بیانات ارزشمند رهبرمعظم انقلاب، روز چهارشنبه دردیدار نخبگان علمی کشور برگ زرین دیگری از روشنگری های بی تای ایشان است که توجه به فرازهای مهم آن برای همگان به ویژه خواص، نخبگان و مسئولین ضروری است. در این کوتاه سخن به برخی از این فرازهای مهم اشاره می شود:
1- حوادث پرفراز و نشیب 30سال اخیر در صحنه ها و عرصه های مختلف هرچند موجب رنجش دوستان و در مواردی تحمیل هزینه هایی به نظام اسلامی شده است اما تعبیر ناب ایشان به ایجاد نوعی مصونیت به علت مقاومت در مقابل هجوم بی سابقه همه جانبه و مستمر قدرتهای امنیتی، سیاسی، رسانه ای و تبلیغاتی جهان و تبدیل نظام اسلامی به مجموعه ای مستحکم و ضدضربه نکته مهم دیگری است که تلخی حوادث اخیر را به حداقل می رساند.
2- انتقاد رهبر معظم انقلاب از جنجال سازی و لفاظی - که مع الاسف از سوی برخی شکست خوردگان انتخابات88 کماکان دنبال می شود- موضوع دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد. بر همگان لازم است که از این جنجال سازی ها که اغلب به پیچیده تر شدن مشکلات منجر می شود پرهیز کرده و در مقابل با اقداماتی مانند ایجاد کرسی های آزادِ «فکری – سیاسی» و معرفتی در دانشگاهها و بحث منطقی دانشجویان برای درک حق و حقیقت، آزاداندیشی واقعی را رقم بزنند.
3- انصاف در انتقاد دیگر ضرورتی بود که از سوی رهبری معظم مورد توجه قرار گرفت که با وجود تلاشهای فراوان صورت گرفته از سوی برخی مسئولین کشور و همچنین طرح برخی شعارها در این زمینه از سوی بعضی سیاسیون که بیشتر شبیه ادعاست، متاسفانه بی انصافی در نقد مصیبت بزرگی است که حاشیه های آن بیشتر فضای جامعه را مسموم می کند و کماکان در میان اکثریت قریب به اتفاق سیاسیون همه گیر است. در صورت عدم تجدیدنظر در این مسیر بیراه عواقب خطرناکی سرمایه های اجتماعی را تهدید می کند که مطمئنا جناحهای مختلف متضرر اصلی آن خواهند بود.
4- ایشان در سخنرانی روز گذشته به اعلام برخی مسائل پشت صحنه ازطریق دادن پیغام خصوصی به عناصرصحنه گردان در اولین ساعات پس از انتخابات نیز اشاره کردند. آنچه در ادامه سخنان ایشان مشاهده می شود اوج غرور و کبر در برخی سیاسیون است که بی توجه به توصیه های دلسوزانه ایشان به اقدامات سرخود خود ادامه دادند.
5- اما مهمترین فراز سخنان روز گذشته رهبر انقلاب معرفی زیر سئوال بردن بدون استدلال و دلیل اصل انتخابات از سوی عده ای به عنوان "بزرگترین جرم" و انتقاد شدید ایشان از بی توجهی برخی به این جرم بود. آنچه مورد تاکید نگارنده در این بخش است توجه به وظیفه ذاتی قوه قضائیه برای برخورد با جرم است. بر اساس نص صریح قانون اساسی در بند4 اصل156 از جمله وظایف روشن قوه قضائیه "کشف جرم و تعقیب مجازات و تعزیر مجرمین و اجرای حدود و مقررات مدون جزایی اسلام" است. حال سوال اینجاست که وقتی با صراحت از سوی رهبر معظم انقلاب "بزرگترین جرم"معرفی می شود، دستگاه قضایی با چه توجیهی در برابر این جرم بزرگ سکوت کرده و اقدامی نمی کند؟ آیا باید کار به جایی رسانده شود که فریاد روشنگرانه ولی امر مسلمین اینگونه طرح شود که "آیا این جرم کمی است؟". داشتن انتظار از قوه قضائیه برای پاسخ به این سوال رهبر انقلاب حداقل چیزی است که می تواند جامعه را در جریان اقدامات عدلیه نظام اسلامی برای برخورد قاطع با "بزرگترین جرم" ماه های اخیر قرار دهد.
و در پایان یادآوری این تک بیت برای اهل بینش و خرد کافی است که :
در خانه اگر كس است یكحرف بس است.
