سرویس جامعه جوان آنلاین: شرایط هیئت علمیهای دانشگاه فرهنگیان با سایر دانشگاهها متفاوت است. برخی از هیئت علمیها همان مدرسین سابق تربیت معلم هستند که طبق مصوبات هیئت امنا باید تطبیق وضعیت شده و هیئت علمی رسمی این دانشگاه میشدند.
در این بین تعدادی این مرحله را سپری کردند، ولی حکم تعدادی دیگر به دلایل متفاوت مورد تأیید وزارت علوم قرار نگرفتند. این افراد تحت عنوان هیئت علمی داخلی و در واقع بر اساس آیین نامه کارکنان عادی مشغول به فعالیت هستند.
از بین ۸۲۰ نفر عضو هیئت علمی این دانشگاه تقریبا نصف این افراد یعنی ۴۰۰ نفر مورد تأیید وزارت علوم قرار گرفتهاند.
تا سال ۱۴۰۴ هم حدود ۸۰ درصد از اساتید دانشگاه فرهنگیان بازنشسته میشوند. البته دانشگاه از این افراد یک تعهد ۱۰ ساله برای مرتفع شدن نیازهای دانشگاه گرفته است.
به صورت کلی یک آییننامه برای اعضای هیئت علمی و یک آییننامه برای اعضای غیر هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان وجود دارد؛ افرادی که از طرف وزارت علوم تأیید شدهاند اگر استادیار بمانند و ارتقا پیدا نکنند با ۳۰ سال سابقه بازنشسته میشوند، اما اگر به مرتبه بالاتر ارتقا پیدا کنند تا ۷۰ سالگی میتوانند در خدمت دانشگاه باشند.
بنا به گفته معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه فرهنگیان به صورت کلی دانشگاه تلاش دارد تا بازنشستگی این افراد را تمدید کند، ولی با توجه به قوانینی که برای بازنشستگی وجود دارد، معلوم نیست موفق به انجام این کار شود.
با توجه به ماهیت خاص دانشگاه و حاکمیتی و ارزشی بودن آن، فرایندهای مربوط به صلاحیتهای عمومی، استعلامهای مختلف برای جذب اساتید جدید زمانبر بوده و محدودیت ایجاد میکند. این در حالی است که در دانشگاههای دیگر این محدودیتها وجود ندارد. در جذب دانشجویان این دانشگاه هم به همین شکل عمل میشود و مصاحبه و گزینش وجود دارد.
در سال ۹۷ مصوبهای در هیئت امنای دانشگاه مبنی بر اختصاص ۴۰۰ ردیف هیئت علمی جدید تصویب شد. قرار بر این بود که با همکاری سازمان امور استخدامی و وزارت علوم این اتفاق رقم بخورد که متأسفانه در عمل این همکاری به خوبی صورت نگرفت و این مسئله متوقف ماند.
مسئله دیگر محدودیت بودجهای و مشکلاتی در تأمین اعتبار هم وجود دارد که مزید بر علت شدهاست. از طرفی دانشگاه در این سالها جذب حداکثری دانشجو داشته است و روند جذب هیئت علمی نیز زمانبر است و اگر هم اکنون نیز این ردیف اختصاص پیدا کند، حدود دو سال برای افزایش اعضای هیئت علمی زمان میبرد. به صورت کلی این مسائل منجر به عدم تعادل نسبت هیئت علمی به دانشجو در دانشگاه فرهنگیان شدهاست.
گفتنی است آموزش و پرورش هم در سالهای آینده با مشکل جایگزینی معلمان بازنشسته روبهروست و نبود یک هیئت علمی جوان و با انگیزه در دانشگاه فرهنگیان، مشکلات آموزش و پرورش را دوچندان خواهد کرد.
