امیر قلعهنویی از نبودن عدالت دم میزند و میگوید ۴۰ سال است که ظلم دیده و ظلم! اما سؤال اصلی اینجاست؛ قلعهنویی که میگوید ۴۲ سال است که در فوتبال است آیا به این فکر نکرده که در طول این سالها چند بار بابت تیمش یا خودش به تیمهای مقابلش ظلم شده، یادش رفته وقتی در همین استقلال بود همه مثل امروز خودش، از ناداوری مینالیدند، یادش رفته کار به جایی رسید که او را مافیا مینامیدند، آیا آن روزها ظلمی وجود نداشت؟
قلعهنویی از نماز و روزه و روز قیامت حرف میزند، ولی در عین حال بیمحابا به داوری میتازد و خود رادر مقام قضاوت قرار میدهد. باید از او پرسید که چگونه خود را معتقد میداند و در مقام یک مربی به زمین و زمان تهمت میزند؟ اصلاً حرفش درست، در حق تیمش سوت اشتباه زده شده، اما آیا این تنها اشتباه بوده و هیچ وقت نشده که به سود او سوت اشتباه زده شود؟
امیر قلعهنویی از نبودن عدالت دم میزند و میگوید ظلم دیده، فقط نمیدانیم این چه ظلمی است که به قلعهنویی اجازه میدهد یک روز به نطفه بقیه ایراد بگیرد و روزی دیگر به لقمهشان، بدون اینکه بخواهد پاسخگو باشد. امیر قلعهنویی حتماً با دهها میلیاردی که از بیتالمال گرفته و میگیرد هیچ مشکلی بابت لقمه خود و خانوادهاش ندارد، اما بقیه دارند، چرا؟ چون او تشخیص میدهد که چه کسی نطفه یا لقمهاش مشکل دارد و جالب اینکه وقتی اینگونه به همه میتازد هیچ ظلمی اتفاق نمیافتد. ظلم فقط زمانی است که به ضرر او و تیمش سوت زده شود و او باخته باشد.
جناب قلعهنویی، شما یکی حداقل از عدالت دم نزن که اگر در ورزش درست اجرا میشد و مسئولان بزرگ و کوچک ورزش مملکت اینقدر فوتبالزده نبودند، شما و امثال شما میدان پیدا نمیکردید برای تاخت و تاز و عقد قراردادهای میلیاردی. باید هم طلبکار باشید، اینقدر مفت خوردهاید که چشمتان را میبندید و هرچه میخواهید میگویید تا همانها را بعد از شما، رسانههای سعودی، وهابی و استعمارگر نشخوار کنند. شما دم از عدالت نزنید که اگر درست اجرا شود، آن وقت باید بهخاطر خیلی چیزها جوابگو باشید.
