دستش که به چله کمان میخورد دیگر کسی حریفش نیست. نه کماندار روسی، نه ایتالیایی، نه یونانی، نه اروپایی، نه آسیایی! همه را از دم تیر میگذراند. حتی کماندارانی، چون فابیولا درگوویچس برزیلی که شناختی از آنها ندارد. گاه با تیر طلایی و گاه نیز با همان تیرهایی که یک بر یک به جان سیبل مینشانند برای نزدیک کردن او به مدالی که حالا کسب سومینش افتخاری تاریخی برای بانوی کماندار پارالمپیکی ایران است
پشت آن چهره همیشه خندان زهرا نعمتی، کوهی از اراده است. دختری مصمم و کمان به دوش که برای رسیدن به هدفش چله کمان را که میکشد هر اتفاقی را میتوان متصور شد. حتی اگر کسب سومین طلای پارالمپیک و هت تریک قهرمانی باشد. کاری که هیچ ورزشکاری تا به امروز در تیرو کمان پارالمپیک موفق به انجام آن نشده است. اتفاقی تاریخی که زهرا نعمتی با ثبت آن به نام خود یک بار دیگر ثابت کرد که هیچ محدودیتی نمیتواند مقابل بانوان ورزشکار ایرانی قد علم کند.
نه معلولیت، نه شرایط نابرابر در مسابقات که همواره توی ذوق میخورد. نه امکاناتی که فرقش از زمین تا آسمان است با حریفان و نه حتی نامهربانیهای مسئولان و روزگار. نعمتی یک بار دیگر ثابت کرد خواستن توانستن است. کاری که پیشتر بسیاری دیگر نیز گامهای موثری در راه اثباتش برداشته بودند، اما این بار هت تریک قهرمانی و کسب سومین طلای المپیک که داستانش از لندن شروع شد و بعد از ریو به توکیو رسید، شکلی متفاوت از تمام آنچه که تا پیش از این زیر گوشمان نجوا شده بود را به تصویر کشید. داستان استقامت دختری که حتی از روی ویلچر هم دنیا را به تحسین و تعجب وا داشت و نشان داد که هیچ کاری نشد ندارد و خواستن توانستن است.
بعد از طلای لندن آنطور که میگویند دختران زیادی برای به دست گرفتن کمان پا پیش گذاشتند. چرا که به چشم دیده بودند معلولیت هم نمیتواند محدودیت باشد اگر عزم و ارادهای آهنین در میان باشد. حالا، اما بعد از کسب سه طلا و هت تریکی تاریخی، میتوان شاهد به تکاپو افتادن دنیا بود. دنیایی که به خصوص این روزها به واسطه درگیری با کرونا بسیاری را ناامید کرده و از پای انداخته، اما در اوج درگیریها و مشکلات و ناامیدیها کورسوی امیدی از ان میتوان دید. آنهم به واسطه بانویی که سالهاست نه فقط کمانش که خواستهها و اهدافش را نیز جانانه به دوش کشیده و با خود به این سو و آن سو میبرد و فرصت نمیدهد به مشکلات تا از پای درش آورند. دختری که با کسب سومین طلای پارالمپیک تلنگری جدی زد به آنها که خود را اسیر ناامیدی کرده و دل به دل نامرادیهای دنیا داده اند برای نادیده گرفتن تواناییهایی که دارند و شاید امروز هت تریک نعمتی همان جرقهای باشد که نیاز دارند برای شکوفایی خود. برای رهایی از پیله ناامیدی که دور خود تنیدند و رهایی از آن میتواند افتخاراتی ارزشمند را برای آنها و پرچم پر افتخار کشورشان داشته باشد اگر پیامی را که باید از تاریخ سازی نعمتی گرفته باشند.
این همان فرهنگی است که ورزش ایران نیاز دارد به جا انداختن آن. فرهنگی که نه لا به لای بنرها و کنگرهها و جلساتی که عایدی ندارند که لا به لای عزم و اراده پولادین دختری میتوان یافت که پارالمپیکی بودنش نتوانست او را در مسیر رسیدن به اهدافش از پای در آورد. دختری که استقامت و اراده اش میتواند درس خوبی باشد جامعه ورزش ایران و جامعهای که سوق دادنش به سمت ورزش بهترین تصمیم برای پاک کردن آن از شر پلیدی هاست.
