کاراته به عنوان یکی از پرهوادارترین رشتههای رزمی طی سالهای گذشته روند رو به رشدی را آغاز کرده که ثمره آن، امروز درخشش کاراتهکاهای کشورمان در میادین مهم بینالمللی است.
بدون هیچ تردیدی نقش مدیریت و برنامهریزی درست در به دست آمدن این موفقیتها انکارناپذیر است. کاراته امروز در حالی به یکی از امیدهای اول ورزش کشور برای مدالآوری در المپیک تبدیل شده که کار را به کاردانش سپرده است. فارغ از هر اسمی، مدیریت کاراته طی سالهای گذشته در دست کاراتهدانها بوده، کسانی که درد کاراته را خوب میفهمیدند و شرایط ورزشکار این رشته را درک میکردند و همین اصلیترین فاکتور برتری و موفقیت کاراته ایران بوده است.
با این حال و بهرغم کسب این موفقیتها امروز کاراته با یک خطر جدی روبهرو است. خطری که مدیریت و جایگاه تصمیمگیری این رشته را تهدید میکند. نگاهی به اسامی برخی نامزدهای حاضر در انتخابات ریاست فدراسیون کاراته مؤید این خطر است و تأسفبارتر اینکه وزارت ورزش نیز تلویحاً از برخی چهرههای غیرکاراتهای این لیست حمایت میکند.
نگاه مادیگرایانه و نه تخصصی به کاراته باعث شده خطر حضور افرادی که صرفاً آقازاده هستند و پول دارند یا میتوانند به واسطه روابطشان پول بیاورند، امروز کاراته را تهدید کند. جالب اینکه این خطر را اهالی کاراته متوجه شدهاند، درست مثل کشتیگیران که فریاد میزنند، اما نه صدای بچههای کشتی شنیده میشود و نه صدای اهالی کاراته تا یکی از اصلیترین امیدهای مدالآوری ورزش به صورت کاملاً جدی با خطر سوءمدیریت روبهرو باشد.
در اینکه پول میتواند بسیاری از مشکلات کاراته را حل کند، هیچ شکی نیست، اما وقتی یک مدیر فقط پول آورد و آن را بدون برنامه در کاراته ریخت، آن وقت خیلی زود شرایطی رقم میخورد که امروز در برخی رشتههای پرطمطراق شاهد آن هستیم. این رشتهها پول دارند، اما موفقیتی در آنها دیده نمیشود و فساد از سروکولشان بالا میرود. کاراته ایران حالا که راه موفقیت را در پیش گرفته و دنیا را متحیر توانمندیهای خود کرده به یک مدیریت کارآمد و بابرنامه نیاز دارد. مدیریتی که از جنس کاراته باشد، نه اینکه صرفاً برای ریخت و پاش و خوشامد برخی مسئولان بالادست ورزش پول داشته باشد.
کاراته در آستانه کسب سهمیه المپیک است و حتی اگر قرار باشد این اتفاق فقط برای یکبار بیفتد، باید مدیریت و برنامهریزی درستتر و قویتری نسبت به گذشته داشته باشد؛ بنابراین این راهی نیست که صرفاً با پول زیاد بتوان در آن قدم برداشت و توقع کسب موفقیت داشت.
انتخابات این دوره ریاست فدراسیون کاراته را باید مهمترین انتخابات تاریخ این رشته قلمداد کرد. انتخاباتی که طبعاً وزارت ورزش میخواهد گزینه مدنظر و بانکی خود را پیروز آن ببیند، اما جامعه کاراته نگاهی متفاوتتر به آن دارند. انتخاباتی که امیدواریم مانند آنچه در قایقرانی اتفاق افتاد با پیروزی کاراته همراه شود، هرچند که بر این باوریم انتخاب درست اهالی کاراته و رسیدن ریاست فدراسیون به یک خاکخورده کاراته با عکسالعمل تند وزارت ورزش روبهرو خواهد شد و رئیس منتخب کاراتهایها روزهای بسیار سختی را در فدراسیون پیشرو خواهد داشت. با این حال تحمل این سختیها برای به دست آوردن موفقیت در المپیکی که شاید تنها المپیک کاراته باشد، شیرین است. پس اهالی کاراته به هوش باشند و کار مدیریت و برنامهریزی کاراته را به یک کاراتهای بسپارند که اشتباه و کوتاهی در این مهم، فقط و فقط به ضرر کاراته تمام میشود.
