مترجم: نادر يارمحمدي
بر اساس تحقيقات متخصصان و ادعاهاي بيماراني كه در طول دوره درمان از آنتيبيوتيك براي بهبود بيماري استفاده كرده بودند مشخص شد باكتريهاي عامل بيماري لايم در دوره 28 روزه دريافت آنتي بيوتيكها كه در ماههاي بعد از آغاز عفونت صورت ميگيرد، در امان باقي ميمانند. بر اساس مطالعه واحد و گسترده بيماري لايم كه توسط محققان دانشگاه «تولان» طراحي شده بود، روشهاي متعددي براي عامل باكتريايي بيماري لايم، در پيش و بعد از درمان با آنتي بيوتيك به كار گرفته شد. همچنين اين مطالعه پاسخ ايمني پادتنها را به اين باكتري هم در پيش از درمان و هم پس از آن سنجيد كه روش معمول براي تشخيص معمول و ارزيابي بيماري لايم در انسانها به حساب ميآيد. اطلاعات نشان ميدهند كه پاسخ ايمني به باكتري در هر دو افراد درمان شده و نشده بسيار گوناگون است. در واقع آرتريت لايم يكي از بيماريهايي است كه به وسيله گزش كنههاي سخت شامل آيودكس ريسينوس منتقل ميشود ايجاد ميگردد. با وجود اينكه پوست، سيستم اعصاب مركزي، قلب، چشم و ديگر دستگاهها ممكن است هدف عفونت با بورليا بورگدورفري باشند، مفاصل در بسياري از موارد آرتريت لايم تنها هدف هستند. در عين حال ممكن است سابقه گرفتاري پوستي به شكل قرمزي مهاجر(يك راش پوستي قرمز گسترش يابنده در محل گزش حشره) وجود داشته باشد. در مثالهاي نادر، موارد درمان نشده آرتريت لايم ممكن است به سمت گرفتاري سيستم اعصاب مركزي پيشروي كنند.
امبرز يكي از متخصصان اين تحقيق ميگويد:« در اين مطالعه، ما توانستيم حضور ميكروسكوپي بيماري و تعداد كم باكتريها را مشاهده كنيم كه «ديدن» آنها در انسان بسيار مشكل بود اما به طور حتم ميتوانست عامل علايم گوناگون و غير اختصاصي باشد كه در سندروم پسا- درماني بيماري لايم مشاهده ميشوند. اگرچه رژيمهاي دارويي كنوني ميتواند بيشتر بيماراني كه در همان ابتدا مداوا ميشوند را درمان كند اما اگر به بيماري امكان پيش روي داده شود، بر اساس نتايج به دست آمده، ديگر درمان 28 روزه ممكن است براي درمان اين بيماري كافي نباشد.»
به منظور آنكه بتوان مطالعات جانوري پيشين را كه نشان دهنده بقاي برخي از باكتريها در برابر آنتي بيوتيكها بود واضحتر ساخت، ميتوان در ميمونها كه با آنتي بيوتيك درمان شده و گروه شاهدي كه تنها مبتلا به عفونت بودند اما تحت درمان قرار نگرفته بودند، به دنبال بيماري لايم گشت. اين گونهها مانند انسان پيشرفت بيماري لايم را نشان دادند كه به خصوص با ميگرنهاي آريتميك، التهاب قلبي، آرتروز و نوروپاتي دستگاههاي عصبي مركزي و محيطي همراه بودند.
در ادامه محققان ميگويند: «بر اساس اين مطالعه، واضح است كه برخي از فرآيندهاي پزشكي كه تشخيص و درمان بيماري لايم را كنترل ميكنند بايد مورد بازنگري قرار گيرند. اين مطالعه نشان داد كه بايد پارادايمهاي كنوني تستهاي پاسخ آنتي بادي براي تشخيص را دوباره ارزيابي كنيم و از روش درماني واحدي كه در تمام شرايط بيماري لايم به صورت واحد به كار گرفته ميشود دور شويم. هر روزه، به بيماران مبتلا به بيماري لايم گفته ميشود كه علايم آنها نميتواند در اثر بيماري لايم ايجاد شده باشد، علت اين است كه تست پادتن آنها منفي است يا به اين سبب كه آنها يك دوره واحد آنتيبيوتيكها را دريافت كردهاند. تحقيقات و بودجههاي بيشتر در اين زمينه به موضوعي الزام آور تبديل شده است.»
گفته ميشود پس از درمان با آنتيبيوتيكها، در اكثر موارد بيماري بدون برجا گذاردن هيچ پيامدي محو ميشود. موارد منحصر به فردي هستند كه آسيب مفصلي قطعي شامل محدود شدن دامنه حركت و استئو آرتريت زود هنگام رخ داده است.
منبع:AP
