سرویس ورزشی جوان آنلاین: قانون منع جذب بازیکنان و مربیان خارجــی که دستمزد داخلیها را چند برابر کرده بود، توسط عزیزیخادم رئیس فدراسیون فوتبال لغو شد. این اتفاق قابل پیشبینی بود، درست مثل قانون منع استفاده از گلر خارجی که روزی وضع و روزی نیز لغو شد. هر دو، اما قبل از آنکه بساطشان از فوتبال ایران برچیده شود تبعات سنگینی را روی دست فوتبال گذاشتند. هرچند این دومی یک حسن هم داشت، آن هم عدم افزایش شکایت بازیکنان و مربیان خارجی از فوتبال ایران به فیفا بود.
زمزمههای وضع قانون منع استفاده از بازیکن و مربی خارجی که بر سر زبانها افتاد بسیاری اعم از کارشناسان، تجربه تلخ و شکست خورده قبلی در خصوص گلرها را مطرح کردند و هشدار دادند که این داستان میتواند تبعات سنگینی را به دنبال داشته باشد، اما حرفها، چون میخ آهنینی بود که بر سنگ نمیرفت و آقایان بر مواضع خود برای وضع این قانون ایستادند و مانع از جذب بازیکن و مربی خارجی شدند. سدی که از همان نخستین روزها رقم قرارداد مربیان و بازیکنان داخلی را به شکلی سرسامآور بالا برد، به طوری که تصور میشد یک شوخی مضحک است، اما واقعیت محض بود. حالا، اما بعد از جا افتادن رقمهای کلان، فدراسیون فوتبال ابتدا بحث کنترل و سقف قراردادها را پیش کشید، داستانی که پیشتر هم مطرح شده بود، اما شکست خورده بود و سپس قلم قرمز کشید روی قانون مندرآوردی منع استفاده از بازیکن و مربی خارجی.
لغو این قانون که در قبال عدم ثبت شکایت جدید از فوتبال ایران که هزینههای هنگفت مالی را روی دست آن میگذاشت، میتواند اتفاق خوبی باشد. هرچند بعید است شاهد تنزل چشمگیر رقم عقد قراردادها باشیم، اما این میتواند گام قابل قبولی باشد برابر قوانینی که بیهیچ منطق و بررسی وضع میشوند. با وجود این دادن مجوز به حضور مربیان و بازیکنان خارجی نیز باید براساس اصول و قاعدهای باشد که کمافیالسابق علاوه بر خالی کردن جیب ملت، آبروی فوتبال ایران را نیز در مجامع بینالمللی، چون فیفا خدشهدار نکند.
نظارت، مهمترین اصل در هر تصمیمی است که اتخاذ میشود. در تمام دنیا شاهد حضور مربیان و بازیکنان خارجی هستیم و این مسئله توانسته باعث بالا رفتن سطح فنی فوتبال در دنیا شود و این تبادل اطلاعات و توانمندی بدون شک به سود فوتبال ایران است، البته به شرط آنکه قبل از هر چیز فیلتری برای جذب بازیکنان و مربیان خارجی وجود داشته باشد تا مثل همیشه شاهد حیف و میل بیتالمال و هزینه کردن پای نفراتی نباشیم که کوچکترین سودی برای فوتبال ایران ندارند.
نظارت بر جذب بازیکنان و مربیان توانمند خارجی، اما تنها مسئله نیست و نظارت بر تعهد باشگاهها بر قراردادهایی که میبندند نیز اصل مهمی است که بیتوجهی به آن میتواند بار دیگر سیل شکایت بازیکنان و مربیانی را روانه فیفا کند که موفق به گرفتن مطالبات و حق و حقوق خود از باشگاههای ایرانی نشدهاند.
عدم نظارت بر عقد قرارداد بازیکنان و مربیان خارجی و مهمتر از آن عدم تعهد باشگاهها برای پرداخت حق و حقوق این نفرات طی سالهای گذشته ضربههای جبرانناپذیری را به فوتبال ایران زده است، به طوری که از یکسو مبالغی حتی چند برابر اصل آنچه در برگههای قرارداد ثبت شده از جیب مردم رفته و از سوی دیگر شکایتهای پرتعداد و متعدد از بیتعهدی باشگاههای ایرانی و حتی فدراسیون فوتبال آبروی فوتبال ایران را در دنیا، بهخصوص در فیفا برده است و اکنون با توجه به لغو قانون منع استفاده از بازیکنان و مربیان خارجی، فدراسیون باید تدبیری اساسی در این راستا بیندیشد و باشگاهها را ملزم کند به متعهد بودن به قراردادهایی که میبندند تا کمافیالسابق شاهد اتفاقات ناخوشایند و لشکرکشی خارجیها به فیفا و هدر رفتن بیتالمال نباشیم.
البته رئیس فدراسیون فوتبال در خصوص ساز و کار جدید بعد از لغو قانون منع خارجیها تأکید دارد که در جلسه هیئت رئیسه سازمان لیگ، استانداردهای سختگیرانهای در نظر گرفته شده تا باز شدن دست باشگاهها برای جذب مربی و بازیکن خارجی باعث باز شدن دوباره پروندههای جدید علیه فوتبال ایران در فیفا نشود: «در جلسهای که در هیئت رئیسه سازمان لیگ داشتیم، مصوب و استانداردهایی را تعریف کردیم. باشگاهها نمیتوانند بازیکنان بیکیفیت جذب کنند. قطعاً مربی و بازیکن خارجی با آیتمها و شاخصهایی که تعریف شده است میتوانند جذب شوند. جزئیات جذب بازیکن خارجی بسیار سختگیرانه است. اگر هر تیمی بخواهد بازیکن خارجی بگیرد باید در صندوقی که ایجاد کردیم گارانتی بدهد تا بتواند مطالبات خارجیها را پرداخت کند و بدهی تازهای به وجود نیاید. به مربیانی هم که بخواهند چرخشی کار کنند اجازه کار نخواهیم داد. این مسائل شایسته فوتبال حرفهای نیست و خیلی از رفتارهای گذشته برای برخی مربیان رؤیا میشود.»
حرفهای عزیزیخادم میتواند امیدوارکننده باشد، اما مسئله این است که فوتبال ایران حرفهای سفت و سخت و اینچنینی زیاد به خود دیده است و آنهایی که پیشتر نیز اقدام به وضع قوانینی، چون سقف قرارداد و منع دروازهبان و سپس مربی و بازیکن خارجی کرده بودند نیز دفاعیات جالب توجهی داشتند از اقدامات و تصمیمات خود و وعدههای خوبی نیز در این راستا داده بودند که البته به هیچ یک از آنها جامه عمل پوشانده نشد. در حالی که گوش فوتبال ایران از این حرفها پر است، حالا باید دید فدراسیون عزیزیخادم میتواند پای وعدههایی که داده بایستد و با سازوکارهای سفت و سختی که دم از آن میزند مانع از باز شدن پروندههای تازه در فیفا شود یا این داستان هم به روال قبل پیش میرود!
