند. بعد از صعود به یکچهارم نهایی انتظار میرفت کادر فنی تدابیر ویژهای برای تکرار اتفاقات دیدارهای قبلی و اشتباهات گذشته بیندیشد، ولی کدام تدبیر و کدام برنامه!
برتری ۲ بر صفر نیمه اول به جای آنکه تیم را به گلزنی بیشتر ترغیب کند، روحیه حریف را افزایش داد تا جایی که تیم قزاقستان با تکیه بر بازیکنان برزیلیاش نتیجه را ۳ بر ۲ به سود خود عوض کرد و ضمن صعود به جمع چهار تیم اول دنیا، نخستین پیروزی تاریخ فوتسال خود مقابل ایران را رقم زد.
ضعفهای فاحش
بالا رفتن میانگین سنی و بیتوجهی به جوانگرایی از جمله مشکلاتی بود که یقه تیم ملی را در لیتوانی گرفت. به همان اندازه که حضور بازیکن باتجربه میتواند در جام جهانی سودمند باشد، به همان اندازه نیز بالا بودن میانگین سنی، خستگی و کم آوردن بازیکنان در دقایق پایانی بازی را به همراه خواهد داشت. واقعیتی که در این دوره از بازیها کاملاً به چشم آمد و تعداد گلهای خورده تیم ملی در نیمه دوم و بهویژه دقایق آخر مسابقات بیشتر از حد تصور بود. علاوه بر این تأکید بیش از حد سرمربی و به تبع آن بازیکنان به فرو رفتن در لاک دفاعی را باید یکی دیگر از فاکتورهای شکست نامید. اینکه با دو یا سه گل از رقیب پیش بیفتید و پس از آن به جای تدارک حملات بیشتر تحت فشار حریف قرار بگیرد، اتفاق عجیبی برای تیم ملی بود و در نهایت هم قزاقها با علم به عقبنشینی شاگردان ناظمالشریعه از این تاکتیک اشتباه، بهترین بهره را بردند. جدا از بحثهای تاکتیکی یک مسئله مهم دیگر نیز وجود دارد؛ نادیده گرفتن پیشرفت حریفان. ایران تیم سوم دوره گذشته جام جهانی فوتسال بود. همین موفقیت برای مدیران فدراسیون رزومه خوبی درست کرد و به جای برنامهریزی برای تداوم این درخشش و ارتقا بیشتر همه سرگرم امورات خود بودند، تا اینکه در لیتوانی نتیجه این سوءمدیریت کار دست تیم ملی داد. در عوض تیمهایی که رؤیای دریافت گلهای کمتر از ایران را داشتند در جام جهانی پیشرفتشان را به رخ ما کشیدند و حتی از بازیکنان برزیلی استفاده کردند. صعود هر پنج تیم آسیایی (ژاپن، قزاقستان، ازبکستان، تایلند و ویتنام) به مرحله حذفی جام جهانی، روند رو به رشد آنها را به خوبی نشان میدهد. از سوی دیگر برنامهای برای کشف استعدادهای جدید، پشتوانهسازی و استفاده از بازیکنان جوان و امید وجود نداشت.
۲ سال طلایی از دست رفت
نهایت بیبرنامگی همان انتقادی است که سرمربی تیم ملی نیز به آن اشاره کرد. محمد ناظمالشریعه بعد از حذف تیم ملی از جام جهانی به ضعفهای تیمش اعتراف کرد: «تیم حریف از چند بازیکن برزیلی و دوملیتی استفاده کرده بود و آنها مدام از سیستم پاورپلی استفاده میکردند. در خط دفاع مشکل داشتیم، اما هر بازی مشکل خود را دارد. فوتسال ما در فاز هجومی قویتر است.»
ناظمالشریعه با انتقاد از بیبرنامگی فدراسیون گفت: «در این دو سال کاری برای تیم ملی صورت نگرفته بود و تنها یک اردو و بازی دوستانه با بلاروس داشتیم که آن هم مربوط به فدراسیون جدید بود. میانگین سنی تیم بالاست، اما بازیکنان ما از دل لیگ میآیند و پتانسیل ما فعلاً همین است. فوتسال بازی صحنهها و لحظههاست، ما میتوانستیم قزاقستان را شکست دهیم، اما در شرایط سخت قافیه را باختیم. ما در سه سال گذشته هیچ بازی سنگینی انجام نداده بودیم و این طبیعی است که گاهی اوقات کم بیاوریم. باید در تیمهای باشگاهی و در سطح پایهای کار کنیم. این تیم، نسل طلایی فوتسال ایران است و از ۲۰۱۵ هر جامی را کسب کرده است، اما نیاز به پشتوانهسازی داریم. باید روی فوتسال پایه حتماً کار شود.»
