فدراسيون‌ها براي روانشناسي ورزشي هزينه نمي‌کنند!

نخستين همايش رفتار حرکتي و روانشناسي ورزشي در پنج محور ورزش و سلامت روان، ملاحظات رشدي در فعاليت‌هاي بدني، افزايش عملکرد ورزشي از طريق مداخلات روانشناختي، کنترل حرکت انسان و يادگيري مهارت‌هاي حرکتي امروز در حالي برگزار مي‌شود که برخي فدراسيون‌هاي ورزشي به اين مقوله مهم کم‌توجهي مي‌کنند. اين همايش توسط دانشجويان در خصوص رفتار حرکتي و روانشناسي ورزشي برنامه‌ريزي و اجرا مي‌شود و تصميم داريم چنين همايش‌هايي را سالانه برگزار کنيم تا تيم‌هاي ورزشي را در استفاده از دستاوردهاي علمي روانشناسي- ورزشي بيشتر تشويق کنيم.

با فدراسيون‌هاي ورزشي چالش هويتي نداريم و تقريباً اين جايگاه در بين تيم‌هاي ورزشي نسبت به گذشته بهتر شده است، اما آنچه اهميت دارد اينکه فدراسيون‌ها حاضر نيستند براي روانشناسي ورزشي وقت بگذارند يا هزينه‌اي متقبل شوند. آنها تصور مي‌کنند روانشناسي ورزشي مانند تزريق آمپول است که بلافاصله بعد از تزريق بايد عمل کند، در حالي که يادگيري مهارت‌هاي ذهني نياز به آموزش ‌دقيق دارد و زمان مناسبي را بايد صرف چنين کاري کرد.

متأسفانه فدراسيون‌ها روانشناسي ورزشي را آخرين اولويت‌هاي برنامه کاري خود قرار مي‌دهند و حاضر نيستند هزينه‌اي براي چنين کاري صرف کنند، در حالي که اهميت روانشناسي حتي نسبت به مسائل تکنيکي و تاکتيکي بيشتر است و با آموزش مهارت‌هاي ذهني، ورزشکار مي‌تواند بهترين عملکرد را در رقابت‌هاي حساس و مهم داشته باشد. در حال حاضر فدراسيون‌هايي همچون کاراته، تکواندو، واليبال، بسکتبال، قايقراني و پينگ‌پنگ فدراسيون‌هايي هستند که جايگاه روانشناسي در آنها شناخته شده است و به اهميت آن پي برده‌اند كه البته اين تعداد کافي نيست. اگر بخواهيم رشد خوبي در ورزش کشور داشته باشيم، بايد فدراسيون‌ها به اهميت اين رشته نسبت به گذشته بيشتر پي ببرند تا روانشناسي در بين تيم‌هاي ورزشي جايگاه بهتري پيدا کند.