نائب رئیس کمیسیون بهداشت مجلس گفت: پزشکان متخصص انگیزهای برای رفتن به مناطق محروم ندارند و نمیتوان آنها را به اجبار اعزام کرد. باید روش جدیدی اتخاذ شود تا پزشکان عمومی بومی این مناطق بتوانند وارد دورههای دستیاری و تخصصی شوند تا در این مناطق بمانند.
حسین علی شهریاری افزود: در زمینه تأمین پزشک متخصص در مناطق محروم و شهرهای کوچک با تناقض و مشکلات زیادی در کشور مواجه هستیم، از طرفی میخواهند به اجبار پزشکان متخصص را به این مناطق بفرستند و از طرفی هم هیچ انگیزه و جاذبهای برای حضور این پزشکان در این مناطق وجود ندارد.
وی گفت: ممکن است بتوان به اجبار پزشکان متخصص را برای یک مدت موقت مثلاً 9 ماه تا یکسال به مناطق محروم اعزام کرد اما اقامت بیش از این مدت این افراد در شهرهای کوچک و دورافتاده امکانپذیر نیست به خصوص اینکه جاذبه و انگیزه زیادی برای استقرار این پزشکان در شهرهای بزرگ به خصوص تهران وجود دارد.
نائب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس افزود: مسئله دیگر این است که به علت کمبود پزشک به خصوص پزشک متخصص در مناطق محروم، این افراد در مناطق دورافتاده و محروم به شدت تحت نظارت هستند و چون نظارت جدیتر است و مرتباً زیرذره بین هستند، تمایل آنها برای ادامه خدمت کمتر میشود. در حالی که در شهرهای بزرگی مثل تهران این نظارت بسیار کمتر است و پزشکان آزادی عمل بیشتری دارند.
شهریاری گفت: پزشکان تنها گروهی هستند که آنها را به اجبار برای خدمت به مناطق محروم اعزام میکنند و هیچ گروه شغلی یا فارغ التحصیلان هیچ رشته دیگری با این اجبار مواجه نیستند.
وی اضافه کرد: پزشکان متخصصی که به اجبار به مناطق محروم اعزام میشود بعد از مدت کوتاهی که در آن منطقه شناخته شدند و جایگاهی پیدا کردند، به علت نبود امکانات و انگیزه لازم دوباره به شهرهای بزرگتر بر میگردند و مجبورند تمام کار و فعالیت حرفهای خود را از صفر شروع کنند.
شهریاری گفت: این مسئله یکی از مشکلات قدیمی نظام بهداشت و درمانی کشور است که در جلسهای که اعضای کمیسیون بهداشت مجلس با وحیددستجردی، وزیر بهداشت داشتند نیز مطرح شد و پیشنهاد دادیم، برای رفع این مشکل بدون اینکه امکان رقابت از بین برود و حق دیگران ضایع شود، سهمیه جداگانهای برای پزشکان عمومی بومی مناطق محروم در نظر گرفته شود تا این افراد بتوانند دورههای تخصصی و دستیاری را طی کنند و مدت زمان بیشتری را در این مناطق بمانند و به مردم منطقه خود خدمت رسانی کنند.
وی در پاسخ به پرسش دیگری که آیا در دانشگاههای علوم پزشکی امکان خرید و فروش پایان نامه یا الزام دانشجو به تغییر نام پایاننامه خود به نام استاد وجود دارد یا نه، گفت: وضعیت پایان نامه و تحقیقات در دانشگاههای علوم پزشکی با سایر دانشگاهها کاملاً متفاوت است و بنده خبر ندارم که در این دانشگاهها پایان نامه خرید و فروش شود.
وی افزود: البته در مواقعی که ایده پایان نامه از استاد باشد، قاعدتاً اول نام استاد در پایان نامه میآید و نام دانشجو بعد از آن میآید و به این ترتیب پایان نامه به نام استاد ثبت میشود اما اگر ایده و فکر اولیه پایاننامه نیز از دانشجو باشد، قاعدتاً اول نام دانشجو به عنوان مجری پایان نامه معرفی میشود.
