علی داودی در گفتگو با ایسنا درباره رکوردهایی که در المپیک توکیو ثبت کرد، گفت: در این مدت زیاد در مورد رکوردهایم صحبت شد و هر کسی از وزنه برداری سر رشته داشته باشد میداند، هم در یک ضرب و هم در دوضرب حداقل پنج کیلوگرم هنوز جا داشت که وزنه بزنم، اما شرایط رقابت به گونهای بود که با همان وزنهها هم میتوانستم با اختلاف مدال نقره بگیرم بنابراین چرا باید بیشتر وزنه میزدم؟ البته اگر وزنه دوم را نمیانداختم برای حرکت سوم میخواستم یک وزنه خوب انتخاب کنم و بدنم آمادگی مهار آن وزنه را داشت.
او افزود: پس از پایان حرکت یک ضرب، مسئولان فدراسیون جهانی پشت صحنه آمدند و تبریک گفتند و حتی عنوان کردند تا ۲۱۰ کیلوگرم جا داشت وزنه بزنم. حالا نمیگویم ۲۱۰ کیلوگرم میزدم، اما ۲۰۵ کیلوگرم را میتوانستم بزنم. خیلیها گفتند رکورد هایم پایین بود، اما این مدال برای خودم خیلی ارزشمند است. من از سال ۲۰۱۸ در مسابقات گزینشی المپیک شرکت کردم که حضور در این تعداد از مسابقات طاقت فرسا است. شرایط گزینشی المپیک از خود المپیک سختتر بود و در برخی رقابتها در حالی که میتوانستم مدال بهتری بگیرم، باختم. روزهای سخت و روزهایی که شکست خوردم را کسی ندید. من برای رسیدن به المپیک زحمت زیادی کشیدم.
داودی با اشاره به حضور طولانی مدت در مسابقات گزینشی المپیک تاکید کرد: حتی همین حضور پشت سر هم در مسابقات، جلوی افزایش رکورد من را گرفت. یک جوان ۱۹ - ۲۰ ساله تا میخواهد افزایش رکورد داشته باشد مجبور است در مسابقه شرکت کند دوباره آمادگی اش پایین میآید. در المپیک هم به جز وزنه بردار ارمنی نفر دیگری نبود که با او رقابت کنم. وزنه بردار ارمنی هم اگر شرکت میکرد نمیگویم پیروز میشدم، اما شرایط بدنی ام به گونهای بود که میتوانستم با او رقابت کنم.
نایب قهرمان المپیک در پاسخ به این پرسش که اگر مسابقات قهرمانی جهان برگزار شود، آمادگی حضور در یک رویداد دیگر را دارد یا خیر، تصریح کرد: تکلیف مسابقات هنوز مشخص نیست، اما در هر صورت تابع نظر کادرفنی هستم و مثل سرباز در خدمت تیم ملی خواهم بود. البته چند سال است که استراحتی نداشتم و ذهنم خیلی خسته شدم. اگر قرار باشد در مسابقات شرکت کنم با تمام توان حاضر میشوم اگر هم نه برای بازیهای آسیایی آماده میشوم.
او افزود: تمام توانم را میگذارم در بازیهای آسیایی مجموع ۴۷۰ کیلوگرم را رد کنم. اکنون بدنم شاید خسته نباشد، اما ذهنم خیلی خسته است و قبل از المپیک واقعا از لحاظ ذهنی خسته شده بودم و فقط منتظر بودم المپیک از راه برسد و نتیجهای که میخواهم را بگیرم. دائما در تمرین بودم. آقای برخواه هم خودش متوجه شده بود و خیلی تلاش کرد تمریناتم را در روزهای آخر متفاوت کند. خدا را شکر به گونهای جلو رفتیم تا هم نتیجه بگیریم هم من بیشتر از این خسته نشوم.
وزنه بردار فوق سنگین ایران با اشاره به مشکلات روحی خود قبل از المپیک بیان کرد: در اردوی اهواز آسیب روحی و روانی زیادی دیدم و به روانپزشک مراجعه کردم. در ۴۰ روز اردو، حدود ۱۲ روز ۲۴ ساعت بیدار بودم و نمیتوانستم به راحتی بخوابم و دلیلش را هم اصلا نمیدانم چه بود. خیلی خوب است بدانند ورزشکار چه سختیهایی را تحمل میکند تا به المپیک برسد.
البته از این به بعد شرایط بهتر میشود، چون اعتماد به نفسم بیشتر شده و ترسم ریخته است و تلاشم را بیشتر میکنم که باز هم افتخار آفرین باشد.
داودی در پاسخ به این پرسش که چقدر روی خود کار میکند تا به یک نقره المپیک قانع نشود، گفت: من هدفم خیلی بزرگتر از این است و نقره المپیک اولین مدال من است ومن خودم روی این مسئله حساسم و تلاش میکنم انگیزه ام قبل و بعد از المپیک فرقی نداشته باشد. تلاش میکنم از لحاظ رکوردی و اخلاقی فرقی نداشته باشم. من از لحاظ بدنی مشکلی ندارم و فقط ذهنم خسته است استراحت کنم و ذهنم آزاد شود، این قول را میدهم در رقابتهای آینده وزنههای خوبی بزنم.
او در پایان گفت: برای این مدال نقره خیلیها زحمت کشیدند و به تنهایی این مدال را نگرفتم. از آقای برخواه سرمربی و جباری و خورشیدی مربیان تیم و عوامل فدراسیون تشکر میکنم.
