معاون سابق دبير شوراي عالي امنيت ملي با بيان اينكه هيچ ملتي با واگذاري «عناصر قدرت» به «پيشرفت» نرسيده است، گفت: برجام يعني واگذاري فناوري هستهاي در ازاي دريافت فناوري انتقال دلار با گوني!
به گزارش فارس، علي باقري، معاون سابق دبير شوراي عالي امنيت ملي عصر ديروز در جمع دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي ايران گفت: هر چه قدر كه تفكر «اتكا به بيگانه» و «اعتماد به دشمن» به هنجار در منظر حاكمان، نخبگان و افكار عمومي تبديل شود، به همان ميزان پروسه نفوذ پيش رفته و دشمن موفقتر شده است. وي با بيان اينكه «توهمگرايان» مناسبات بينالمللي را با عينك «اعتماد» ميبينند، افزود: اتكا به «قدرت ملي»، نشانه «واقعگرايي» در مناسبات بينالمللي است. معاون سابق دبير شوراي عالي امنيت ملي اضافه كرد: كساني كه مناسبات بينالمللي را از دريچه اعتماد مينگرند، نه تنها هيچ شناختي از واقعيتهاي روابط بينالملل ندارند و واقعگرا نيستند، بلكه توهمگرا هستند، چراكه مناسبات بينالمللي بر مبناي اعتماد شكل نميگيرد، بلكه بر اساس منافع و امنيت ملي بنا ميشود و تضمين منافع ملي و صيانت از امنيت ملي مستلزم ايجاد و تقويت مؤلفههاي قدرت و تعبيه اهرمهاي بازدارنده در قبال دشمن و بيگانه است. باقري تأکید كرد: جريان نفوذ درصدد است تا گفتمان حاكم بر جامعه را از «واقعيت» همافزايي «قدرت ملی پیشرفت» به «توهم» همافزايي «اعتماد به دشمن پيشرفت» تبديل كند و متأسفانه برخي از عناصر سادهلوح داخلي تحت تأثير جريان نفوذ اینطور به جامعه القا ميكنند كه اتكا به قدرت ملي براي پيشرفت مستلزم پرداخت هزينه است، ولي ديپلماسي ميتواند خسارتهاي اعتماد به دشمن را از بين ببرد، بنابراين با اعتماد به دشمن (امريكا) و اتكا به بيگانه (اروپا)، بدون هزينه ميتوان به پيشرفت رسيد!
معاون سابق دبير شوراي عالي امنيت ملي در بخش ديگري از سخنان خود تصريح كرد: بايد واقعيتها را ديد، بر اساس واقعيتها تصميم گرفت و با مبناي شاخصهاي واقعي به ارزيابي پرداخت. در حال حاضر واقعيت پيش روي ملت ايران حضور و يا خروج امريكا از برجام نيست، بلكه مسئله اصلي استمرار، تشديد، توقف و يا وقفه در دشمني امريكا با ملت ايران است. وي با بيان اينكه تثبيت حقوق هستهاي اساس مذاكرات هستهاي و لغو تحريمها تنها هدف مذاكرات هستهاي بود ولي برجام نه اساس را حفظ كرد و نه هدف را محقق كرد! اضافه كرد: بنابراين بايد ابتدا صورت مسئله را بر اساس واقعيتها و نه آنچنان كه دولتيها ترسيم ميكنند، ترسيم كرد و سپس درباره نحوه كنش و واكنش در قبال آن تصميمگيري كرد.
