سرویس جامعه جوان آنلاین: از سال ۹۲ تا امروز یکی از معضلات شهری که بارها موجب گلایه شورای شهر سابق و فعلی شده، بیتوجهی شهرداری تهران به پلهای عابر پیاده و ناامنی این پلهاست. در تمام این سالها بیشتر توجه شهرداری به پلهای عابر پیاده فقط از بابت درآمدزایی بودهاست.
تهران برای همه نیست!
برخلاف شعار شهرداری تهران مبنی بر «تهران شهری برای همه»، اما این شهر مناسب زندگی همه افراد نیست. وقتی برای عبور از یک خیابان تنها راه موجود پل عابر است، سالمندان و معلولان با دغدغه جدی مواجه میشوند. افزایش بیش از حد تبلیغات بر بدنه پلها هم این مکانها را برای زبالهگردها و معتادان مناسب اسکان کرده و عبور زنان و کودکان از پل عابر با ترس همراه است.
سالهاست که شهرداری در سیاستهایش با اولویتبخشی به حرکت سواره، عابران پیاده را به ارتفاع تبعید و بیتوجه به محدودیتهای کودکان، سالمندان و ناتوانان جسمی و حرکتی آنها را مجبور به تحمل برخی سختیها کردهاست.
همین بیتوجهی به اقشار مختلف جامعه بودهاست که مدیران شهری را به فکر ایجاد کاربرد جدیدی برای آنها یعنی مکانی برای انجام تبلیغات شهری انداختهاست. امری که گویا آنقدر برای مدیران شهری از نظر درآمدزایی جذاب بودهاست که حتی عملکرد اصلی این پلها را نیز تحتتأثیر قرار دادهاست.
شهرداری باید توضیح دهد
سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران دیروز در جلسه دویست و سی و دوم این شورا با اشاره به نصب تابلوهای تبلیغاتی تعبیه شده روی پلهای عابر پیاده گفت: این پلها با وجود این تابلوها ناایمن شدهاند.
علی اعطا افزود: برخی تعبیر تونل وحشت را درباره این پلها به کار میبرند، چون این پلها امن نیستند و امکان آزار وجود دارد.
سخنگوی شورای شهر خطاب به شهردار تهران گفت: نیاز است شهرداری درباره وضعیت پل و ضوابط حاکم توضیح دهد تا نتیجهای در جهت رضایتمندی به خصوص بانوان داشته باشد.
گلایه شهروندان از وضعیت پلها
سید آرش حسینی میلانی هم در جلسه ۲۹ تیرماه امسال نسبت به تعطیلی طولانی برخی از پلهای عابر پیاده مکانیزه تذکر داد و اظهار کرد: به دلیل مشکلات مختلف در برخی از بزرگراهها تعطیلی پلهای عابر مکانیزه ادامه دارد که یکی از دلایل آن بدهیهایی است که به اداره برق دارند.
وی اضافه کرد: ترافیک و پیامدهای منفی آن یکی از مسائلی است که شهروندان تهرانی با آن دست و پنجه نرم میکنند و بر اساس نظرسنجیهای به عمل آمده این موضوع جزو اولویتهای نخست شهروندان تهرانی است. صدور مجوزهای ساختمانی و فروش بیش از ظرفیت تراکم و حذف پارکینگ و بافت فرسوده و کمبود خیابانها، حضور انبوده خودروها بیش از ظرفیت خیابانها از دلایل ترافیک پایتخت است.
این عضو شورای شهر تهران با اشاره به اینکه عبور عابران پیاده از عرض خیابانها موضوعی است که از دید مدیران شهری پنهانمانده و کمتر مورد توجه قرار گرفتهاست، گفت: این روزها صحنه عبور عابران پیاده از عرض خیابانها و بزرگراهها درست زیر پل هوایی به امری عادی تبدیل شدهاست؛ مشکلی که اگر از دید عابران پیاده نگاه کنیم به مشکل زیر ساختها باز میگردد.
میلانی با بیان اینکه در سه ماهه نخست امسال هزار و ۲۵ تماس از سوی شهروندان مناطق بیست و دو گانه با موضوع تعطیلی و بلا استفاده بودن پلهای مکانیزه ثبت شدهاست، گفت: با توجه به تعطیلی درازمدت برخی از این پلها به خصوص در بزرگراهها به شهرداری تهران تذکر میدهم نسبت به رفع نواقصی که باعث اختلال در حرکت کودکان و سالمندان میشود، اقدام و گزارشی در این رابطه به شورا ارائه کند.
ایجاد فضاهای بیدفاع شهری
در شورای شهر سوم (۸۵ تا ۹۲) مصوبهای ارائه شد که طی آن شهرداری ملزم بود اقداماتی برای بهبود سیما و منظر شهری و چشمانداز و عرشه پلها انجام دهد که به جهت پوشش میتوانست تبدیل به محیط ناامنی شود، اما شهرداری وقت جنبه امن کردن پلها را بیشتر مدنظر قرار داد.
وضعیت پلهای عابر در شورای شهر چهارم و پنجم (دوره فعلی) یعنی از سال ۹۲ تاکنون به خصوص در سالهای اخیر چندینبار موجب اصطکاک شورا و شهرداران شد.
بیتوجهی و عدمگسترش پلهای مکانیزه و نیز حذف برخی از پلهای عابر در سالهای اخیر نشان میدهد که یکی از ملاکهای اصلی ساخت بسیاری از پلهای عابرپیاده به ویژه در پایتخت فقط یا بیشتر ایجاد فضاهایی جهت تبلیغات شهری بوده است. نتیجه این امر نیز ایجاد فضاهای بیدفاع شهری است که امنیت اجتماعی و حقوق شهروندی را به مخاطره انداختهاست.
وضعیت پل های عابر پیاده دقیقا وضعیت بدنه اتوبوس های شرکت واحد را پیدا کرده که با اعتراض مردم اصلاح شد . ولی باز مدتی است که تبلیغات بدنه اتوبوس ها به شیشه ها ادامه پیدا کرده . شهرداری فقط به فکر گرفتن پول به هر شکلی است و بس و شورای اسلامی شهر هم به فکر تعویض نام خیابانها . 
