هجرت پيامبر اعظم اسلام (ص) از مكه به مدينه در شب اول ربيعالاول يكي از نقاط عطف تاريخ اسلام ميباشد. به اين واقعه در دو آيه قرآنكريم اشاره شده؛ يكي در سوره انفال آيه 30 که اشاره به فشار و آزار مشركان مكه به رسول گرامي اسلام(ص) دارد كه از دلايل اين هجرت ميباشد، ديگري در سوره بقره آيه 207 که از جانفشاني و ايثار حضرت علي (ع) و خوابيدن در بستر پيامبر (ص) ميگويد كه به آن ليلهالمبيت گفته ميشود. در تحليل اين بخش از تاريخ اسلام ميتوان گفت در شرايطي كه كفار و مشركان براي مقابله با راه نوراني خدا مستأصل شده بودند، با مشورت تصميم گرفتند براي خاموشي چراغ توحيد و خداپرستي رسولخدا (ص) را دستگير، تبعيد يا به قتل برسانند. در اين خصوص رأي ابوجهل پذيرفته شد كه براي جلوگيري از پاسخگويي و فرار از انتقام، اين مأموريت به 40 نفر از قبايل مختلف واگذار شود و به نوعي اين اقدام خواسته عمومي و اجماع قلمداد شد. در اين هنگام پيامبرخدا (ص) به امر خداوند تصميم به هجرت ميگيرد و حضرت علي (ع) با شجاعت، فداكاري در بستر پيامبر (ص) ميآرمد و مشركان را در هدف خود ناكام ميگذارد.
به نظر ميرسد در سال 13 بعثت دشمنان يكتاپرستي تصور ميكردند، حركت پيامبر(ص) در مرحلهاي قرار دارد كه با حذف و ترور ايشان اين حركت نوراني خاموش گشته و بهزعم آنان غائله تمام ميشود، اين هدف خطرناك مشركان به امر خداوند و اطاعت پيامبر(ص) و فداكاري حضرت علي (ع) ناكام شد.
با هجرت، انقلاب رسول گرامي اسلام (ص) در مدينه وارد مرحله جديد تشكيل نظام اسلامي شد. در اين زمان حركت توحيدي به مرحلهاي از بالندگي رسيد، با شهادت اشخاص حتي اگر آن شخص رسول گرامي اسلام عليه آلاف التحيه والثنا باشد، متوقف نميشود و به سمت اهداف الهي پيش ميرود. در اين زمان است كه در تاريخ اسلام بعد از هجرت ميخوانيم ديگر نه تنها واقعه ليلهالمبيت نيست، بلكه رسول خدا (ص) در غزوات در خط مقدم جهاد است، مجروح ميشود. حضرت علي (ع) در اين خصوص ميفرمايد: گاهي شرايط سخت و طاقت فرسا ميشد، مسلمانان به پيامبر(ص) پناه ميبردند.
در عصر حاضر با گذشت 1440 سال از هجرت پيامبر اعظم(ص) و در اوايل هزاره سوم ميلادي با همه اقدامات ستمگران و دشمنان خطرناكي كه به هيچ اصلي از اصول انساني پايبند نيستند، بار ديگر مكتب نجات بخش اسلام موفق شده است در ديار سلمانها با انقلاب اسلامي مرحله نظامسازي را پشت سر بگذارد و به سمت ديگر اهداف متعالي حركت كند. در چنين مرحلهاي است كه رهبر معظم انقلاب خود پرچمدار و جلودار اين راه نوراني در خط مقدم مقابله با خناثان و شجره خبيثه كفر و الحاد حضور دارند و با شجاعت، رهبري خردمندانه و هدايتهاي حكيمانه طلايهدار امت اسلامي ميباشند.
در اين ميان وارثان ابوجهل و ابولهب با ميدانداري تازه به دوران رسيدگاني بيتجربه و مست قدرت و با اتكا بر بمبهاي قدرتهاي غيرقابل اعتماد و دلارهاي نفتي با حضور جمعي مانند دارالندوه ابوجهل با نام امروزي اتحاديه عرب و با توهم تشكيل ارتش اسلامي و به تعبير درستتر ناتوي عربي درصدد بودند راه اسلام ناب را سد نمايند و نابودي جمهوري اسلامي را خواسته كشورهاي عربي (همپيمانان سعودي) عنوان كنند و در صورت موفقيت در اين آرزوي باطل هيچكس پاسخگو نباشد، غافل از اينكه شرايط انقلاب اسلامي ايران شرايط سال 13 بعثت نيست و انقلاب اسلامي با تشكيل جبهه مقاومت از يمن تا لبنان گسترهاي راهبردي از جهان اسلام را در بر گرفته و با رهبري خردمند و شجاع از ثلاله رسول خدا (ص) در خط مقدم مبارزه با استكبار و اذناب او حركت ميكند و هزاران نيروي فداكار اين مكتب نوراني با نام مدافع حرم از بسيجيان جهان اسلام از ايران، عراق، سوريه، لبنان، افغانستان و پاكستان شهد شهادت نوشيدهاند يا اينكه در صف ايستاده و لحظه شماري ميكنند تا جان خود را در اين راه فدا كنند.
