سرویس ورزش جوان آنلاین:با گذشت ۹ هفته همچنان بیبرنامگی و عدم اجرای درست تاکتیک خصیصه محرز فوتبال باشگاهی است، بهطوریکه بازیها یا با بردهای ناپلئونی به پایان میرسد یا تساویهایی که حاصل عقبنشینی تیم برتر میدان است. تغییر نتیجهای که نشان از نتیجهگرا بودن تیمها و احتیاط و عقب کشیدن آنها دارد که باعث از دست رفتن نتیجه و البته ارائه بازیهای ضعیف و بیکیفیت میشود.
بیبرنامه مثل پرسپولیس
تساوی یک - یک برابر ذوبآهن، آن هم در واپسین لحظات بازی بار دیگر بیبرنامگی پرسپولیس را به رخ کشید. پاسکاری در پرسپولیس طی سالهای اخیر شکل جالب توجهی داشته است. نمیتوان گفت که پرسپولیس تیکیتاکا بازی میکند، اما پاسکاریهای دقیق و پرتعداد این تیم از خط دفاعی گرفته تا خط حمله چیزی شبیه به آن را تداعی میکند، درست مشابه تیکیتاکا که از مدافعان میانی تا خط حمله بین بازیکنانی اجرا میشود که همگی قدرت حفظ توپ بالایی دارند و در دادن پاسها کمنقص ظاهر میشوند. روشی که نیروی زیادی از بازیکنان تیم میگیرد، به همین دلیل هم سرمربی باید در حفظ تعادل و نیروی تیم کوشا باشد تا شاگردانش بتوانند در تمام طول بازی سطح بالایی داشته باشند. پرسپولیس، اما تنها خصیصه قسمت اول را داشت و با همین هنر حفظ توپ و پاسهای پرتعداد و کماشتباه توانسته بود نتایج خوبی کسب کند. اما شاید مهمترین دلیل نتیجهگیری این تیم تاکتیک تیمی بود که بهخصوص در نیمه مربیان در این تیم نمود پیدا میکرد. در واقع پرسپولیس بعد از برانکو و کالدرون توانست توسط یحیی تاکتیک تیمی خود را حفظ کند که از جمله آن علاقه یحیی به سیستم ۲-۴-۴ بود و ارائه یک فوتبال پرفشار و تهاجمی که با تحت فشار قرار دادن حریف و تضعیف توان بازیسازی آن به نتیجه میرسد. همان روشی که تا پای فینال توانست سرخپوشان را به سلامت بدرقه کند. اما درست بعد از راهیابی به فینال یحیی گویی نقشهخوانی تیمش را گم کرده، بهطوریکه در هر بازی آنچنان سردرگم میشود که نتیجه در واپسین لحظات از دستش میرود.
مسئله پرسپولیس تنها بازی با ذوبآهن و تساوی در آخرین دقایق بازی نیست. مسئله این است که اشتباهات بازی فینال لیگ قهرمانان آسیا و بازیهای این فصل هر هفته دارد برای سرخپوشان تکرار میشود. یحیی هنوز به درک درستی از چیدمان تیمش نرسیده است. این را از خیلی قبلتر و هفته سوم برابر نفت مسجدسلیمان به وضوح میشد دید. پرسپولیس بعد از یک تساوی که شروعی ضعیف برای قهرمان چهار دوره لیگ است، کارش را شروع کرد و نفتیهای آبادان را ناپلئونی برد، اما در بازی با نفتیهای مسجدسلیمانی که میتوانست تمرینی برای فینال باشد در مهرهچینی سردرگم بود و تیمش را با سه هافبک دفاعی روانه میدان کرد. هرچند که نوراللهی نقشی متفاوت را نسبت به سرلک و کامیالینیا بازی میکند، اما این چیدمان آنقدر نادرست بود که در بین دو نیمه یحیی دریافت که این چیدمان کارگشا نیست و آن را تغییر داد. البته تا پیش از این تصور میشد یحیی دارد تیمش را برای فینال لیگ قهرمانان میآزماید، اما حالا بعد از تساوی مقابل نساجی و ذوبآهن که در این دومی تیم او در نیمه دوم که نیمه مربیان است برخلاف سابق هیچ حرفی برای گفتن نداشت، صراحتاً میتوان گفت که مشکل اصلی سرخپوشان نداشتن تاکتیک و برنامه برای برتری در میدان است.
ترسی به قیمت از دست رفتن ۲ امتیاز باارزش
عدم نتیجهگیری در برخی تیمها، چون سپاهان را میتوان به احتیاط ناشی از ترس سرمربی جوان آن ارتباط داد. یکی از تیمهای پرافتخار لیگ این فصل را با سرمربی جوانی آغاز کرده که هنوز مدرک مربیگری ندارد و باید هم شاهد ترس ناشی از نتیجهگرایی او باشیم که در بازی با ماشینسازی تبریز باعث شد بازی ۳ بر یک برده را با تساوی پرگل ۳ -۳ طاق بزند. در واقع تعویض کیروش استنلی با یک مدافع (محمد نژادمهدی) نشان میدهد که نویدکیا در پی حفظ نتیجه است، آنهم درست چند دقیقه بعد از دریافت گل سوم که دسترسی ماشینسازی به تساوی و برد را آسانتر کرد و همین اشتباه استراتژیک که ناشی از ترس سرمربی تازهکار است، باعث شد ماشینسازی از کسب یک امتیاز خانگی محروم نشود و سرمربی سپاهان هم چوب اشتباهاش را با از دست دادن دو امتیاز باارزش در خانه حریف بخورد!
ضربه مهلک احتیاط بیموقع
در بازی سایپا برابر نفتیهای آبادانی نیز درست همین اتفاق رخ داد. ابراهیم صادقی تنها چند دقیقه بعد از اینکه تیمش به گل رسید، یک مهاجم را بیرون کشید و یک مدافع را به زمین فرستاد و این پیغام را به حریف آبادانی داد که میخواهد عقب بکشد و نفت با استفاده از این تغییر تاکتیک میزبان توانست در واپسین لحظات بازی باخته را با تساوی عوض کند. تغییر نتیجهای که نشان از نتیجهگرا بودن تیمهای لیگ برتری و عدم تصمیمگیری درست مربیان بعد از برتری در میدان دارد که باعث میشود به سادگی این برتری را از دست بدهند. احتیاطی که در بازی تراکتور و شهرخودرو حتی اجازه نداد توپی از خط دروازهها عبور کند!
ایرادی که پشت برد پنهان ماند
استقلال هم در بازی با گلگهر سیرجان در همین مسیر گام برداشت، با این تفاوت که فکری در نیمه نخست نسخه حریف را با به ثمر رساندن دو گل پیچید تا حتی پنالتی نیمه دوم هم نتواند تغییری در برتری آبیپوشان تهرانی ایجاد کند. هرچند اگر نخواهیم بدشانسی سیرجانیها را در ضربات آخر به حساب بیاوریم، اما باز هم شاهد همان نتیجهگرا بودن مربیان در این بازی بودیم، با این تفاوت که استقلال به دلیل دو گلی که در نیمه نخست به ثمر رسانده بود و بدشانسی شاگردان قلعهنویی در گل کردن ضربات آخر توانست جان سالم بهدر ببرد و با کسب سه امتیاز باارزش صدرنشینی را از آن خود کند. برتری که البته باعث میشود مشکل تاکتیکی آبیپوشان حداقل در این بازی پنهان بماند.
