
تراکم ناخالص از نسبت جمعیت یک محل بر مساحت آن محل به دست می آید که این مساحت عبارت است از کل مساحت آن منطقه که شامل فضاهای باز شهری و سطوح ساخته شده است. تراکم ناخالص مسکونی از تقسیم تعداد افراد ساکن در یک مجموعه مسکونی بر سطح اشغال آن مجموعه به دست می آید. تراکم شهری در ارتباط مستقیم با اندازه شهر است. بدین معنا که میتوان به وسیله اندازهگیری تراکمها در شهر به اندازه آن شهر دست پیدا کرد. همچنین در علم شهرسازی میتوان با تعریف کردن تراکم برای نواحی شهر، اقدام به کنترل جمعیت و ساخت و سازها در آن شهر نمود. یکی دیگر از استفادههایی که میتوان از شاخص تراکم کرد ساماندهی عملکردهای موجود در یک شهر در نواحی مختلف آن شهر است. از طریق تراکم میتوان به حوزهها و هستههای یک شهر نفوذ کرد و میتوان فهمید که آیا این حوزههای شهری در ارتباط با هم درست عمل میکنند یا نه؟. یکی از مهم ترین اهداف شاخص های تراکم برقراری توازن بین فضاهای تولید شده معماری با فضاهای شهری و خارجی است. برای کنترل تراکم از شاخص های متفاوتی استفاده می شود که این شاخصها عبارتند از:1-ضریب سطح اشغال 2-ارتفاع ساختمانی3-تراکم ساختمانی 4-تراکم واحد مسکونی در سطح