یک متخصص تغذیه گفت: بیشترین کمبود ریزمغذیها در سطح جهان به آهن اختصاص دارد که در نهایت باعث ابتلای درصد زیادی از افراد جامعه به کم خونی ناشی از فقر آهن شده است اما با غنیسازی آرد گندم این عارضه در جامعه بهبود مییابد.
مرتضی صفوی افزود: ترکیب مورد استفاده برای غنیسازی آرد گندم آهن، فرو سولفات است که میتوان به نسبت PPM 30 از آن استفاده کرد. در صورتی که بخواهیم از عنصر آهن استفاده کنیم باید PPM 60 از آن استفاده کنیم. سولفات فرو کیفیت تغذیهای بالاتری نسبت به عنصر آهن دارد.
وی تاکید کرد: هزینه کلی غنیسازی نان با آهن به طور تقریبی حدود 03/0 دلار آمریکا به ازای هر شخص در یک سال زندگی او است. که حدود 2 دلار به ازای هر نفر در کل عمرش هزینه دارد. این در حالی است که سود اقتصادی گسترش این تولید در منطقه حداقل 15 هزار دلار آمریکا به ازای هر نفر در طول زندگیاش است.
این متخصص تغذیه اضافه کرد: فرایند غنیسازی به 2 روش، افزودن ریزمغذیها به آرد گندم در انتهای فرآیند آسیابی گندم انجام میشود که روش سادهای داشته و در ابتدا ریز مغذیها را با هم مخلوط و در انتهای آسیاب به آرد گندم اضافه میکنیم و در روش دوم افزودن ریزمغذیهای مورد نیاز به خمیر نان قبل از پخت است.
صفوی افزود: سالیان سال است که در کشورهای پیشرفته مانند آمریکا و کانادا غنیسازی به صورت همگانی صورت گرفته و نتایج مثبتی را به همراه داشته است. در ایران، شهر اصفهان برای نخستین بار در کشور طرح پایلوت غنیسازی آرد مصرفی با آهن را با حمایت سازمان بهداشت جهانی و صندوق کودکان ملل متحد انجام داد که نتایج آن زمینهساز تحقیقات و بررسیهای بعدی شد.
وی گفت: غنیسازی غذا با ویتامینها و املاح میتواند اثر مفیدی در پیشگیری و درمان بیماریهای ناشی از برخی ریزمغذیها داشته باشد. بهترین راه برای گسترش و پیشرفت در غنیسازی، انتخاب غذایی مناسب برای این کار است.
این متخصص تغذیه افزود: یک غذای مناسب برای غنیسازی باید غذای عمده مردم منطقه باشد، گران نباشد، غنیسازی در طعم غذا تغییر محسوسی ایجاد نکند و این غذا توسط گروههای در معرض خطر استفاده شود.
صفوی گفت: بهترین غذای انتخابی در کشور ما آرد گندم است. بنا به تحقیقات در کشور ما ایران و کشورهای همسایه، حدود نیمی از انرژی مصرفی روزانه را نان گندم به خود اختصاص داده است و علاوه بر این فراوانترین تولید و مصرف غلات در جهان به گندم اختصاص دارد.
وی اضافه کرد: درحالت عادی آرد گندم حاوی منابع خوبی از تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، پیریدوکسین و فولات و ویتامین E همچنین آهن و «روی» است. با این وجود به خاطر اینکه بیشتر مواد مغذی در لایههای خارجی دانه گندم وجود دارد در طول فرآیند آسیایی تناسب رضایتبخش این مواد کاهش مییابد.
صفوی گفت: در کشورهای توسعه یافته آرد گندم در نهایت با تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، آهن و در برخی کشورهای دیگر حتی با کلسیم و فولات همچنین ویتامین A و D غنی سازی میشود تا بلکه از دست رفتن این مواد را جبران کند.
این متخصص تغذیه افزود: طی بررسیهای صورت گرفته بیشترین کمبود ریزمغذیها در سطح جهان به آهن اختصاص دارد که در نهایت باعث ابتلای درصد زیادی از افراد جامعه به کم خونی ناشی از فقر آهن شده است. درنتیجه همواره خود شخص و جامعه آسیبهای اقتصادی فرهنگی زیادی را متحمل میشوند.
وی گفت: از علل ابتلا به کم خونی فقر آهن میتوان به دریافت ناکافی غذاهای حاوی آهن، رعایت نکردن اصول بهداشتی، عدم دسترسی به امکانات بهداشتی و پایین بودن سطح سواد و آگاهی نام برد.
