شرمنده و شاکریم

مهدیا! جان‌ها، شورانگیز از یاد دلربای توست. شقایق‌های شادی بشر، در شبستان شیدایی تو می‌کاوند و شایسته‌ترین بندگان خدا، شب‌ها و روزها، شرط تداوم حیات خویش را در آویختن به شاخه طوبای محبت تو می‌دانند. یارا! دل‌ها به یاد تو می‌تپد و روشنی نگاه منتظران به افق خورشید ظهور توست‌... ای برترین افق برای پرواز پرندگان آرزو، ای تجلی آبی ترین آسمان امید، ای منتهای برترین خیال هستی، ای آرمان همه چشم انتظاران، دنیا نیازمند ظهور توست و قلب انسان‌ها به شوق زیارت روی دلربای تو می‌تپد. ای قلب عالم امکان، بیا و گـَرد گام‌هایت را توتیای چشمانمان قرار ده. بیا که نوای دل‌انگیز توحیدت را با گوش جان شنواییم. مولا جان بیا! ... امام مهدی(عج) می‌فرماید:پناه به خدا می برم از نابینایی بعد از بینایی، از گمراهی بعد از راهیابی و از اعمال ناشایسته و فرو افتادن در فتنه‌ها. دل‌های ما ظرف مشیت خداست پس هرگاه او بخواهد ما خواهیم خواست.مهدی جان ! ای جان جانان ! ای آن‌که همه هستی چشم به راه تو هستند و عزت و عدالت، در آمدنت بی‌قرار است‌! و ای محبوب خدا و همه اولیا! از عنایت و لطفت شرمنده و شاکریم که یک ذره از اقیانوس بیکران« انتظار» را به ما چشاندی و دریچه فهممان را گشودی! و توفیق الهی نصیبمان شد که از تو، مرکز دایره جهان، دم زنیم و از تو سخن گوییم‌. از تو می‌خواهیم که با یک نظر کیمیایی دیگر، ما را در مقام عمل قرار دهی تا نعمت، برما تمام شود.