سرویس ورزشی جوان آنلاین: فقط پنج روز به المپیک باقی مانده است. جمعه صبح اولین روز مرداد ۱۴۰۰ وقتی از خواب بلند شوید و مطابق معمول گوشیهایتان را چک کنید متوجه میشوید چندین مدال رنگارنگ در توکیو اهدا و متفاوتترین المپیک تمام تاریخ آغاز شده است. کرونا، توکیو را یکسال معطل گذاشت و دست آخر داغ حضور تماشاگر را به دل برگزارکنندگان المپیک ۲۰۲۰ در سال ۲۰۲۱ گذاشت. توکیو این روزها در حالی میزبان بزرگترین آوردگاه ورزش جهان است که در سکوتی محض فرو رفته و فقط از دور شاهد هنرنماییهای ستارگان ورزش جهان است. سخت است در توکیو باشی و نتوانی المپیک را در ورزشگاه ببینی. سخت است در توکیو برای مدال بجنگی ولی صدای تشویقی به گوشت نرسد. این متفاوتترین المپیک تمام تاریخ است؛ المپیکی که شاید با شروع آن به این نتیجه برسیم که اگر برگزار نمیشد خیلی بهتر بود ولی حالا آغاز میشود. این شما و این المپیک؛ المپیکی در سکوت؛ المپیکی زیر سایه سنگین کرونا. کاروان ورزشی کشورمان در ۱۶ رشته در توکیو حضور دارد؛ ۱۶ رشتهای که قهرمانان و مدال آوران آنها تلاش میکنند تا با تحقق شعار کاروان «همه برای ایران» در بحبوحه مشکلات و سختیهای کرونا با موفقیت خود لبخند را بر لب ایرانیان بنشانند و شادی را به دلشان تزریق کنند.
بدمینتون: شروع راهی تازه
تمام سابقه حضور بدمینتون ایران در المپیک برمیگردد به راهیابی کاوه مهرابی به المپیک ۲۰۰۸ پکن که با شکست در همان بازی اول مقابل حریف تایوانی خیلی زود پروندهاش بسته شد؛ و حالا برای اولین بار قرار است یک بانوی بدمینتون باز کشورمان راهی المپیک شود. ثریا آقایی حتی تصورش را هم نمیکرد که کرونا باعث المپیکی شدنش شود. او که برای کسب امتیاز برای گرفتن سهمیه تلاش میکرد، مصدوم شد و نتوانست در مسابقات شرکت کند و پس از آن هم به دلیل شیوع ویروس کرونا بسیاری از مسابقات لغو شد تا به نوعی بیخیال المپیک شود، اما با خارج شدن دو نفر از رنکینگ انفرادی و در دقیقه ۹۰ توانست به المپیک توکیو راه یابد. بدون هیچ شکی رقابت با کشورهای جنوب شرقی آسیا که صاحب سبک و عنواندار در بدمینتون جهان هستند بزرگترین چالش پیشروی بدمینتون باز کشورمان است. چالشی سخت که امیدواریم در نهایت با موفقیت ورزشکار شایسته ایران به پایان برسد. بدمینتون در شروع راهی سخت به المپیک رسیده است؛ اتفاقی که میتواند برای این رشته مفید باشد و ارتباط ورزشکاران آن را با دنیای بدمینتون بیشتر و بهتر کند.
پینگپنگ: یک سهمیه یک امید
پینگپنگبازان کشورمان از ۱۹۹۲ بارسلونا، المپیکی شدند. نماینده ایران در آن مسابقات ابراهیم علیدخت بود. در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی مجید احتشامزاده، در المپیک ۲۰۰۴ آتن محمدرضا اخلاق پسند و در المپیک ۲۰۰۸ پکن افشین نوروزی نمایندگان ایران در المپیک بودند که هیچ کدام موفق به کسب پیروزی نشده و در نخستین مرحله از گردونه مسابقات کنار رفتند. لندن، اما المپیکی متفاوت برای ایران بود که نه فقط نوشاد عالمیان به عنوان پدیده پینگپنگ ایران به این رویداد بزرگ ورزشی راه یافته بود که ندا شهسواری نیز برای نخستین بار در تاریخ این رشته به عنوان یک بانوی راکت به دست ایرانی موفق به کسب جواز حضور در المپیک شد. نوشاد عالمیان، نفر اول پینگپنگ ایران در لندن موفق به کسب نخستین برد تنیس روی میز ایران در المپیک شد، اما این نهایت کار پینگپنگ ایران در لندن بود. در ریو هم تعداد سهمیهها به سه نفر رسید و علاوه بر ندا شهسواری، نوشاد و نیما عالمیان هم راهی برزیل شدند، اما این سفر هم دستاوردی برای پینگپنگ ایران در المپیک نداشت و حالا، اما نیما عالمیان تنها نماینده پینگپنگ ایران در توکیوست که باید دید در دومین المپیک خود چه نتیجهای میگیرد.
تیراندازی: امید مدال
هرچند شکوفایی تیراندازی ایران مربوط به یک دهه اخیر است، اما نباید از یاد ببریم که این رشته تا پیش از این اتفاق در شش دوره المپیک حضور داشته است؛ شش حضوری که هر چند دستاورد آنچنانی برای تیراندازی ایران نداشت و تیرها به هدف نخورد، اما به هرحال برای شناساندن تیراندازی ایران به جهان کافی بود. رشتهای که حالا از آن توقع کسب مدال داریم، المپیکهای ۱۹۴۸، ۱۹۶۰، ۱۹۶۴، ۱۹۷۶، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ همه یک نتیجه را به همراه داشتند، اما داستان المپیک ۲۰۱۲ متفاوتتر بود. اوجگیری این رشته در ورزش کشور از المپیک لندن آغاز شد؛ آوردگاهی که الهه احمدی، مه لقا جام بزرگ و ابراهیم برخورداری در آن حضور داشتند و احمدی در تفنگ ۱۰ متر مقام پنجم را به خود اختصاص داد. سهمیههای کشورمان در ریو ۲۰۱۶ به عدد پنج رسید و از بین نجمه خدمتی، مهلقا جامبزرگ، پوریا نوروزیان، گلنوش سبقتاللهی و الهه احمدی، خدمتی و احمدی مقامهای هشتم و ششم را به دست آوردند. در توکیو ۲۰۲۰ نجمه خدمتی، آرمینا صادقیان، هانیه رستمیان، فاطمه کرمزاده، مهیار صداقت و جواد فروغی تیراندازانی هستند که پشت خط تیر خواهند ایستاد.
شنا: به امید کسب رکورد خوب
تاکنون شش شناگر ایرانی در آبهای المپیک حضور داشتهاند. حیدر شنجانی نخستین ایرانی در المپیک است. او در سال ۱۹۶۴ و در المپیک توکیو ۱۰۰متر آزاد را با حریفان مسابقه داد. پس از او و به وجود آمدن سهمیه وایلد کارت از سال ۱۹۹۶ شناگران دیگری این افتخار نصیبشان شد. حامد رضاخانی در سال ۱۹۹۶، حمیدرضا مبرز در ۲۰۰۰، بابک فرهودی ۲۰۰۴، محمد علیرضایی ۲۰۰۸، محمد بیداریان هم ۲۰۱۲ لندن و آریا نسیمی شاد در ۲۰۱۶ ریو نمایندگان ایران در المپیک بودهاند. از این بین تنها علیرضایی موفق به کسب سهمیه ورودی شده است و دیگر ورزشکاران با سهمیه اعطایی فدراسیون جهانی شنا پا به این مسابقات گذاشتهاند. داستان المپیک ۲۰۲۰ توکیو برای شنا، اما متفاوتتر از هر زمان دیگری بود، در حالی که کسی تصور کسب سهمیه را نداشت محمد افقری موفق شد سهمیه شنای ۲۰۰ متر پروانه را کسب نماید، اما چون نام او از سوی فدراسیون به عنوان شناگر تیم ملی در تاریخ مقرر اعلام نشده بود متین بالسینی دیگر شناگر کشورمان به توکیو میرود تا مقابل حریفان تن به آب بزند. هرچند توقع کسب مدال برابر رقبای بزرگ جهانی بیهوده است، اما امیدواریم شناگر کشورمان رکورد خوبی از خود بهجا بگذارد.
دوومیدانی: سهمیههایی که آب رفت
توکیو شانزدهمین دوره حضور دوومیدانیکاران در المپیک است، رشتهای که تا امروز در ۱۵ دوره گذشته با ۵۲ ورزشکار شرکت کرده و سهم این حضور تا امروز تنها یک مدال بوده است. احسان حدادی که یکی از نمایندگان ایران در توکیوست و سومین حضورش در المپیک را تجربه میکند، تنها مدالآور تاریخ دوی ایران در المپیک است که سال ۲۰۱۲ در لندن توانست در رشته پرتاب دیسک با پرتابی به میزان ۶۸ متر و ۱۸ سانتیمتر پس از هارتینگ با پرتاب ۶۸ متر و ۲۸ سانتیمتر به مدال نقره دست یابد. دوومیدانی ایران در حالی در المپیک قبلی در ریو با ۱۰ ورزشکار شرکت کرد که در توکیو، سهمیههای این رشته مادر کاهش پیدا کرد و دوومیدانی ایران برای حضور در المپیک توکیو تنها توانست چهار سهمیه به دست آورد. احسان حدادی در پرتاب دیسک و حسن تفتیان در دوی ۱۰۰ متر رکورد ورودی را ثبت کردند، فرزانه فصیحی در دوی ۱۰۰ متر از سهمیه یونیورسالیتی استفاده کرد و مهدی پیرجهان در دوی ۴۰۰ متر بامانع هم از طریق رنکینگ به المپیک رسید. جز حدادی و تفتیان که در ریو هم حضور داشتند، فصیحی و پیرجهان اولین حضورشان را در المپیک تجربه میکنند.
بسکتبال: سومین حضور
آسمانخراشها در سومین حضور بسکتبال ایران در بازیهای المپیک در گروه مرگ قرار گرفتهاند. تیم ملی بسکتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۱۹ به عنوان بهترین تیم قاره کهن سهمیه حضور در بازیهای توکیو را به دست آورد تا شاگردان مهران شاهین طبع راهی المپیک شوند. صمد نیکخواه بهرامی، حامد حدادی، محمد حسنزاده، بهنام یخچالی، آرون گرامیپور، مایک رستمپور، محمد جمشیدی، ارسلان کاظمی، محمد سینا واحدی، پویان جلالپور، سعید داورپناه و نوید رضاییفر ۱۲ مرد بسکتبالمان در آوردگاه المپیک هستند. المپیک ۱۹۴۸ لندن اولین اعزام بسکتبال ایران به این بازیها بود و تیم ملی با پنج باخت و دو پیروزی عنوان چهاردهم را به دست آورد. قهرمانی جام ملتهای آسیا در سال ۲۰۰۷ دومین سهمیه بازیهای المپیک (۲۰۰۸) را بعد از ۶۰ سال نصیب ایران کرد. نماینده بسکتبال آسیا در پکن با قبول شکست از تیمهای لیتوانی، کرواسی، آرژانتین، روسیه و استرالیا در رده یازدهم ایستاد. در توکیو نیز تیم ملی با قرار گرفتن در سختترین گروه با امریکا، فرانسه و جمهوری چک همگروه شده است و سوم مرداد دیدار افتتاحیه بازیها را مقابل چک برگزار خواهد کرد. صمد نیکخواه یکی از پرچمداران کاروان ایران است.
تکواندو: پرقدرت مثل همیشه
بعد از کشتی اصلیترین امید مدالآوری ورزش ایران در المپیک تکواندوست. وقتی در دو المپیک ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ و در شرایطی که بهصورت غیر رسمی تکواندو سه مدال نقره و برنز را توسط فیصل دانش، فریبرز عسکری و رضا مهماندوست کسب کرد امید ورزش ایران زنده شد. یک رشته مدالآور که ایران در آن قدرتنمایی میکند. هادی ساعی در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی یک برنز ارزشمند را به گردن آویخت که اولین مدال المپیک تاریخ تکواندو ایران بود و بعد هر دو نماینده تکواندو ایران در المپیک ۲۰۰۴ روی سکو رفتند، هادی ساعی طلا گرفت و یوسف کرمی برنز. در المپیک ۲۰۰۸ دو اتفاق ویژه رخ داد؛ سارا خوش جمال فکری اولین بانوی تاریخ تکواندو ایران در المپیک بود و هادی ساعی نیز با قهرمانی پکن هم تنها مدال طلای کاروان ایران را گرفت هم پر افتخارترین ورزشکار المپیکی ایران شد. تک نقره محمد باقری معتمد تنها دستاورد لندن ۲۰۱۲ بود. در ریو ۲۰۱۶ هم به برنز کیمیا علیزاده دلخوش کردیم و حالا در توکیو آرمین هادیپور، میرهاشم حسینی و ناهید کیانی تکواندوکاران بخش انفرادی و میرمحمد بخشی، عرفان ناظمی، کیمیا همتی و ملیکا میرحسینی نفراتمان در مسابقات غیررسمی تیمی هستند.
دوچرخه سواری: حضور خوب
اولین بار که دوچرخه سواری ایران المپیکی شد همین توکیو میزبان بود سال ۱۹۶۴، پس از آن رکابزنان کشورمان هشت دوره حضور در المپیک را تجربه کردند. مهدی سهرابی و حسین عسکری پر سابقهترین دوچرخهسواران ایران در المپیک هستند که هر کدام سه بار تجربه حضور در بزرگترین آوردگاه ورزش جهان را دارند با اینحال هیچ کدام از نمایندگان ایران در ادوار گذشته نتوانستند به گونهای خود را به خط پایان برسانند که روی سکو بروند. داستان کسب سهمیه برای حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو هم چندان جالب توجه نیست و حالا سعید صفرزاده به عنوان تنها دوچرخهسوار ایران در این بازیها باید با استفاده از سهمیه فدراسیون جهانی «وایلد کارت» در مسابقات تایم تریل جاده المپیک توکیو به مصاف رقبای جهانیاش برود. مصافی نابرابر برای دوچرخه سواری که حتی خجالت میکشد با دوچرخه زیر پایش به توکیو برود چه رسد به اینکه برای خود شانس مدال و حضور در جمع برترینها متصور باشد. بدون هیچ شکی تنها حضور صفرزاده در المپیک یک پیروزی برای دوچرخهسواری محسوب میشود و باید سالها به انتظار نشست تا شاید روزی دوچرخهسواری هم در المپیک برای ایران مدالآور شود.
قایقرانی: فرصت استثنایی
بعد از سالها حضور در المپیک با وایلد کارت سال ۲۰۰۸ بود که قایقرانی ایران پس از سالها انتظار صاحب فرصتی تاریخی شد و تلاش پاروزنان تیم ملی در رشته روئینگ به بار نشست و هما حسینی و محسن شادی به عنوان نمایندههای قایقرانی ایران راهی المپیک پکن شدند. برجستهترین حضور قایقرانی ایران، اما به سال ۲۰۱۲ و المپیک لندن برمیگردد که ایران چهار نماینده داشت. تعداد نمایندههای این رشته، اما در المپیک ۲۰۱۶ به نصف رسید (دو قایقران)، اما در هیچ یک از دورهها نمایندگان ایران موفق به رفتن روی سکو نشدند. مسیر کسب سهمیه المپیک توکیو نیز اگر چه با شیوع و همهگیری کرونا و لغو مسابقات دشوار شد، اما قایقرانان ایران موفق به کسب دو سهمیه شدند. در آبهای آرام علی آقا میرزایی در کایاک ۱۰۰۰ متر یک نفره به سهمیه المپیک دست یافت و در روئینگ نیز نازنین مولایی مسافر توکیو شد. البته در این ماده بهمن نصیری نیز همانند مولایی به سهمیه دست یافت، اما طبق قوانین فدراسیون جهانی تنها یک نفر از بین این دو نفر میتوانست راهی توکیو شود که نصیری با کنار کشیدن خود این فرصت را در اختیار مولایی قرار داد.
بوکس: متفاوتتر از همیشه
از المپیک ۱۹۴۸ لندن، بوکس ایران همواره در المپیکها حضور داشته است با اینحال حاصل ۱۱ دوره حضور بوکس ایران با ۵۳ بوکسور در المپیک موفقیت چندانی بهدنبال نداشته است هر چند تا دلتان بخواهد حاشیه داشته است از جمله شکست به دلیل جا گذاشتن دستکش در محل استراحت. بهرغم تمام اینها بوکس ایران در المپیک نامهای بزرگی داشته از دکتر مظاهری گرفته تا روزبهانی، اما موفقیت چندانی عایدش نشده است و بهترین عملکرد بوکس ایران در تاریخ المپیک به بازیهای ۲۰۰۸ پکن بازمیگردد که مرتضی سپهوند پس از کسب دو پیروزی راهی مرحله پایانی با هشت رقیب شد و اگر میتوانست حریف دومینیکنیاش را شکست دهد به مدال برنز دست پیدا میکرد، اما باخت و دستش از مدال کوتاه ماند. حالا، اما اوضاع متفاوت است؛ بوکس ایران با هدایت علیرضا استکی امیدوار است در توکیو مدالآوری کند. دانیال شهبخش در ۵۷ و سید شاهین موسوی در ۷۵ کیلوگرم دو بوکسور ایران در المپیک توکیو هستند که توانایی کسب مدال در المپیک را دارند و هر دو میتوانند تاریخساز باشند و نام خود را در بوکس و ورزش ایران جاودانه سازند. نگاهی به عملکرد این دو در مسابقات مختلف این امیدواری را دوچندان میکند.
تیر و کمان: هدف سیبل المپیک
سیبل المپیک سال ۲۰۰۸ پکن بود که با کسب سهمیه توسط حجتاله واعظ و نجمه آبتین به کمانداران ایرانی سلام کرد. تیر و کمان ایران بعد از پکن با کسب سهمیه به حضورش در المپیک تداوم بخشید، به طوریکه زهرا دهقان و میلاد وزیری نیز در سال ۲۰۱۲ مسافر لندن شدند، اما این موفقیت هرگز به رفتن روی سکو و کسب مدال منجر نشد. در المپیک ریو، اما جور ناکامیهای تیر و کمان ایران را زهرا نعمتی کشید. بانوی پارالمپیکی ایران که به عنوان نخستین ورزشکار ایرانی و نخستین بانوی آسیایی و سیزدهمین ورزشکار تاریخ توانست هم در المپیک و هم در پارالمپیک کسب سهمیه کند تا تیر و کمان ایران در المپیک ۲۰۱۶ ریو نیز سهمیه داشته باشد. این موفقیت، اما در المپیک توکیو نصیب نعمتی نشد و میلاد وزیری تنها سهمیه تیر و کمان ایران در ۲۰۲۰ توکیوست. ورزشکاری که با یک دوره فاصله دومین حضور خود را در المپیک تجربه میکند و باید دید میتواند نامش را در تاریخ المپیک ایران با رفتن روی سکو در توکیو ماندگار کند یا همچنان تیر و کمان ایران در حسرت کسب مدال و رفتن روی سکوی المپیک باقی میماند.
شمشیربازی: قدیمیترین رشته المپیکی
اولین حضور شمشیربازی ایران در المپیک به بیش از نیم قرن پیش بازمیگردد که یک ایرانی به نام فریدون ملکم که در زمان قاجار در خارج از کشور دانشجو بود در المپیک ۱۹۰۰ پاریس به عنوان تنها نماینده ایران در اسلحه اپه شرکت کرد. اما نخستین حضور رسمی شمشیربازی ایران در المپیک به سال ۱۹۶۴ توکیو برمیگردد با چهار نماینده. اما شاخصترین حضور ایران در المپیک مونترال بود که برای اولین بار زنان ایران در مسابقات حاضر شدند، اما از ۱۳ سهمیه (۹ مرد و چهار زن) هیچ یک مدال نگرفتند. بعد از انقلاب، اما شمشیربازی تا المپیک لندن نمایندهای نداشت. عابدینی بعد از ۳۶ سال ایران را صاحب سهمیه شمشیربازی کرد، اما موفق به کسب مدال نشد. در المپیک ریو، اما مجتبی عابدینی تا پای کسب مدال پیش رفت و اگر اندکی بخت یار او بود و داوران در بازی نیمه نهایی برابر حریف امریکایی اندکی با او مهربانتر بودند، میتوانست یک مدال غافلگیرکننده و باارزش را کسب کند. با این وجود، اما چهارمی او پیشرفتی قابل توجه برای شمشیربازی ایران بود. این بار شمشیربازی ایران به سه سهمیه انفرادی و یک تیمی دست یافته است و مجتبی عابدینی، علی پاکدامن، محمد رهبری و همچنین محمد فتوحی شمشیربازان راه یافته ایران به توکیو هستند.
کاراته: اولین و آخرین بار
اهالی این رشته تلاش زیادی کردند تا کاراته به جمع رشتههای المپیکی اضافه شود. کمیته بینالمللی المپیک نیز پس از سالها با این خواسته موافقت کرد، اما بنا بر تصمیم IOC کاراته برای اولین و آخرین بار فقط در توکیو حضور خواهد داشت. ورزشکاران برای گرفتن سهمیه این بازیها مسیر طولانی و طاقت فرسایی را پشت سرگذاشتند تا از طریق رنکینگ جهانی المپیکی شوند. از بین ملیپوشان ایرانی بهمن عسگری و سجاد گنجزاده به این هدف رسیدند، اما مثبت اعلام شدن تست دوپینگ عسگری یک سهمیه ارزشمند و فرصت مدالآوری را از کاروان کشورمان گرفت. در بخش بانوان هم دو نماینده خواهیم داشت؛ حمیده عباسعلی و سارا بهمن یار. عباسعلی که دو سال پیش سهمیه المپیکش را قطعی کرد پس از پشت سرگذاشتن یک دوره مصدومیت دوباره به میدان بازگشت. کاپیتان تیم بانوان یکی از امیدهای مدال محسوب میشود و برای تاریخسازی در توکیو تلاش میکند. بهمن یار نیز با شایستگی سهمیه گرفته است و او نیز در کومیته انفرادی بانوان فرصت رفتن روی سکو المپیک را خواهد داشت. در این دوره کاتاروهای تیم ملی موفق به کسب سهمیه نشدند.
والیبال: مأموریت بزرگ در توکیو
والیبال ایران دومین حضورش را در المپیک در توکیو تجربه میکند، دوره گذشته در ریو که والیبال پس از ۵۲ سال توانست برای اولین بار به المپیک صعود کند و با دو برد مقابل مصر و کوبا و سه شکست برابر لهستان، آرژانتین و روسیه به عنوان تیم چهارم به مرحله یک چهارم نهایی و جمع هشت تیم صعود کرد، اما در این مرحله شاگردان لوزانو با شکست مقابل ایتالیا از دور مسابقات کنار رفتند. حالا چهار سال بعد باز هم والیبال که در یک دهه اخیر به جمع ۱۰ تیم مطرح جهان اضافه شده است، در المپیک حضور دارد، اما این بار به جای لوزانوی آرژانتینی، آلکنوی روس که سابقه کسب یک مدال طلا و برنز را همراه با روسیه در المپیک دارد، سرمربی کشورمان است تا والیبال ایران را که برای رفتن روی سکو المپیک تلاش میکند به هدف بزرگش نزدیک کند. تیم ملی والیبال که در گروه A المپیک توکیو با ژاپن، لهستان، ایتالیا، کانادا و ونزوئلا همگروه شده است، با ترکیب سعید معروف، جواد کریمی (پاسورها)، میلاد عبادیپور، میثم صالحی، مرتضی شریفی (قدرتی زنها)، محمد موسوی، مسعود غلامی، علیاصغر مجرد (سرعتیزنها)، امیر غفور، صابر کاظمی (پشتخطزنها) و آرمان صالحی، مهدی مرندی (لیبروها) راهی توکیو میشود.
کشتی: جورکش همه رشتهها در المپیک
فرقی نمیکند بازیهای المپیک باشد یا آسیایی، در هر رقابتی که کاروان ایران تا امروز اعزام شده همه نگاهها برای مدال به سمت کشتی چرخیده است؛ رشتهای که بیشترین سهم از مدالهای کسب شده تا امروز را در ادوار مختلف المپیک داشته و از ۶۹ مدالی که تاکنون ورزشکاران کشورمان در المپیک گرفتهاند، سهم کشتی ۴۳ مدال بوده است، ۱۰ طلا، ۱۴ نقره و ۱۹ برنز. کارنامه پرافتخاری که باعث شده تا امروز در آستانه آغاز بازیهای توکیو باز هم بیشترین انتظار از کشتی برای رفتن روی سکو و کسب مدال وجود داشته باشد. کشتی ایران در المپیک توکیو در بخش فرنگی با پنج کشتیگیر و در بخش آزاد با شش نماینده حضور خواهد داشت، علیرضا نجاتی در ۶۰ کیلوگرم، محمدرضا گرایی در ۶۷ کیلوگرم، محمدعلی گرایی در ۷۷ کیلوگرم، محمدهادی ساروی در ۹۷ کیلوگرم و امین میرزازاده در ۱۳۰ کیلوگرم، شاگردان محمد بنا در توکیو هستند. رضا اطری در ۵۷ کیلوگرم، مرتضی قیاسی در ۶۵ کیلوگرم، مصطفی حسین خانی در ۷۴ کیلوگرم، حسن یزدانی در ۸۶ کیلوگرم، محمدحسین محمدیان در ۹۷ کیلوگرم و امیرحسین زارع در ۱۲۵ کیلوگرم هم شاگردان غلامرضا محمدی در رده آزاد هستند که در توکیو روی تشک خواهند رفت.
وزنهبرداری: غیبت طلاییهای ریو
یکی از رشتههایی که بعد از کشتی در تاریخ المپیک بیشترین مدال را برای ایران به ارمغان آورده، وزنهبرداری است؛ رشتهای که البته به نظر میرسد در المپیک توکیو بر خلاف چند دوره گذشته شرایط متفاوتی را تجربه میکند. ماجرای دوپینگ سبب شده است بر خلاف ریو که کاروان ایران با پنج ورزشکار در المپیک حاضر بود، در توکیو تنها دو سهمیه به ایران اختصاص داده شود، علاوه بر این مصدومیت سهراب مرادی و حواشی کیانوش رستمی دو طلایی وزنهبرداری در المپیک ریو، موجب شد تا این دو وزنهبردار مطرح نتوانند امتیازات لازم را برای حضور در توکیو به دست بیاورند و غایبان بزرگ وزنهبرداری در المپیک ۲۰۲۰ باشند. بر این اساس علی هاشمی در دسته ۱۰۹ کیلوگرم و علی داودی دسته ۱۰۹+ کیلوگرم با کسب بیشترین امتیاز در بین وزنهبرداران ایرانی، نمایندگان کشورمان در المپیک هستند. هاشمی دارنده دو طلای جهان در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ و داوودی قهرمان آسیا در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، در حالی روی تخته خواهند رفت که با توجه به کارنامه وزنهبرداری در المپیکهای گذشته، انتظارها از آنها بالاست، به خصوص که وزنهبرداری تاکنون ۱۸ مدال که شامل ۹ طلا، ۵ نقره و ۵ برنز بوده، در المپیک برای ایران کسب کرده است.
